Sarah Thornton Wat Is Een Kunstenaar

Weet je, soms denk ik dat "kunstenaar zijn" net zoiets is als proberen uit te leggen wat "lekker" is. Je kunt het omschrijven, je kunt erover praten, maar uiteindelijk weet iedereen zelf wel of ze iets lekker vinden, toch? En dat geldt ook voor kunst en kunstenaars. Sarah Thornton probeert in haar boek "Wat is een Kunstenaar" die ongrijpbare vraag te beantwoorden. Maar geloof me, het is alsof je probeert een wolk te vangen!

Thornton duikt in de wereld van de hedendaagse kunst om te kijken wie er nou echt als een "kunstenaar" gezien wordt. Ze bezoekt academies, kunstbeurzen, musea… de hele rataplan. En wat blijkt? Het is een complexe, vaak verwarrende wereld, vol met regels die nergens staan geschreven, maar toch iedereen lijkt te kennen. Alsof je op een chique feestje bent waar iedereen de geheime handdruk kent, behalve jij!

De Ongrijpbare Definitie: Een Soort Slijmerige Aal

Wat Thornton ontdekt, is dat er geen eenduidige definitie is van wat een kunstenaar maakt tot een kunstenaar. Is het iemand die schildert? Beeldhouwt? Performance art doet waarbij iemand zich als een theepot verkleedt? (Ja, dat bestaat!). Het is allemaal mogelijk. Maar het is meer dan alleen het maken van dingen. Het gaat om erkenning. Door andere kunstenaars, critici, galeriehouders, kopers… Een soort heilige drie-eenheid van de kunstwereld.

Stel je voor: je bakt een taart. Hij ziet er prachtig uit, ruikt heerlijk, en je hebt er uren aan besteed. Maar als niemand hem proeft, is het dan echt een taart? Hetzelfde geldt voor kunst. Een kunstwerk bestaat pas echt als het gezien, besproken, bekritiseerd, en (liefst) gekocht wordt.

En dat "gezien worden" is waar het hem vaak om draait. Want wie bepaalt wie er gezien wordt? Het is een ingewikkeld spel van connecties, smaak, timing, en soms gewoon pure mazzel. Alsof je met je zelfgemaakte schilderij probeert door te breken op een veiling waar de jetset elkaar de tent uitbiedt voor een Warhol. Goede kans dat jouw meesterwerk ongezien blijft. Bitter, maar waar.

De Kunstwereld: Een Dierenpark Vol Eigenaardige Vogels

De kunstwereld, zoals Thornton die beschrijft, is een soort dierenpark vol eigenaardige vogels. Je hebt de "gevestigde orde", de kunstenaars die al jaren meedraaien en hun plekje hebben veroverd. Denk aan de trotse pauwen die hun veren spreiden en weten dat iedereen naar ze kijkt. Dan heb je de jonge, ambitieuze "nieuwkomers", die als hongerige meeuwen vechten om een stukje aandacht. En niet te vergeten de "critici", die als aasgieren boven de kunstwerken cirkelen, klaar om hun mening te geven (of af te kraken!).

Het is een ecosysteem waar iedereen afhankelijk is van elkaar. De kunstenaars hebben de galeriehouders nodig om hun werk te verkopen, de galeriehouders hebben de critici nodig om de waarde van het werk te bepalen, en de kopers hebben het allemaal nodig om indruk te maken op hun vrienden. Het is een dans die al eeuwenlang wordt gedanst, met wisselende partners en steeds nieuwe regels.

Is Iedereen Een Kunstenaar? (En Maakt Dat Uit?)

De vraag "Wat is een kunstenaar?" leidt onvermijdelijk tot de vraag "Kan iedereen een kunstenaar zijn?". En dat is een lastige. Want als je zegt "ja", dan devalueer je misschien het werk van degenen die er jarenlang hard voor hebben gewerkt. Maar als je "nee" zegt, sluit je mensen buiten die misschien wel degelijk iets bijzonders te bieden hebben.

Thornton geeft geen pasklaar antwoord, en dat is misschien maar goed ook. Ze laat zien dat het er niet zozeer om gaat wie er een kunstenaar is, maar hoe iemand zich tot kunst verhoudt. Het gaat om de passie, de creativiteit, de drang om iets te creëren en met de wereld te delen. Of dat nou een schilderij is, een liedje, een gedicht, of een zelfgebakken taart. (Oké, misschien is een taart geen kunst, maar je snapt wat ik bedoel!).

Denk er maar eens over na. Heb jij niet ooit iets gemaakt waar je trots op was? Iets waar je je hart en ziel in hebt gestopt? Misschien een brief voor iemand, een tekening voor je kind, een complex Lego-kasteel. In die momenten ben je toch ook een soort kunstenaar? Je creëert iets dat er eerst niet was, iets dat betekenis heeft, iets dat een emotie oproept. En dat is toch de essentie van kunst?

De Conclusie (Of Het Gebrek Eraan)

Dus, wat is een kunstenaar? Na het lezen van Thornton’s boek ben je waarschijnlijk nog steeds niet veel wijzer. En dat is oké. Want misschien is het wel de bedoeling dat de vraag onbeantwoord blijft. Het gaat niet om het label, maar om de intentie, de creativiteit, en de verbinding die kunst creëert.

Uiteindelijk, net als met die "lekkere" taart, is het aan jou om te bepalen wat je kunst vindt en wie je een kunstenaar noemt. Laat je niet leiden door de snobistische praatjes van de kunstwereld, maar vertrouw op je eigen gevoel. En wie weet, misschien ontdek je wel een nieuwe Picasso, of een nieuwe taartenbakker, in je eigen achtertuin. Of misschien ben je het zelf wel!

Dus, ga erop uit, bezoek een museum, ga naar een galerie, praat met kunstenaars, en vorm je eigen mening. En onthoud: kunst isSubjectief!

Het boek van Sarah Thornton is een start punt om je eigen mening te vormen. Dus pak je eigen kop koffie, ga er even goed voor zitten en laat je verrassen

En het belangrijkste: heb plezier!