Omdat We Hier Niet Genoeg Over Praten

Je kent het wel. Dat knagende gevoel dat je iets vergeet. Niet zoiets triviaals als de verjaardag van je tante (al is dat natuurlijk ook vervelend, sorry Tante Annie!), maar iets… groters. Iets dat, als je erover nadenkt, toch best wel essentieel is voor je algehele welzijn. We hebben het natuurlijk over…

Zelfcompassie: Omdat We Hier Niet Genoeg Over Praten

Zelfcompassie. Klinkt ingewikkeld, alsof je meteen moet gaan mediteren in een grot en veganistisch moet worden. (Niks mis mee, hoor, maar misschien niet iedereen z’n ding). Maar eigenlijk is het heel simpel: het is vriendelijk zijn voor jezelf. Alsof je jezelf een knuffel geeft. Niet letterlijk, tenzij je daar behoefte aan hebt, natuurlijk.

Denk er eens over na. Hoe vaak ben je keihard voor jezelf? Precies. We behandelen onszelf vaak slechter dan we onze ergste vijand zouden behandelen! (Die ene vervelende collega daargelaten, misschien). Stel je voor: je laat per ongeluk een kop koffie over je nieuwe blouse vallen. Je eerste gedachte is waarschijnlijk: "Stomme idioot! Hoe kan je nou zo onhandig zijn?!" Maar wat zou je zeggen tegen een vriendin die hetzelfde overkomt?

Waarschijnlijk iets in de trant van: "Ach joh, kan gebeuren! Geen probleem, we deppen het wel even op. En die blouse kan gewoon in de was." Dat is zelfcompassie. Het jezelf met dezelfde vriendelijkheid en begrip behandelen als je een ander zou behandelen.

Waarom is het zo moeilijk?

Goede vraag! Waarom vinden we het zo moeilijk om aardig tegen onszelf te zijn? Nou, daar zijn een paar redenen voor:

• Perfectionisme: We willen alles perfect doen. De perfecte baan, het perfecte huis, de perfecte relatie, de perfecte… alles. En als het niet perfect is, dan zijn we teleurgesteld in onszelf. Alsof het leven een reality show is waar we constant beoordeeld worden.
• Zelfkritiek: We zijn onze eigen grootste criticus. We horen de hele dag een stemmetje in ons hoofd dat ons vertelt wat we verkeerd doen. "Je bent niet goed genoeg", "Je bent niet slim genoeg", "Je bent niet… (vul zelf maar in)". Het is alsof we een interne Simon Cowell hebben.
• Faalangst: We zijn bang om fouten te maken. We zien fouten als een teken van zwakte, in plaats van als een kans om te leren. Alsof het leven een examenzaal is en elke fout een onvoldoende betekent.

Herkenbaar? Ik dacht het al. We zijn allemaal een beetje neurotisch op onze eigen manier. Het is menselijk. Maar het is niet nodig om zo hard voor onszelf te zijn.

Hoe kan je meer zelfcompassie ontwikkelen?

Gelukkig is er hoop! Zelfcompassie is een vaardigheid die je kunt leren. Het is net als fietsen, je valt een paar keer, maar uiteindelijk lukt het. Hier zijn een paar tips:

• Erken je lijden: Wees je bewust van je pijn en je verdriet. Negeer het niet, stop het niet weg. Erken dat het er is. Het is oké om je rot te voelen. Het is oké om te huilen. Het is oké om even niet oké te zijn.
• Wees aardig voor jezelf: Spreek jezelf bemoedigend toe. Zeg tegen jezelf wat je tegen een vriend zou zeggen. "Het komt wel goed", "Je kan dit", "Ik geloof in je". Je bent je eigen beste cheerleader!
• Oefen mindfulness: Mindfulness helpt je om in het moment te zijn en je gedachten en gevoelens te observeren zonder oordeel. Het is alsof je een toeschouwer bent van je eigen leven. Je ziet wat er gebeurt, maar je raakt er niet in verstrikt.
• Doe aardige dingen voor jezelf: Trakteer jezelf op iets leuks. Ga in bad, lees een goed boek, kijk een grappige film, ga wandelen in de natuur, eet je favoriete ijsje. Doe iets wat je blij maakt. Het is alsof je jezelf een klein cadeautje geeft.
• Vergeef jezelf: Iedereen maakt fouten. Het hoort bij het leven. Vergeef jezelf voor je fouten. Leer ervan en ga verder. Het is alsof je een nieuwe bladzijde omslaat.

Het is niet makkelijk, ik weet het. Maar het is het waard. Zelfcompassie maakt je leven zoveel fijner. Het helpt je om beter om te gaan met stress, om meer veerkrachtig te zijn, om meer zelfvertrouwen te hebben en om meer van jezelf te houden. En dat is toch wel het mooiste cadeau dat je jezelf kunt geven, toch?

Een kleine anekdote

Ik weet nog dat ik ooit een presentatie moest geven voor een groep belangrijke mensen. Ik was doodsbang. Ik had nachten niet geslapen. Ik had mijn presentatie wel honderd keer geoefend. En toen, op het moment suprême, vergat ik de helft van wat ik wilde zeggen. Ik stond daar, met mijn mond vol tanden, te stamelen als een idioot. Ik voelde de schaamte opkomen. Ik dacht dat mijn carrière voorbij was.

Na de presentatie wilde ik het liefst in een gat kruipen en nooit meer tevoorschijn komen. Maar toen, na een paar uur van zelfmedelijden, dacht ik: "Wacht eens even. Dit is niet het einde van de wereld. Iedereen maakt fouten. Ik ben nog steeds een goed mens. Ik ben nog steeds bekwaam. Ik heb nog steeds veel te bieden."

Ik vergaf mezelf mijn fout en leerde ervan. Ik besloot om in de toekomst beter voorbereid te zijn en om minder bang te zijn voor falen. En weet je wat? De volgende presentatie ging fantastisch.

Het punt is: zelfcompassie redde mijn dag (en misschien mijn carrière). Het hielp me om door de schaamte en het zelfmedelijden heen te breken en om weer in mezelf te geloven.

Dus…

De volgende keer dat je een fout maakt, de volgende keer dat je je rot voelt, de volgende keer dat je keihard voor jezelf bent, denk dan aan dit artikel. Denk aan het feit dat je niet de enige bent. Denk aan het feit dat je het verdient om vriendelijk behandeld te worden. Denk aan het feit dat je de kracht hebt om jezelf te vergeven en om verder te gaan.

Geef jezelf een knuffel (figuurlijk, tenzij je er echt een nodig hebt). En onthoud: je bent goed genoeg. Je bent waardevol. En je verdient het om gelukkig te zijn.

Omdat we hier niet genoeg over praten.