The Egyptian Book Of Death

Hé jij! Heb je ooit gehoord van het Egyptische Dodenboek? Nee? Mis je niks? FOUT! Het is super fascinerend en stiekem best wel grappig. Serieus.

Het is niet zomaar een boek, het is een...handleiding. Een handleiding voor het hiernamaals. Klinkt ingewikkeld? Valt reuze mee.

Wat is dat ding eigenlijk?

Oké, even serieus. Het Egyptische Dodenboek is eigenlijk een verzameling spreuken, bezweringen en illustraties. Het was bedoeld om de overledene te helpen in de Duat, de Egyptische onderwereld.

Zie het als een soort TomTom voor je ziel. Alleen dan eeuwenoud en geschreven in hiërogliefen. En met veel meer monsters.

Het is geen bijbel, geen heilig boek. Het is meer een persoonlijke set instructies. Elke versie was uniek, aangepast aan de wensen en portemonnee van de overledene.

Dus, hoe rijker, hoe mooier je Dodenboek. Denk aan custom painting, maar dan voor je zielreis.

Wie had dat Dodenboek?

Iedereen die het kon betalen! Van farao's tot ambtenaren, iedereen wilde goed voorbereid zijn op hun reis naar het hiernamaals.

Het was een investering, snap je? Je wil toch niet verdwalen in de onderwereld? Stel je voor! Een eeuwigdurende zoektocht naar de juiste uitgang. Nee, dank je!

Wat stond er dan in?

Allerlei dingen! Spreuken om monsters te verslaan, bezweringen om goden te kalmeren, kaarten van de onderwereld, en zelfs tips om te voorkomen dat je twee keer sterft. Ja, echt!

Er stonden ook "bekentenissen" in. Soort van verklaringen over hoe goed je wel niet was geweest. "Ik heb niet gestolen! Ik heb niet gelogen! Ik heb geen krokodillen gepest!" Zoiets.

En dan de illustraties! Die zijn echt te gek. Vol met goden met dierenkoppen, bizarre wezens en de Weegschaal des Harten.

De Weegschaal des Harten?

Oh ja, de Weegschaal des Harten! Dit is een super belangrijk moment in je reis door het hiernamaals.

Je hart werd op een weegschaal gelegd. Aan de andere kant lag een veer van Ma'at, de godin van de waarheid en gerechtigheid.

Als je hart zwaarder was dan de veer (vanwege al je zonden), dan werd je hart opgegeten door Ammit, een monster met het hoofd van een krokodil, het lichaam van een leeuw en de achterkant van een nijlpaard.

Au! Dat betekent dus einde oefening. Je verdween gewoon. Weg. Geen hiernamaals voor jou.

Maar als je hart lichter was dan de veer... dan was je geslaagd! Je mocht door naar het paradijs, het rietveld van Aaru.

Stel je voor: eindelijk rust na een lang leven... en dan word je opgegeten door een krokodil-leeuw-nijlpaard-ding. Stress!

Grappige feitjes en bizarre details

Oké, nu komt het leuke gedeelte. Het Dodenboek zit vol met quirky dingen.

• Sommige spreuken waren bedoeld om je te beschermen tegen poep-etende demonen. Echt waar!
• Er was een spreuk om te voorkomen dat je moest werken in het hiernamaals. Blijkbaar was er ook in het paradijs nog werk te doen. Gelukkig was er een escape!
• De Egyptenaren waren super bezorgd over hun lichaam. Er waren spreuken om ervoor te zorgen dat je niet je hoofd verloor, niet in een dier veranderde en niet...nou ja, dat je niet in rare dingen veranderde.
• Sommige Dodenboeken waren best wel...slordig. Fouten in de tekst, onvolledige spreuken. Blijkbaar was haastige spoed ook in het oude Egypte zelden goed.

Het is alsof ze dachten: "Oké, ik ga dood, ik heb een Dodenboek nodig. Maar ik heb geen zin om er veel tijd en geld aan te besteden. Hopelijk komt het goed!"

Waarom is dit nou zo leuk?

Omdat het een uniek kijkje geeft in de Egyptische cultuur en hun geloof. Ze waren super serieus over de dood, maar ze hadden ook een heel praktisch (en soms grappig) idee over hoe je je er op moest voorbereiden.

Het laat zien dat mensen, ondanks duizenden jaren verschil, eigenlijk best wel hetzelfde zijn. Iedereen wil een goed leven, en iedereen wil dat het goed komt na de dood. Toch?

Het is ook gewoon een goed verhaal. Avontuur, monsters, goden, en een weegschaal die bepaalt of je wel of niet naar het paradijs mag. Wat wil je nog meer?

En laten we eerlijk zijn, het idee van een handleiding voor het hiernamaals is gewoon geniaal. Zou zoiets nu ook bestaan?

Dus, de volgende keer dat je je verveelt, zoek eens wat op over het Egyptische Dodenboek. Je zult verrast zijn. En misschien leer je er nog wat van ook. Wie weet?

Misschien kom je het ooit nog eens van pas...in de Duat.

Tot snel!