Loins Des Yeux Loins Du Coeur

Hé, even een bakkie? Ik zit me hier net te bedenken… ken je die Franse uitdrukking, "Loin des yeux, loin du coeur"? Letterlijk: uit het oog, uit het hart. Maar is dat echt zo, of is dat gewoon weer zo'n cliché waar we blind op varen?

Ik bedoel, vroeger was het misschien wel zo. Je verhuisde naar de andere kant van de wereld, en dat was het dan. Geen WhatsApp, geen FaceTime, geen Instagram story’s om constant te checken wat je ex aan het doen is (sorry, kleine rant daar!). Vroeger was uit het oog echt... uit het oog. Punt.

Maar nu? Tegenwoordig is afstand relatief, toch? Ik kan mijn beste vriendin in Australië zien terwijl ik in mijn joggingbroek op de bank zit. En mijn oma in Canada appt me vaker dan mijn buurvrouw! Dus, werkt die oude spreuk nog wel? Dat is de vraag.

De goede oude tijd... of niet?

Oké, even serieus (voor zover dat kan bij mij). Er zit natuurlijk wel een kern van waarheid in, hè? Als je iemand niet meer ziet, is het makkelijker om verder te gaan, of niet? Je wordt niet meer constant herinnerd aan die persoon. Geen gezamenlijke vrienden die erover beginnen, geen toevallige ontmoetingen in de supermarkt…

Denk er maar eens over na. Is het niet makkelijker om over een crush heen te komen als je diegene niet elke dag in de kantine ziet? Natuurlijk wel! Out of sight, out of mind, zoals de Engelsen zeggen. En dat is soms best fijn, toch? Even ruimte om jezelf weer terug te vinden.

Maar... (er is altijd een maar, hè?) is het dan ook automatisch uit het hart? Ik denk het niet. Herinneringen vervagen misschien, maar ze verdwijnen niet helemaal. En soms… soms steekt die nostalgie gewoon weer de kop op, zonder waarschuwing. Ken je dat?

Technologie: Vriend of vijand?

Hier komt de technologie om de hoek kijken. Weet je, aan de ene kant kan het enorm helpen om contact te houden, zeker als je dierbaren ver weg wonen. Maar aan de andere kant... stalken we onszelf soms niet gek?

Even eerlijk: hoe vaak heb jij al op iemands Instagram-profiel gekeken die je eigenlijk probeerde te vergeten? Ik weet het, ik ook! En dan kom je weer van alles tegen, foto's van vrolijke uitjes, mysterieus commentaar van anderen… en bam, je bent weer terug bij af. Alsof die persoon nooit is weggeweest. Beetje ironisch, toch?

Dus, in dat opzicht maakt de technologie het eigenlijk moeilijker om "loin du coeur" te zijn. We zijn constant verbonden, constant op de hoogte van elkaars levens. Het is alsof we een mini-versie van elkaar met ons meedragen, de hele dag door. Geen ontkomen aan!

De impact op vriendschappen

Wat betreft vriendschappen: ik geloof dat echte vriendschap wel tegen een stootje kan. Natuurlijk is het jammer als je elkaar minder ziet, maar als de basis goed is, dan blijft die band wel bestaan. Een appje hier, een belletje daar… en je weet meteen weer waarom je bevriend bent.

Maar… (ja, daar is die 'maar' weer!) het vergt wel effort, hè? Je moet er wel aan werken om die vriendschap levend te houden, zeker als je elkaar niet meer in het echt ziet. Anders verwatert het toch. En dat is zonde. Dus, plan die Skype-dates, stuur die gekke memes, en laat elkaar weten dat je aan elkaar denkt. The effort counts!

Relaties: een lastiger verhaal

Relaties… dat is een ander verhaal. Afstand kan een relatie maken of breken. Het kan juist zorgen voor meer verlangen en passie, of het kan de boel compleet ondermijnen. Alles hangt af van de basis, de communicatie en het vertrouwen.

Ik heb stellen gekend die de afstand juist gebruikten om elkaar nog beter te leren kennen. Urenlang bellen, diepe gesprekken, elkaar écht missen… Het kan heel intens zijn. Maar ik heb ook genoeg voorbeelden gezien van relaties die ten onder gingen aan de afstand. Miscommunicatie, jaloezie, het gevoel van alleen zijn… Het is niet makkelijk, laten we eerlijk zijn.

En dan heb je nog de verleidingen, hè? Als je partner niet in de buurt is, is de kans groter dat je in de verleiding komt om iets te doen wat je eigenlijk niet zou moeten doen. Maar goed, dat heeft misschien meer te maken met de persoon dan met de afstand zelf. Of niet? (Denk daar maar even over na…)

De conclusie (misschien…)

Dus, wat is nu de conclusie? Is "Loin des yeux, loin du coeur" waarheid of fabel? Ik denk dat het ergens in het midden ligt. Het hangt af van de persoon, de relatie, de omstandigheden… en de hoeveelheid tijd die je besteedt aan het stalken van je ex op social media (grapje!).

Afstand kan een uitdaging zijn, dat is zeker. Maar het hoeft niet het einde van de wereld te betekenen. Met de juiste instelling, de juiste communicatie en een beetje inspanning kan je die afstand overwinnen. En soms… soms is het juist goed om even afstand te nemen, om jezelf weer terug te vinden en te beseffen wat je écht belangrijk vindt.

En weet je wat? Misschien is het wel zo dat "Loin des yeux, loin du coeur" gewoon een excuus is. Een excuus om niet te hoeven vechten voor iets wat je eigenlijk wel wilt. Een excuus om de makkelijke weg te kiezen. Maar is dat wat je wilt? Of ben je bereid om te vechten voor die vriendschap, die relatie, die persoon? Dat is uiteindelijk de vraag die je jezelf moet stellen.

Dus, proost! Op de afstand, de vriendschap, de liefde… en de technologie die ons zowel verbindt als van elkaar verwijdert. Het is een complexe wereld, maar dat maakt het leven juist interessant, toch? En nu ga ik weer even mijn telefoon wegleggen… beloofd!

Wat denk jij eigenlijk? Laat het me weten!