Niets Menselijks Is Ons Vreemd

Ken je dat moment? Je staat in de supermarkt, net een lange werkdag achter de rug, en je ziet iemand struggelen met de zelfscan kassa. Tas vol boodschappen, code niet leesbaar, en dan ook nog eens geen idee hoe die verrekte bonuskaart werkt. Je zucht, innerlijk natuurlijk (want je wilt niet onbeleefd zijn), en denkt: “Get a grip, mens!” Maar… is dat wel terecht?

Pas geleden had ik zoiets soortgelijks. Ik was een presentatie aan het geven, mega belangrijk voor mijn carrière. Goed voorbereid, dacht ik. Maar toen… black-out! Midden in de zin, gewoon leeg. Complete stilte. Je kon een speld horen vallen. Ik voelde me kleiner worden, en zag mijn droombaan al in rook opgaan. Uiteindelijk krabbelde ik op, maar de schaamte… die bleef hangen. (Vertel me dat dit jou nooit is overkomen!)

“Niets Menselijks Is Ons Vreemd”: Een Blijvend Actuele Uitspraak

Deze kleine, alledaagse momenten brengen me steeds weer terug bij die oeroude, maar nog steeds zo relevante uitspraak: “Niets menselijks is ons vreemd.” In het Latijn: “Homo sum, humani nihil a me alienum puto.” Gevoel voor drama, die Romeinen, hè? Maar de boodschap is kristalhelder: menselijk gedrag, hoe onhandig, beschamend, of zelfs irritant het soms ook mag zijn, is niet vreemd. Het is inherent aan wie we zijn.

En dat betekent dus ook dat die persoon bij de zelfscan, of ik met mijn black-out, gewoon… mens waren. Met alle imperfecties en onzekerheden die daarbij horen. (Zou het niet fijn zijn als we dat allemaal wat vaker zouden beseffen?)

Waarom is dit zo belangrijk?

Omdat het ons helpt met:

• Empathie: Begrip opbrengen voor anderen, ook als ze fouten maken of zich ‘dom’ gedragen. (Want wie heeft er nooit iets doms gedaan?)
• Zelfcompassie: Milder zijn voor onszelf. Fouten maken is oké, het hoort erbij. Wees lief voor jezelf, je bent tenslotte ook maar een mens!
• Verbinding: Realiseren dat we allemaal in hetzelfde schuitje zitten. We delen dezelfde angsten, twijfels en onzekerheden.
• Minder oordeel: Minder snel klaarstaan met een oordeel over anderen. Iedereen heeft zijn eigen verhaal, zijn eigen struggles.

Kortom: het maakt ons betere mensen. (En wie wil dat nou niet?)

De Uitdaging: Het Toegepaste Menselijkheid

Het klinkt allemaal prachtig, dat “niets menselijks is ons vreemd”. Maar de daadwerkelijke toepassing is vaak lastiger. Vooral in een wereld die steeds harder, sneller en individualistischer lijkt te worden. (Merk jij dat ook?) Het is makkelijker om te oordelen dan om te begrijpen. Om kritiek te spuien dan om een helpende hand te bieden. Om te denken: “Ik zou het anders doen!”, dan om te bedenken: “Waarom doet die persoon het zo?”

De truc is om bewust te zijn van deze neiging tot oordelen, en om er actief tegenin te gaan. Een paar tips:

• Reflecteer op je eigen fouten: Denk eens terug aan een moment waarop jij je onhandig, beschaamd, of dom voelde. Hoe zou je gewild hebben dat anderen op je reageerden?
• Probeer je in te leven: Verplaats je in de situatie van de ander. Wat zou de reden kunnen zijn voor zijn of haar gedrag?
• Bied hulp aan: Zie je iemand worstelen? Vraag of je kunt helpen. Een klein gebaar kan een groot verschil maken. (En je voelt je er zelf ook beter door!)
• Wees geduldig: Niet iedereen leert even snel, of is even handig. Geduld is een schone zaak, zeker in de supermarkt.
• Geef een compliment: Iedereen verdient het om gezien en gewaardeerd te worden. Een oprecht compliment kan iemands dag maken.

De impact van (on)begrip

Stel je voor: die persoon bij de zelfscan, die zich al onzeker voelt, krijgt dan ook nog eens een geïrriteerde blik of een snauwerige opmerking van iemand achter hem. (Au!) Wat doet dat met zijn zelfvertrouwen, met zijn humeur? Waarschijnlijk wordt hij alleen maar nog meer gestresst, en duurt het nog langer voordat hij klaar is. En misschien voelt hij zich de rest van de dag rot. (Serieus, zo’n kleine interactie kan echt een impact hebben!)

Maar stel je voor dat diezelfde persoon een vriendelijke glimlach krijgt, of een behulpzame hand. Misschien wordt hij dan wel opgelucht, voelt hij zich gezien en gesteund. En wie weet betaalt hij die vriendelijkheid later wel weer terug aan iemand anders. (Zo creëer je een sneeuwbaleffect van positiviteit!)

Conclusie: Laten We Elkaar Wat Ruimte Geven

“Niets menselijks is ons vreemd” is meer dan een cliché. Het is een oproep tot empathie, zelfcompassie en verbinding. Het is een reminder dat we allemaal imperfecte mensen zijn, die hun best doen in een complexe wereld. En dat we elkaar best wat meer ruimte mogen geven, om fouten te maken, om te leren, en om gewoon… mens te zijn.

Dus, de volgende keer dat je iemand ziet struikelen, of dat je zelf een black-out hebt, denk dan aan die woorden: “Niets menselijks is ons vreemd.” En glimlach. (Of geef een handje!)

En jij? Wat is jouw meest memorabele 'menselijke' moment? Deel het in de comments! (Ik ben benieuwd!)