The Faithful And The Fallen Series

Oké, steek je oren er maar in, want ik ga je iets vertellen over een serie boeken die zo episch is, dat het je sokken afblaast… als je sokken draagt, tenminste. En zo niet, dan blaast het je denkbeeldige sokken af! We hebben het over de 'The Faithful and the Fallen' serie van John Gwynne. Ja, ja, nog nooit van gehoord? Nou, dan heb je iets gemist, mijn beste! Het is een soort kruising tussen 'Game of Thrones' (maar dan met minder seks en meer draken… nou ja, bijna draken) en 'Lord of the Rings', maar dan met een eigen, unieke twist. En geloof me, die twist is de moeite waard.
Waar gaat het eigenlijk over?
Stel je voor: een wereld waar oude profetieën rondzingen als irritante vliegen op een warme zomerdag. Een wereld waar goden, of in ieder geval supermachtige wezens, een potje touwtrekken met het lot van de mensheid. En midden in al die chaos? Een paar onwaarschijnlijke helden die moeten voorkomen dat de wereld naar de knoppen gaat. Klinkt bekend? Zeker. Maar wacht, er is meer!
De serie draait om het 'Zwaard van de Oorlogsgod', een profetie die voorspelt dat er een held zal opstaan om de wereld te redden, of juist te vernietigen. Afhankelijk van wie je het vraagt natuurlijk. Iedereen heeft zo zijn eigen interpretatie van zo'n profetie, net als dat iedereen zijn eigen mening heeft over welke pizza de lekkerste is. (Het is pepperoni, by the way. Discussie gesloten!)
Must Read
De hoofdrolspelers (en hun issues)
- Corban: Een boerenjongen met een hart van goud en een lot dat zwaarder weegt dan een complete kudde koeien. Hij is zeg maar de Frodo Baggins van dit verhaal, maar dan met meer spierkracht. En minder last van enge ringgeesten.
- Veradis: Een krijger die probeert te doen wat juist is in een wereld vol grijstinten. Hij is een soort Batman, maar dan zonder de gadgets en met meer schuldgevoel.
- Evnis: Een sluwe raadgever die meer weet dan hij laat merken. Hij is de Varys van de serie, maar dan misschien nog wel mysterieuzer. En hopelijk niet zo'n viespeuk.
Er zijn natuurlijk nog veel meer personages, maar anders ben ik morgen nog bezig. Belangrijk om te weten is dat ze allemaal gebreken hebben. Niemand is perfect, zelfs niet de helden. En dat maakt ze juist zo herkenbaar en interessant. Het zijn mensen van vlees en bloed, met hun eigen angsten, dromen en rare gewoontes. (Wedden dat Veradis 's nachts stiekem knuffels verzamelt?)
Wat maakt deze serie zo goed?
Nou, waar zal ik beginnen? Misschien met de epische gevechten? John Gwynne kan een veldslag beschrijven alsof je er zelf middenin staat. Je voelt de adrenaline, je ruikt het zweet en je hoort het gekletter van zwaarden. Het is alsof je naar een brute, middeleeuwse MMA-wedstrijd kijkt, maar dan zonder de scheidsrechter en met meer doden. (En minder gesponsorde banners.)

Maar het is niet alleen maar actie en geweld. Gwynne is ook een meester in het creëren van diepgaande personages. Je gaat van ze houden, je gaat met ze meeleven en je gaat je zorgen om ze maken. En ja, soms ga je ze ook haten. (Vooral als ze domme beslissingen nemen. Waarom, Corban, WAAROM?!)
En dan hebben we nog de wereldopbouw. Gwynne heeft een compleet nieuwe wereld gecreëerd, met zijn eigen geschiedenis, mythologie en culturen. Het is een wereld die zowel vertrouwd als vreemd aanvoelt. Een beetje zoals Nederland, maar dan met meer zwaarden en minder fietsen. (Alhoewel, een zwaardvechtende fietser zou wel een epische held zijn, toch?)

Waarom zou je dit lezen (of luisteren)?
Oké, even serieus. Als je fan bent van fantasy, dan moet je deze serie lezen. Punt. Het is een must-read voor iedereen die houdt van epische verhalen, memorabele personages en een wereld die tot in de kleinste details is uitgewerkt. En als je geen fan bent van fantasy? Nou, dan is dit misschien wel de serie die je over de streep trekt!
Hier zijn een paar concrete redenen:
- Spannende plot: De plot zit vol met twists en turns die je constant op het puntje van je stoel houden. Je weet nooit wat er gaat gebeuren! (Behalve dan dat er waarschijnlijk iemand doodgaat. Er sterven nogal wat mensen in deze serie, laten we eerlijk zijn.)
- Realistische personages: De personages zijn complex en geloofwaardig. Ze maken fouten, ze hebben spijt en ze leren (hopelijk) van hun fouten. Het zijn net echte mensen, maar dan met betere zwaardvechtvaardigheden.
- Meeslepende schrijfstijl: Gwynne heeft een vlotte en meeslepende schrijfstijl die je direct in het verhaal trekt. Je zult de boeken niet meer weg kunnen leggen! (Tenzij je echt moet plassen. Dan mag het wel.)
- De Bjorn: Oke, dit is een persoonlijke favoriet. De Bjorn zijn een soort beren, maar dan mega groot en ze vechten met mensen. Briljant toch?
Een kleine waarschuwing…
Deze serie is lang. Heel lang. Er zijn vier dikke boeken, dus je bent wel even zoet. Maar geloof me, het is de tijdsinvestering waard. Zie het als een marathon, maar dan met draken en zwaarden in plaats van water en bananen. En je hoeft niet te rennen. Je mag gewoon lekker lui op de bank zitten. Perfect toch?

En nog iets: wees voorbereid op hartzeer. Gwynne is niet bang om personages te doden. Je zult personages verliezen waar je van bent gaan houden. Het is een beetje alsof je je favoriete huisdier verliest, maar dan keer vier. Bereid de tissues maar vast voor.
Waar te beginnen?
Begin bij het begin natuurlijk! Het eerste boek in de serie is 'Malice'. En daarna lees je gewoon verder in volgorde. Het is geen rocket science. Tenzij er in de boeken raketten voorkomen. Dan is het misschien wel een beetje rocket science. Maar dat weet ik niet zeker, want ik ben geen raketgeleerde.

Je kunt de boeken kopen in de boekhandel, online bestellen of lenen in de bibliotheek. Of, als je een beetje lui bent (zoals ik), kun je ze ook luisteren als audioboek. Dan kun je ze "lezen" terwijl je de afwas doet, de hond uitlaat of stiekem op je werk zit. (Maar niet doorvertellen, hè?)
Conclusie: Gewoon doen!
Dus, wat is mijn eindoordeel over 'The Faithful and the Fallen'? Het is een meesterwerk. Een episch, meeslepend en onvergetelijk verhaal dat je nog lang zal bijblijven. Het is een serie die je moet lezen (of luisteren) als je ook maar een beetje van fantasy houdt. En zelfs als je er niet van houdt, geef het een kans! Je weet maar nooit, misschien word je wel verrast. En wie weet, misschien word je wel verliefd op een beer die met een zwaard vecht. (Oké, dat is misschien een beetje vreemd, maar het is wel episch!)
En nu ga ik verder met mijn leven, in de hoop dat John Gwynne snel een nieuw boek schrijft. Want ik heb dringend een nieuwe verslaving nodig. Tot die tijd blijf ik dromen over Corban, Veradis en al die andere epische personages. En ik blijf pizza met pepperoni eten. Want dat is gewoon de beste pizza. Punt uit!
