Marjolein De Vos En Steeds Is Alles Er

Ken je dat? Je bent op zoek naar je sleutels. Je zoekt overal: in je jaszak, op de salontafel, in die ene rare la in de keuken waar je eigenlijk alleen maar oude elastiekjes en bonnetjes bewaart. En dan, net als je denkt dat ze op mysterieuze wijze naar Timboektoe zijn vertrokken, liggen ze… gewoon op je hoofd. Zo, letterlijk, is het een beetje met het werk van Marjolein De Vos en haar boek "Steeds Is Alles Er". Het gaat over dat gevoel dat je iets mist, terwijl het er al is.

De Zoektocht naar "Het"

We zijn allemaal wel eens op zoek naar "het". Naar geluk, naar betekenis, naar de perfecte avocado (die trouwens ook altijd net niet rijp is). We rennen, we ploeteren, we scrollen urenlang door Instagram op zoek naar inspiratie, terwijl "het" misschien wel gewoon in de kleine dingen zit. In dat kopje koffie dat je 's ochtends drinkt, in het geknor van je kat als je hem aait, in dat onverwachte complimentje van een collega.

Marjolein De Vos, met "Steeds Is Alles Er", probeert ons te laten inzien dat die zoektocht naar "het" soms een beetje... onnozel is. Alsof je een bril zoekt, terwijl je 'm op je neus hebt. Je bent al compleet, je hebt al alles in je om gelukkig te zijn. Alleen... je ziet het niet.

Een beetje zoals...

... die keer dat je een afspraak had bij de tandarts en je hele dag verpest was, alleen al door het idee. Maar achteraf, na die halfuurtje in die oncomfortabele stoel, bleek het allemaal reuze mee te vallen. Je had jezelf urenlang zitten opwinden over iets dat eigenlijk heel snel voorbij was. "Steeds Is Alles Er" is een beetje de tandarts van je gedachten. Het kan even ongemakkelijk zijn, maar uiteindelijk laat het je lachend de wereld weer inkijken (met schone tanden, in dit geval).

De Kunst van het Stilzitten (en het Nietsdoen)

In onze hyperactieve maatschappij, waar we constant geprikkeld worden door notificaties, deadlines en de angst om iets te missen (FOMO, hallo!), is het idee om stil te zitten en te beseffen dat "alles er al is" bijna revolutionair. Het is alsof je opeens besluit om niet mee te doen aan de marathon, maar gewoon lekker in de berm te gaan zitten met een blikje cola. En te genieten van de zweetdruppels van de anderen. (Oké, dat is misschien een beetje sadistisch, maar je snapt het punt).

De Vos moedigt je aan om die pauze te nemen, om te observeren, om te voelen wat er is, zonder er gelijk iets mee te moeten. Om te accepteren dat het leven niet altijd perfect is, dat er ook momenten zijn van frustratie, verdriet en onzekerheid. Maar dat ook dat er mag zijn. Dat die gevoelens net zo goed deel uitmaken van "alles".

Herkenbaar, toch?

Heb je ook weleens dat je je schuldig voelt als je een dag niks hebt gedaan? Dat je denkt dat je productiever had moeten zijn, dat je iets nuttigs had moeten doen? Alsof je je bestaansrecht moet bewijzen door constant bezig te zijn. "Steeds Is Alles Er" zegt: onzin! Je mag niks doen. Je mag gewoon zijn. Je mag gewoon ademhalen. Je mag gewoon… zijn.

Mindfulness zonder de zweverigheid

"Steeds Is Alles Er" is eigenlijk een soort down-to-earth mindfulness. Zonder de wierookstokjes en de ingewikkelde mantra's. Gewoon, heel simpel: kijk om je heen, voel wat je voelt, en besef dat alles wat je nodig hebt er al is. Het is als een warme knuffel van een goede vriendin, of een onverwachte zonnestraal op een regenachtige dag.

Het boek leest als een verzameling korte, poëtische reflecties, die je op elk moment van de dag kunt oppakken. Alsof je een zakje drop bij je hebt, waar je af en toe een snoepje uit pikt. Het is geen boek dat je van begin tot eind in één keer uitleest. Het is een boek dat je herleest, dat je markeert, waar je aantekeningen bij maakt, en waar je je af en toe aan ergert (want ja, soms wil je gewoon klagen over het leven!).

Praktisch, maar niet te...

Het is geen zelfhulpboek met 10 stappen naar een perfect leven. Het is eerder een spiegel. Een spiegel die je laat zien wie je al bent, en wat je al hebt. En die je eraan herinnert dat je goed bent zoals je bent. Met al je imperfecties en je rare gewoontes. Met je slechte dagen en je momenten van geluk. Want dat is "alles".

Dus... Wat is het punt?

De boodschap van "Steeds Is Alles Er" is eigenlijk heel simpel: stop met zoeken naar wat je mist, en begin met waarderen wat je al hebt. Het is als het verschil tussen een dure fles wijn en een simpel glas kraanwater. Soms heb je gewoon meer behoefte aan het laatste. En dat is oké.

Het is een reminder dat het leven geen race is, maar een reis. En dat je onderweg best even stil mag staan om van het uitzicht te genieten. Om die bloem te ruiken. Om te voelen hoe de zon op je huid brandt. Want dat is waar het uiteindelijk om gaat. Niet om "het", maar om "er".

En die sleutels dan?

Oh ja, die sleutels. Die liggen waarschijnlijk nog steeds op je hoofd. Maar nu je weet dat "alles er al is", maakt het niet meer zoveel uit. Want je kunt ook gewoon even gaan zitten en genieten van de stilte. En wachten tot ze vanzelf naar beneden vallen.

Steeds Is Alles Er is een boek dat je eraan herinnert dat je al genoeg bent, dat je al alles hebt wat je nodig hebt, en dat het leven niet perfect hoeft te zijn om mooi te zijn. En dat is een boodschap die we allemaal wel eens kunnen gebruiken. Zeker als we weer eens op zoek zijn naar onze sleutels.