Miranda July - All Fours

Okay, dus, Miranda July's nieuwe boek: All Fours. Heb je er al van gehoord? Waarschijnlijk wel, toch? Het is overal. Ik bedoel, Miranda July, laten we eerlijk zijn, ze is een icoon. Een quirky, artistieke, indie-filmicoon. En nu dus ook boekenicoon, blijkbaar!

Ik zat er een beetje tegenaan te hikken om het te lezen, eerlijk gezegd. Niet omdat ik haar niet leuk vind, integendeel! Maar soms zijn die hooggespannen verwachtingen... je weet wel. Alsof je bang bent dat de magie weg is. Ken je dat gevoel?

Maar... jongens, wow. Ik werd helemaal meegezogen.

Het gaat over een vrouw, uhm, laten we haar "Miranda July-ish" noemen, oké? Ze is een succesvolle kunstenares, heeft een fijne man (dacht ze) en staat op het punt om naar New York te reizen voor een groot project. Klinkt best goed, toch? Think again!

In plaats daarvan, besluit ze (compleet impulsief, natuurlijk) om naar Los Angeles te rijden. Helemaal alleen. Op zoek naar... ja, naar wat eigenlijk? Zelfontdekking? Een beetje chaos? Misschien gewoon een gigantische midlife crisis? We've all been there, haven't we?

De reis

Die reis... het is gewoon zoveel. Het is grappig, het is pijnlijk, het is super awkward (zoals alleen Miranda July dat kan) en het is gewoon... raak. Ze ontmoet vreemde figuren langs de weg, heeft ongemakkelijke seksuele ontmoetingen (omdat, ja, dat gebeurt), en worstelt met vragen over haar identiteit, haar seksualiteit en haar rol als vrouw. Serieus, er zit echt een scene in met een blow-up doll. Je moet het gelezen hebben om het te geloven.

En het boek is super eerlijk. Ze schuwt de moeilijke onderwerpen niet. Het gaat over de complexiteit van verlangens, de frustratie van het vrouw-zijn (en de verwachtingen die daarbij horen), en de zoektocht naar betekenis in een wereld die soms gewoon... nergens op slaat. Herkenbaar, toch?

De personages

De personages in All Fours zijn fantastisch. Ze zijn imperfect, ze zijn soms irritant, maar ze zijn allemaal zo ontzettend menselijk. Er is een zekere kwetsbaarheid die me echt raakte. Het is alsof je naar een serie vreemde vogels kijkt, maar je realiseert je dat je zelf ook een beetje vreemd bent. En dat is oké.

En die seks scenes! Laten we het daar even over hebben. Ze zijn... niet altijd sexy. Soms zijn ze ongemakkelijk, soms zijn ze hilarisch, maar ze zijn altijd eerlijk. Het is alsof ze probeert te laten zien hoe seks echt is, in al zijn complexiteit en awkwardness. Geen Hollywood-glamour hier, nee! Echte, rauwe seks.

Ik zat constant te lachen en te huilen (een beetje dan). Het is een rollercoaster van emoties, kan ik je vertellen. En ja, ik denk dat iedereen er wel iets in kan herkennen. Zelfs als je nog nooit een blow-up doll hebt gekocht, of besloten hebt om impulsief naar Los Angeles te rijden. (Maar hé, wie weet?)

All Fours is niet voor iedereen. Als je op zoek bent naar een traditioneel verhaal met een happy end, dan is dit misschien niet jouw boek. Maar als je open staat voor iets anders, iets vrijzinnigs, iets dat je aan het denken zet en je aan het lachen maakt (en misschien een beetje doet huilen), dan moet je dit echt lezen.

Ik bedoel, ja, het is misschien een beetje weird. Maar is dat niet wat we van Miranda July verwachten? En precies dat is wat haar zo geweldig maakt. Ze is niet bang om anders te zijn. Ze is niet bang om te shockeren. Ze is niet bang om eerlijk te zijn. En dat is verfrissend. Echt verfrissend.

En, laten we eerlijk zijn, we hebben allemaal wel eens zin om ons leven overhoop te gooien en iets compleet anders te doen. Toch? Even weg van alles. Even ontsnappen. Nou, met All Fours kan dat... zonder dat je echt je auto hoeft in te pakken en naar Los Angeles hoeft te rijden. (Hoewel, ik moet toegeven, het klinkt best verleidelijk...).

De stijl

De schrijfstijl is, hoe zal ik het zeggen... uniek. Het is alsof je in iemands dagboek zit te lezen. Het is intiem, het is persoonlijk, het is soms een beetje chaotisch, maar het is altijd boeiend. Ze schrijft op een manier die je het gevoel geeft alsof je een vriendin bent. Een vriendin die je alles vertelt, zonder iets achter te houden.

En dat is misschien wel hetgeen wat me het meest raakte aan dit boek. Die eerlijkheid. Dat kwetsbare. Dat ongefilterde. Het is alsof ze zegt: "Hé, dit ben ik. Ik ben fucked up, ik ben imperfect, maar ik ben ook menselijk. En dat is oké."

Dus, ja. All Fours. Een aanrader. Maar wees gewaarschuwd: het is niet voor watjes! Je moet er klaar voor zijn om uit je comfortzone te stappen en je open te stellen voor iets anders. Iets... nou ja, iets Miranda July-igs.

Ga het lezen! En laat me weten wat je ervan vond! Misschien kunnen we er samen over praten. Met een kop koffie. Of een glas wijn. Of een hele fles, afhankelijk van hoe triggered je bent door het boek. ;)

En nog iets... het heeft me echt aan het denken gezet over mijn eigen leven. Over mijn eigen verlangens. Over mijn eigen struggles. En dat is toch wat goede kunst hoort te doen? Je aan het denken zetten, je aan het voelen zetten, je aan het twijfelen zetten. Dus, ja. Dank je wel, Miranda July. Voor dit geweldige, bizarre, en ontzettend eerlijke boek.

Dus, samenvattend: Lezen! Je zult er geen spijt van krijgen (misschien een beetje, maar dan op een goede manier). En onthoud: het is oké om weird te zijn. Het is oké om anders te zijn. Het is oké om jezelf te zijn. En dat is misschien wel de belangrijkste boodschap van All Fours.

Oh, en ps: ik heb nu serieus zin om mijn haar roze te verven en naar Los Angeles te rijden. Iemand mee?

Just kidding! (Maar niet helemaal...)