Paolo Cognetti Le Otto Montagne

Oké, luister. Ben je soms ook zo iemand die 's avonds op de bank zit, met een dekentje, en denkt: "Ik wil even helemaal weg zijn?" Niet letterlijk, je moet morgen gewoon weer werken, maar in je hoofd? Wel, dan heb ik misschien wel het perfecte medicijn voor je: het boek Le Otto Montagne (De Acht Bergen) van Paolo Cognetti.

Je denkt nu misschien: "Een Italiaans boek? Over bergen? Klinkt als aardrijkskunde huiswerk." Maar geloof me, dit is allesbehalve saai. Het is eerder alsof je een warme kop chocolademelk drinkt bij een knisperend haardvuur, terwijl je luistert naar een goed verhaal. Je voelt de koude berglucht bijna in je gezicht.

Wat maakt dit boek zo speciaal?

Le Otto Montagne vertelt het verhaal van Pietro, een jongen uit Milaan, en Bruno, een jongen uit een klein bergdorpje. Ze ontmoeten elkaar tijdens een vakantie in de Alpen en er ontstaat een bijzondere vriendschap. Eentje die je doet denken aan die ene vriend van vroeger, met wie je urenlang kon spelen en praten, zonder dat je precies wist waarom het zo goed klikte. Weet je wel, diegene die je alles toevertrouwde toen je in groep 8 zat en je crush je niet zag staan.

Pietro's vader, een man met een grote liefde voor de bergen, neemt hem mee naar een verlaten dorpje in de Valle d'Aosta. Daar leert Pietro Bruno kennen, die de zomers doorbrengt met het hoeden van koeien. Die simpliciteit, dat leven dicht bij de natuur, is een rode draad door het hele verhaal. Iets waar we in onze drukke levens, vol deadlines en schermen, vaak naar snakken.

Een zoektocht naar jezelf

De jongens groeien op en hun paden scheiden zich. Pietro reist de wereld rond, op zoek naar avontuur en betekenis. Bruno blijft in de bergen, trouw aan zijn afkomst en de eenvoud van het bergleven. Het is alsof Cognetti ons vraagt: wat is nou echt belangrijk in het leven? Reizen we de hele wereld over, op zoek naar iets wat we eigenlijk al in onszelf hebben? Of vinden we juist geluk in het blijven waar we zijn, in de vertrouwde omgeving van onze jeugd?

Denk even aan de laatste keer dat je verdwaald was in een vreemde stad. Je voelde je misschien oncomfortabel, maar ook opgewonden, nieuwsgierig. Pietro zoekt die opwinding, maar hij ontdekt dat echte verbinding soms dichterbij is dan je denkt. Net zoals die keer dat je na een lange reis thuiskwam en je realiseerde dat je je eigen bed toch wel het fijnste vindt.

Cognetti gebruikt de bergen als metafoor voor het leven zelf. Ze zijn hoog, uitdagend, soms onvergeeflijk. Maar ze zijn ook prachtig, rustgevend en bieden een adembenemend uitzicht. Net als het leven dus.

Waarom dit boek je leven kan veranderen (een beetje)

Le Otto Montagne is niet zomaar een mooi verhaal. Het is een spiegel. Het dwingt je om na te denken over je eigen keuzes, je eigen vriendschappen en je eigen verlangen naar een betekenisvol leven.

Heb je ooit het gevoel gehad dat je vastzit in een sleur? Dat je elke dag hetzelfde doet, zonder dat je er echt van geniet? Dit boek kan je helpen om even afstand te nemen, om je te realiseren dat er meer is dan de dagelijkse routine. Het is alsof je een frisse neus haalt op een bergtop, terwijl je normaal gesproken vastzit in de file op de A2.

Denk bijvoorbeeld aan die collega die altijd klaagt over zijn werk. Misschien zou hij dit boek moeten lezen. Misschien zou hij erdoor geïnspireerd raken om iets aan zijn situatie te veranderen. Of om in ieder geval te accepteren dat het leven niet altijd perfect is, net als de bergen die niet altijd zonnig zijn.

Acht bergen, acht manieren van leven

De titel van het boek verwijst naar een Nepalese mythe over een man die de hele wereld rondreist om de hoogste berg te beklimmen. De andere man blijft thuis en bewerkt de grond. Volgens de mythe zijn er acht bergen en acht manieren om het leven te benaderen. Cognetti daagt ons uit om te ontdekken welke berg het beste bij ons past. Welke berg beklim jij? Blijf je thuis en cultiveer je wat je hebt, of ga je op zoek naar nieuwe horizonten?

Het is niet dat de ene manier beter is dan de andere. Het gaat erom dat je bewust bent van je keuze en dat je er vrede mee hebt. Net zoals die buurvrouw die al jaren in hetzelfde huis woont en er gelukkig is, terwijl jij elke twee jaar verhuist omdat je denkt dat het gras ergens anders groener is.

Hoe begin je eraan?

Koop het boek. Ja, echt. Loop naar de boekhandel (of bestel het online, als je echt niet de deur uit wilt) en koop Le Otto Montagne. Zoek een rustig plekje, zet je telefoon uit (of op stil) en begin met lezen. Laat je meeslepen door het verhaal, de prachtige beschrijvingen van de bergen en de diepe vriendschap tussen Pietro en Bruno.

Maak er een ritueel van. Lees elke avond een paar bladzijden voor het slapengaan. Of neem het boek mee op vakantie en lees het in een hangmat, met het geluid van de golven op de achtergrond. Je kunt het boek ook lezen in een hutje in de bergen, met het geluid van het vuur in de open haard, als je dat voor elkaar krijgt.

En het allerbelangrijkste: wees open voor de boodschap van het boek. Laat het je raken, je inspireren en je aanzetten tot nadenken. Misschien ga je na het lezen wel een lange wandeling maken in de natuur, of neem je contact op met die oude vriend die je al jaren niet meer hebt gesproken.

Le Otto Montagne is meer dan een boek. Het is een ervaring. Een reis naar de bergen, maar ook een reis naar jezelf. En wie weet, ontdek je tijdens die reis wel iets nieuws over jezelf en de wereld om je heen. Wat heb je te verliezen? Tijd om die berg te beklimmen!

En als je het boek uit hebt, vertel het dan door! Deel je ervaringen met anderen, bespreek het met je vrienden en familie. Misschien kun je zelfs een leesclub beginnen. Want een goed boek is er om te delen, net als een prachtige zonsondergang op een bergtop.