The Elf From The Shelf

Oké, oké, luister goed! Ik ga je een verhaal vertellen. Een verhaal over een klein, rood gedrocht dat de harten van miljoenen (of misschien wel miljarden, ik overdrijf graag) heeft veroverd, en tegelijkertijd ouders over de hele wereld tot waanzin drijft. Ik heb het natuurlijk over... de Elf on the Shelf.

Serieus, wie had gedacht dat een simpel popje zo'n cultureel fenomeen zou worden? Het is als een kleine rode dictator die regeert over de decembermaand. Maar dan wel een dictator die 's nachts stiekem snoep in je sok stopt. (Als je braaf bent geweest, tenminste.)

Wat is de Elf on the Shelf überhaupt?

Voor degenen die al die jaren onder een steen hebben geleefd (of gewoon geen kinderen hebben, wat ook een prima excuus is), even een korte introductie. De Elf on the Shelf is een klein kerstelfje dat naar je huis wordt gestuurd om de boel in de gaten te houden. De officiële reden? Rapporteren aan Santa. De echte reden? Ouders vermaken (of martelen, afhankelijk van je perspectief).

Het idee is simpel: elke nacht, wanneer iedereen slaapt, vliegt de elf terug naar de Noordpool om Santa te vertellen of de kinderen braaf zijn geweest. De volgende ochtend keert de elf terug, maar... hij zit dan ergens anders! En vaak in een knotsgekke pose. Alsof hij de hele nacht een raveparty heeft gehad met de teddyberen.

De belangrijkste regels (en waarom iedereen ze breekt)

Er zijn natuurlijk regels, zoals bij elke goede dictatuur:

• Je mag de elf niet aanraken! (Want dan verliest hij zijn magie, en dan krijgt Santa nooit te horen wat je hebt uitgespookt. Alsof Santa niet al een gigantisch spionage-apparaat heeft. Ik bedoel, hij weet toch of je slaapt of wakker bent? Beetje overbodig, dat elfje.)
• Je mag de elf geen naam geven! (Echt? Alsof mijn kinderen niet direct "Sparklebutt" hebben geroepen. Ik bedoel, kom op! Sparklebutt is een briljante naam.)
• De elf beweegt alleen 's nachts! (Dit is waar het echte drama begint. Ouders rennen 's avonds als bezetenen door het huis om de elf te verplaatsen, hopend dat ze niet betrapt worden door een kind dat "ineens" wakker is. Het is basically een soort Ninja Warrior, maar dan met een klein rood poppetje in plaats van een modderbad.)

En laten we eerlijk zijn, iedereen breekt die regels. Je hebt die elf al minstens drie keer aangeraakt (omdat hij van de schoorsteen viel en je niet wilde dat je kat hem opvrat). En je hebt hem zeker een naam gegeven. Zo niet, dan ben je waarschijnlijk een robot.

De creatieve uitspattingen (of: hoe ik mijn sanity verloor)

De Elf on the Shelf is een bron van eindeloze creativiteit... of een bron van eindeloze stress. Afhankelijk van je karakter. Er zijn duizenden (waarschijnlijk miljoenen) ideeën online over wat je met die elf kunt doen. Enkele voorbeelden:

• De elf die pannenkoeken bakt! (Oké, dat is schattig. Maar wie ruimt de rotzooi op? Juist ja, de arme ouder.)
• De elf die een brief schrijft aan Santa! (Dat is lief! Totdat je kind vraagt waarom de brief in jouw handschrift is.)
• De elf die de wc-rollen stapelt! (Klassieker. Maar waarom altijd de wc-rollen?)
• De elf die een zipline maakt van kerstverlichting! (Wauw! Dat is indrukwekkend! En levensgevaarlijk. Ik zie al de headlines: "Kind gewond door Elf on the Shelf zipline incident!")

Het is een complete waanzin. Je probeert origineel te zijn, je scrolt urenlang door Pinterest, je knutselt tot diep in de nacht... En dan staat je kind 's ochtends voor je neus en zegt: "Hij is saai." Dank je wel, lieverd.

De psychologische impact (of: ben ik een slechte ouder?)

Natuurlijk zijn er ook mensen die zich afvragen of de Elf on the Shelf wel zo'n goed idee is. Is het niet een beetje... creepier dan we denken? Een kleine spion die constant in de gaten houdt of je wel braaf bent? Creëert dat niet een ongezonde angst bij kinderen?

Sommige experts zeggen dat het de privacy van kinderen schendt. Alsof ze niet al genoeg gevolgd worden via internet. Nu hebben ze ook nog een klein rood spionnetje in hun slaapkamer. Maar laten we eerlijk zijn, de meeste kinderen vinden het gewoon leuk. Het is een spel, een traditie, een reden om extra braaf te zijn (althans, te proberen braaf te zijn) in december.

En laten we eerlijk zijn, wij ouders genieten er stiekem ook van. Oké, misschien niet van de stress. Maar wel van de lachende gezichten van onze kinderen als ze de elf weer ergens geks vinden. Van het gevoel dat we iets speciaals doen. Van het feit dat we de kerstmagie levend houden. (Zelfs als die magie een klein beetje gestoord is.)

De alternatieven (of: hoe ontsnap ik aan de elf?)

Als je nu denkt: "Oh nee, dit is niks voor mij!", geen paniek! Er zijn genoeg alternatieven. Misschien kun je in plaats van een elf een...:

• Kerstkabouter adopteren. (Een beetje minder creepy, een beetje meer... eh... aardig?)
• Kerstmuis in huis halen. (Die kan dan kaas verstoppen in plaats van kattenkwaad uithalen.)
• Gewoon helemaal niks doen. (Ja, dat is ook een optie! Echt waar! Niemand dwingt je om een elf in huis te halen. Behalve je kinderen, misschien.)

Maar laten we eerlijk zijn, de Elf on the Shelf is nu eenmaal een instituut. Het is een kersttraditie die niet meer weg te denken is. En ondanks alle stress, alle gekke poses, alle nachtenlang Pinterest afstruinen... Zullen we hem dit jaar waarschijnlijk toch weer in huis halen. Want die blije gezichtjes... die zijn onbetaalbaar.

Conclusie (of: help me!)

Dus, daar heb je het. De Elf on the Shelf in een notendop. Een klein, rood, magisch, gestoord kerstelfje dat ons leven in december compleet overhoop haalt. Maar ergens vinden we het stiekem toch wel leuk. Toch?

Oké, ik geef toe, ik heb er een haat-liefdeverhouding mee. Maar wat wil je? Ik ben een ouder. En ouders houden van lijden. Vooral als het er een beetje kerstig uitziet.

Fijne feestdagen allemaal! En veel succes met je elf! (Ik zal voor je duimen.)