Patrick Beau Van Erven Dorens

Ken je dat, dat je op de bank zit, een beetje aan het zappen bent, en dan blijft hangen bij een programma... gewoon, omdat de presentator je aanspreekt? Zo’n presentator die voelt als een verre neef die je alleen op verjaardagen ziet, maar waar je toch stiekem naar uitkijkt? Nou, dan heb ik het waarschijnlijk over Patrick Beau van Erven Dorens. En ja, zijn naam is net zo’n mondvol als een Bossche bol die je in één keer probeert weg te werken.

Beau, de allround presentator

Beau, zoals iedereen hem noemt (alsof we dikke vrienden zijn, haha), is zo’n presentator die werkelijk alles kan. Een serieuze talkshow? Check. Een luchtig entertainment programma? Dubbelcheck. Een reclamespot waarin hij serieus in de camera kijkt en een of ander product aanprijst alsof zijn leven ervan afhangt? Driedubbelcheck! Je zou bijna denken dat hij een abonnement heeft op de sportschool én een cursus "Acteren voor gevorderden" volgt.

Hij is een soort Zwitsers zakmes onder de presentatoren. Je weet nooit precies wat hij gaat doen, maar je weet wél dat hij het met een bepaalde élan doet. Ken je dat gevoel als je een nieuwe sok aantrekt? Zo ongeveer voelt het om naar Beau te kijken. Gewoon... lekker.

Van AT5 tot Late Night

Beau is niet uit de lucht komen vallen. Nee, hij heeft zijn sporen verdiend, en niet zomaar ergens. Hij begon bij AT5, het Amsterdamse nieuws. Alsof hij toen al dacht: "Amsterdam is niet genoeg, de hele wereld moet weten wie ik ben!" En gelijk heeft ‘ie gehad. Van daaruit klom hij gestaag op de ladder, langs diverse programma’s en zenders, totdat hij uiteindelijk een vaste plek kreeg in de Nederlandse huiskamers.

Zijn overstap naar de late night talkshows was als een vis in het water. Alsof hij jarenlang geoefend had voor het perfecte interview, de snelle one-liners, en het nonchalant onderuitgezakt zitten op de stoel terwijl hij je het hemd van het lijf vraagt. Je vergeet bijna dat je naar televisie zit te kijken, alsof je gewoon met een vriend aan de bar hangt en de dag doorneemt. Maar dan wel met bekende Nederlanders als gasten. Beetje anders dus.

En laten we eerlijk zijn, hij is goed. Echt goed. Hij stelt vragen die wij ook zouden willen stellen, hij reageert zoals wij zouden reageren (nou ja, misschien iets minder eloquent), en hij zorgt ervoor dat zelfs de meest saaie gast nog interessant wordt. Ik bedoel, dat is toch een kunst op zich?

De charme van Beau

Wat maakt Beau nou zo... Beau? Ik denk dat het een combinatie is van factoren. Ten eerste, hij komt oprecht over. Ja, ik weet het, "oprecht" en "televisie" zijn niet altijd de beste vrienden, maar bij Beau voelt het anders. Hij lacht oprecht, hij is oprecht geïnteresseerd in zijn gasten, en hij is oprecht zichzelf. Ik bedoel, je kunt niet 24/7 een rol spelen, toch?

Ten tweede, hij heeft humor. Geen flauwe grappen die uit een boekje komen, maar echte humor. Situatiehumor, zelfspot, en soms een beetje cynisme. Dat is toch heerlijk? Je voelt je meteen begrepen, alsof hij precies weet hoe jij je voelt als je weer eens in de file staat of een lege rol toiletpapier aantreft.

En ten derde, hij is intelligent. Hij is niet zomaar een knappe kop die een script opleest. Hij heeft echt iets te vertellen. Hij is belezen, geïnformeerd, en hij weet hoe hij een gesprek moet leiden. Dat is toch wat we willen van een presentator? Iemand die ons iets nieuws leert, ons aan het denken zet, en ons tegelijkertijd vermaakt. Het is alsof je stiekem iets opsteekt terwijl je naar een luchtig programma zit te kijken. Win-win situatie, toch?

Beau en de controverse

Natuurlijk is Beau niet onomstreden. Welke bekende Nederlander is dat wel? Er zijn altijd mensen die kritiek hebben, die hem te glad vinden, te commercieel, of te links (of te rechts, afhankelijk van wie je het vraagt). Maar laten we eerlijk zijn, dat hoort erbij. Als je in de spotlights staat, krijg je nu eenmaal commentaar. En Beau weet er wel mee om te gaan. Hij lacht erom, relativeert het, en gaat door met zijn ding. Dat is toch de beste manier?

Soms is er ook oprechte kritiek, bijvoorbeeld over bepaalde interviews of uitspraken. Maar ook dan zie je dat Beau er van leert. Hij is niet bang om fouten toe te geven, hij staat open voor feedback, en hij probeert het de volgende keer beter te doen. En dat is toch wat we willen? Iemand die groeit en zich ontwikkelt, in plaats van iemand die vastgeroest is in zijn eigen gelijk.

Beau in de toekomst

Wat de toekomst brengt voor Beau? Ik weet het niet, en eerlijk gezegd boeit het me ook niet zo heel veel. Ik weet wel dat hij nog lang niet klaar is. Hij is nog steeds ambitieus, hij is nog steeds leergierig, en hij is nog steeds verschrikkelijk goed in wat hij doet. Misschien gaat hij wel een internationale carrière tegemoet, misschien begint hij wel zijn eigen productiebedrijf, of misschien gaat hij wel een boek schrijven. Wie zal het zeggen?

Wat ik wél weet, is dat ik nog lang naar hem zal blijven kijken. Omdat hij me aan het lachen maakt, omdat hij me aan het denken zet, en omdat hij me het gevoel geeft dat ik gewoon naar een verre neef zit te kijken op een verjaardag. En wie weet, misschien kom ik hem ooit wel eens tegen in de supermarkt. Dan zal ik hem zeker even gedag zeggen. "Hé Beau, hoe is 't?" En dan zal hij vast antwoorden met een brede glimlach: "Goed hoor, en met jou?" Alsof we elkaar al jaren kennen. Zo is Beau. Gewoon... lekker.

Dus, de volgende keer dat je aan het zappen bent en je komt Beau tegen, blijf dan even hangen. Misschien leer je wel iets nieuws, misschien ga je wel lachen, of misschien voel je je gewoon even wat minder alleen. En dat is toch wat televisie moet doen, toch?

En mocht Beau dit ooit lezen: Bedankt voor de leuke avonden en de mooie gesprekken. Ga zo door! Je bent een topper!