Madama Butterfly Di Giacomo Puccini

Oké, luister eens! Heb je ooit een opera gezien en gedacht: "Wow, dat was een emotionele rollercoaster, maar uh...wat gebeurde er eigenlijk?" Nou, ik ga je vandaag alles vertellen over Madama Butterfly, een opera van Giacomo Puccini, en geloof me, het is dramatischer dan je schoonmoeder die je vakantiefoto's beoordeelt. En geloof me, na dit verhaal wil je ofwel meteen een ticket boeken, ofwel een heel grote doos tissues kopen. Of misschien allebei. Dat kan ook.

Het verhaal: Liefde, een belofte en véél drama.

Stel je voor: Nagasaki, Japan, begin 20e eeuw. Een Amerikaanse marineofficier, ene Pinkerton (ja, echt, die naam!), besluit een huis te huren en...even trouwen met een lokaal meisje, Cio-Cio-San, beter bekend als Butterfly. Hij ziet het als een tijdelijke verbintenis, een soort souvenir van zijn Japanse avontuur. Zij daarentegen...zij is smoorverliefd. Tot over haar oren! Ze ziet hem als haar alles. Ah, de onschuld der jeugd! En de naïviteit natuurlijk... laten we eerlijk zijn.

Even een stukje context (want opera is ingewikkeld).

• Pinkerton: Een Amerikaanse luitenant die verliefd is op het idee van verliefd zijn, vooral als het exotisch en handig is. Een soort Hugh Hefner in uniform, maar dan minder...huidvriendelijk.
• Cio-Cio-San (Butterfly): Een vijftienjarig meisje dat haar familie verloochent om met Pinkerton te trouwen. Dat is al een rode vlag van hier tot Tokio, als je het mij vraagt. Ze is optimistisch, verliefd en...dramatisch misleid.
• Suzuki: Butterfly's trouwe dienstmaagd. De enige die de bui al ziet hangen en waarschijnlijk de enige met een beetje gezond verstand in het hele verhaal. Ze is de Yoda van deze opera, maar dan met een kimono.
• Sharpless: De Amerikaanse consul die probeert Pinkerton tot rede te brengen. Hij is de stem van de rede, maar Pinkerton luistert natuurlijk niet. Mannen!
• Goro: De huwelijksmakelaar. Een sluw type die er alles aan doet om deals te sluiten. Beschouw hem als de Marktplaats-verkoper van de 20e eeuw.

De beruchte aria: "Un bel dì vedremo".

Dit is HET lied. De aria die ervoor zorgt dat je kippenvel krijgt, zelfs als je geen operafan bent. Butterfly zingt over de dag dat Pinkerton zal terugkeren. Ze fantaseert over hoe ze hem in de verte ziet aankomen met zijn schip. Het is prachtig, ontroerend en...compleet misplaatst. Want spoiler alert: hij komt niet terug voor haar. (Althans, niet op de manier die ze verwacht).

Serieus, als je één ding van deze opera moet onthouden, dan is het dit lied. Zoek het op YouTube! Zing het onder de douche! Draai het tijdens het koken! Maar wees voorbereid: tranen gegarandeerd.

De plot verdikt (en wordt nog treuriger).

Pinkerton vertrekt naar Amerika en belooft terug te komen "wanneer de roodborstjes nestelen." Butterfly wacht. Jarenlang. Ze weigert te geloven dat hij haar in de steek heeft gelaten. Ze houdt vast aan die ene belofte, die eigenlijk helemaal geen belofte was, maar meer een..."zie je dan wel weer". Ondertussen is ze zwanger van zijn kind. Oeps!

Sharpless probeert haar de harde waarheid te vertellen, maar Butterfly weigert te luisteren. Ze is in haar eigen bubbel van optimisme, gevoed door liefde en wanhoop. Het is als kijken naar een auto-ongeluk in slow motion. Je weet dat het gaat gebeuren, maar je kunt niets doen om het te stoppen.

De onvermijdelijke climax (tissues bij de hand!).

Uiteindelijk komt Pinkerton terug. Maar hij is niet alleen. Hij heeft zijn Amerikaanse vrouw Kate meegenomen. En ze zijn er om Butterfly's kind op te halen. Je kunt je voorstellen dat dit niet goed afloopt.

Butterfly, radeloos en gebroken, staat voor een onmogelijke keuze. Ze kan haar kind opgeven en hem een beter leven geven in Amerika, of ze kan hem bij zich houden en hem een leven van armoede en schande bezorgen. Ze kiest voor de enige optie die ze nog heeft: ze pleegt zelfmoord. Dramatisch? Jazeker! Maar het is opera, dus wat verwacht je? Tupperware party's?

Even wat interessante feitjes (om je op te vrolijken):

• Madama Butterfly was oorspronkelijk geen succes. De eerste uitvoering in 1904 in Milaan werd afgekraakt! Puccini heeft de opera daarna herzien en de latere versies waren wel een groot succes. Dus, geef nooit op! Zelfs niet als je eerste opera floppt.
• Het verhaal is gebaseerd op een toneelstuk van David Belasco, dat op zijn beurt weer gebaseerd is op een kort verhaal van John Luther Long. Een verhaal over een verhaal over een verhaal...klinkt bekend?
• De muziek is prachtig en bevat Japanse invloeden. Puccini heeft zich grondig verdiept in de Japanse muziek om de juiste sfeer te creëren. Hij was dus een soort muzikale cultureel toe-eigenaar, maar dan op een goede manier? Misschien.
• Er zijn veel verschillende interpretaties van Madama Butterfly. Sommigen zien het als een verhaal over liefde en opoffering, anderen als een kritiek op het imperialisme. Of misschien is het gewoon een heel zielig verhaal over een meisje dat de verkeerde man vertrouwt.

Waarom je deze opera zou moeten zien (of minstens erover zou moeten opscheppen dat je het kent).

Omdat het een klassieker is! Omdat de muziek adembenemend is! Omdat het een verhaal is dat je raakt, zelfs als je normaal gesproken niet van opera houdt. En omdat je er tijdens een etentje indruk mee kunt maken door te zeggen: "Oh ja, Madama Butterfly, prachtig, maar zo tragisch!". Je klinkt meteen een stuk intelligenter, beloofd!

Maar serieus, Madama Butterfly is meer dan alleen een zielig liefdesverhaal. Het is een verhaal over culturele verschillen, over de gevolgen van imperialisme, en over de kracht van hoop en wanhoop. En het is een perfecte gelegenheid om eens flink te janken in het openbaar, zonder dat iemand je raar aankijkt.

Dus, waar wacht je nog op? Zoek die tissues op, boek die tickets en bereid je voor op een avond vol emotie en drama. En onthoud: het is maar opera. Niemand sterft echt...hoewel, na het zien van Madama Butterfly, voelt het misschien wel zo.