Sicario Day Of The Soldado

Oké, dus je hebt Sicario gezien, hè? Die donkere, broeierige film over de drugsoorlog met Emily Blunt die totaal overwhelmed is? Goed, want vandaag duiken we in het vervolg: Sicario: Day of the Soldado. Geen zorgen, ik ga niks spoilen... tenzij je heel graag gespoild wil worden. Maar laten we eerlijk zijn, als je dit leest, ben je waarschijnlijk een beetje een actie-junkie, net als ik!

Even opfrissen: Waar ging Sicario ook alweer over?

Even een snelle recap voor de mensen die het allemaal even kwijt zijn (no shame, happens ons allemaal): Sicario introduceerde ons aan Kate Macer (Blunt), een FBI-agent die wordt gerekruteerd voor een speciale taskforce om een machtig Mexicaans drugskartel aan te pakken. Ze belandt in een wereld van grijze morele gebieden, dodgy operaties en Josh Brolin die verdacht veel van zijn rol lijkt te genieten. Benicio Del Toro is ook van de partij als de mysterieuze en dodelijke Alejandro, een man met een verleden zo donker dat het waarschijnlijk een eigen zonsverduistering kan veroorzaken.

Het was in feite een soort van Alice in Wonderland, maar dan met machinegeweren en heel veel tequila. En Kate die constant vraagt: "Waarom doen we dit eigenlijk?!" Goeie vraag, Kate, goeie vraag.

Sicario: Day of the Soldado: Een Vuil Spel Wordt Nog Vuiler

Day of the Soldado, ofwel "Dag van de Soldaat" voor de mensen die geen Spaans spreken (zoals ik tot voor kort, google is je vriend!), pakt de draad op... maar dan met nog minder Emily Blunt. Ja, je leest het goed. Kate Macer is foetsie. Alsof de scenarioschrijvers dachten: "Weet je wat deze film nodig heeft? Minder logica en meer Josh Brolin!"

In deze film speelt Brolin weer de rol van Matt Graver, die nog steeds een soort onduidelijke overheidspersoon is die schijnbaar de vrijheid heeft om dingen op te blazen en mensen te vermoorden, zolang hij maar zegt dat het in het "nationaal belang" is. En Del Toro is terug als Alejandro, de huurmoordenaar met een verleden dat zo complex is als een IKEA-handleiding.

Waar gaat het dan over?

Kort gezegd: de Amerikaanse overheid (lees: Brolin) wil chaos zaaien tussen de Mexicaanse kartels. Waarom? Omdat er terroristen over de grens gesmokkeld worden, wat natuurlijk he-le-maal niet goed is. Hun plan? Ontvoeren de tienerdochter van een kartelbaas (Isabela Moner, zij is fantastisch) en de schuld geven aan een rivaliserend kartel. Slim? Mwah. Complex? Zeker. Gaat het compleet mis? Absoluut.

• Het plan: Start een karteloorlog.
• De uitvoering: Net zo chaotisch als mijn poging om een kerstboom op te zetten.
• Resultaat: Veel explosies, verraden, en een hoop vragen over moraliteit.

Waarom deze film beter (of slechter) is dan de eerste

Sommige mensen vinden Day of the Soldado beter dan het origineel, andere haten het. En dat is oké! Kunst roept emoties op, zelfs als die emoties "waaróm heb ik dit gekeken?" zijn.

Voordelen:

• Meer actie: Als je hield van de spanning en de schietpartijen in Sicario, krijg je hier nog meer van. Het is alsof iemand de volume-knop van de explosies heeft opgeschroefd tot 11.
• Brolin en Del Toro: Hun chemie is ongelooflijk. Het is een beetje een twisted bromance, waarin de liefde wordt uitgedrukt door elkaar in leven te houden... soms.
• De film durft risico's te nemen: Geen Emily Blunt, een duistere verhaallijn, en een einde dat... nou ja, laten we zeggen dat het je met meer vragen achterlaat dan een aflevering van Lost.

Nadelen:

• Minder morele ambiguïteit: Het origineel speelde met het idee dat er geen goede jongens zijn. Day of the Soldado is een stuk minder subtiel, het neigt meer naar een regelrechte "deze mensen zijn slecht" houding.
• Het plot is... ingewikkeld: Je moet echt goed opletten, anders ben je al snel kwijt wie wie is en wie wie probeert te vermoorden. Het is alsof je probeert de stamboom van de familie Kardashian te begrijpen - goed geluk!
• Emily Blunt is er niet: Serieus, haar afwezigheid is voelbaar. Ze was de morele kompas in de eerste film, en zonder haar voelt het alsof je op een boot zit zonder roer.

Het Einde: Clifffhanger Deluxe!

Het einde van Day of the Soldado... pfoe. Laten we zeggen dat het een behoorlijke cliffhanger is. Het schreeuwt om een vervolg, maar of die er komt, is nog maar de vraag. Misschien zijn ze bang dat ze het verhaal nog verder in de war schoppen. Ik bedoel, hoe ingewikkeld kan het nog worden?

Maar serieus, het einde is een van die momenten waarop je in je stoel zit en denkt: "Wacht even... wat? Hoe? Waarom?!" En dan ga je het internet afspeuren naar theorieën en discussies. Misschien is dat wel de hele bedoeling. Om ons te laten nadenken. Of gewoon om ons te irriteren. Waarschijnlijk beide.

Eindoordeel: Kijken of Niet Kijken?

Als je een fan bent van actie, spanning en donkere, moreel dubieuze verhalen, dan is Sicario: Day of the Soldado zeker de moeite waard. Verwacht geen logische plotgaten of een happy end. Verwacht explosies, intense prestaties en een hoop vragen waar je waarschijnlijk geen antwoord op zult krijgen.

Het is een film die je laat nadenken over de vraag of het doel de middelen heiligt. En of Josh Brolin een superheld zou kunnen zijn, maar dan een die in het echte leven dingen oplost op een manier die we liever niet willen weten.

Dus, pak wat popcorn, zet je hersenen op "overlevingsmodus", en geniet van de rit. En als je het niet leuk vindt, dan geef je mij de schuld. Maar ik heb je gewaarschuwd!

En tot slot, een fun fact: Benicio Del Toro zei ooit dat hij de rol van Alejandro accepteerde omdat hij het script "intrigerend en complex" vond. Ik vraag me af of hij na het draaien van Day of the Soldado nog steeds dezelfde mening heeft. Misschien moet ik hem eens bellen...