Rr Martin Books Game Of Thrones

Oké, laten we het even over Game of Thrones hebben! En dan niet de serie (hoewel, stiekem wel een beetje), maar de boeken. Die dikke pillen van George R.R. Martin, je weet wel. De boeken waar we al jaren op het volgende deel wachten. Snel, pak er een biertje bij, dit wordt leuk!

De man, de mythe, de baard

George R.R. Martin. Oftewel, GRRM. Hij is een fenomeen. Een schrijver die een hele wereld heeft geschapen. Westeros. En wat voor wereld! Met draken, ijskoude zombies en families die elkaar de tent uitvechten. Zeg nou zelf, wie wil dat nou niet lezen?

Wist je dat hij eigenlijk stripboeken wilde schrijven? Maar hij was er niet goed genoeg in, zei hij zelf. Gelukkig maar! Want anders hadden we nooit A Song of Ice and Fire gehad. Bedankt voor je gebrek aan tekentalent, George!

Zijn baard is trouwens ook een ding. Serieus, dat ding is episch. Het lijkt wel alsof hij er alle verhalen van Westeros in opslaat. Misschien is dat wel de reden dat het zo lang duurt voordat de boeken uitkomen. Hij moet eerst die baard leeghalen!

Waarom die boeken zo awesome zijn

Het is niet alleen de fantasiewereld. Het is de complexiteit. Die personages zijn zo… menselijk. En dat bedoel ik niet per se positief. Ze liegen, bedriegen, vermoorden elkaar. Ze doen allemaal verschrikkelijke dingen. En toch… toch kun je ze ergens wel begrijpen. Of in ieder geval meeleven. Het is die grijze moraal die het zo interessant maakt.

En dan die onverwachte wendingen! Je denkt dat je weet wat er gaat gebeuren? Mis! Boem! Een personage sterft. Of wordt verraden. Of doet iets compleet onverwachts. Martin is een meester in het laten zien dat niemand veilig is. Behalve misschien die draken, maar zelfs die… we zullen zien.

De details! Oh my god, de details. De beschrijvingen van eten. De kleding. De wapens. Je kunt het bijna proeven en voelen. Je zit echt in die wereld. Behalve dan de stank van King's Landing, misschien liever niet.

De personages waar je van gaat houden (en haten)

Oké, laten we een paar iconische figuren bespreken:

• Tyrion Lannister: De dwerg met de grootste mond en het scherpste verstand. Een favoriet van velen. Wie niet van Tyrion houdt, moet wel een Night's Watch zwerver zijn.
• Daenerys Targaryen: De Mother of Dragons. Van bange meid tot machtige koningin. En met draken! Need I say more?
• Jon Snow: You know nothing, Jon Snow. Maar hij is wel een held. Of zoiets. Het is ingewikkeld.
• Cersei Lannister: De ijskoningin. Meedogenloos en ambitieus. Je haat haar, maar je kunt je ogen er niet vanaf houden.
• Arya Stark: Stoer meisje. Wil wraak. En ze is niet bang om haar handen vuil te maken. Valar Morghulis!

En er zijn er nog zoveel meer! Elke familie heeft zijn eigen drama's. De Starks, de Lannisters, de Targaryens, de Greyjoys, de Tyrells… Het is net een soap, maar dan met zwaarden en magie.

Grappige details en rare theorieën

Wist je dat Martin zich heeft laten inspireren door de Rozenoorlogen? Die middeleeuwse burgeroorlog in Engeland. Geschiedenis is blijkbaar een goede bron voor fantasie.

En dan die theorieën! Er zijn er zoveel! Sommige zijn heel aannemelijk, andere zijn compleet gestoord. Maar dat maakt het juist zo leuk. Is Jon Snow eigenlijk een Targaryen? Is Tyrion eigenlijk een Targaryen? Is Varys eigenlijk een zeemeermin? Oké, die laatste is misschien wat vergezocht, maar je weet het maar nooit in Westeros!

Martin heeft ook een gruwelijke hekel aan bepaalde dingen. Bijvoorbeeld het concept van "plot armor." Je weet wel, dat personages onrealistisch beschermd worden door het verhaal. Daarom sterft iedereen in Game of Thrones. Gewoon, omdat het kan. En dat is tegelijkertijd frustrerend en briljant.

Waarom je ze (nog steeds) zou moeten lezen

Oké, de serie is afgelopen. En ja, het einde was… controversieel. Maar de boeken zijn nog niet klaar! En dat betekent dat er nog hoop is! Misschien dat Martin een ander einde in petto heeft. Een beter einde. Een einde dat ons allemaal tevreden stelt. (Spoiler alert: waarschijnlijk niet.)

Bovendien zijn de boeken veel gedetailleerder dan de serie. Er zijn meer personages, meer verhaallijnen, meer nuances. Het is een veel rijkere ervaring. Echt waar!

En laten we eerlijk zijn, het is gewoon leuk om te speculeren over wat er gaat gebeuren. Te fantaseren over de volgende veldslag. Te dromen over draken. De boeken zijn een ontsnapping aan de realiteit. En wie kan daar nou geen behoefte aan hebben?

De eeuwige vraag: wanneer komt het volgende boek?

Dat is de vraag der vragen. De vraag die elke Game of Thrones-fan zich stelt. De vraag die George R.R. Martin waarschijnlijk doodmoe is om te horen. The Winds of Winter. Het zesde boek in de serie. Het is al jaren in de maak. Er zijn geruchten, er zijn updates, er zijn valse hoop. Maar tot nu toe… niks.

Sommigen denken dat het boek nooit af zal komen. Dat Martin doodgaat voordat hij het kan voltooien. Dat is een sombere gedachte, maar wel een realistische. Maar we blijven hopen! We blijven geloven! We blijven geduldig wachten… (of proberen dat in ieder geval.)

Dus, wat nu? Moeten we de boeken dan wel lezen, als het verhaal misschien nooit afgemaakt wordt? Absoluut! Het is de reis die telt, niet de bestemming. En de reis door Westeros is er één om nooit te vergeten. Zelfs als we nooit weten hoe het eindigt.

Conclusie (voorlopig)

Game of Thrones is meer dan alleen een fantasieverhaal. Het is een cultureel fenomeen. Het is een bron van vermaak, frustratie en eindeloze discussies. En het is iets waar we allemaal van kunnen genieten. Zelfs als we het oneens zijn over het einde van de serie of de releasedatum van het volgende boek.

Dus pak die boeken erbij! Ga lekker lezen! Laat je meevoeren naar Westeros! En vergeet niet om af en toe een biertje te drinken. Want je zult het nodig hebben.

En George, als je dit leest: schrijf dat boek nou eens af! Please?

Tot de volgende keer! En onthoud: Winter is coming!