The Legend Of Zelda Skyward

Ah, The Legend of Zelda: Skyward Sword. Denk er eens over na, het is eigenlijk net als verhuizen naar een nieuw huis. In het begin denk je: "Oeh, spannend, nieuwe omgeving!" Maar na twee dagen ben je dozen aan het uitpakken en denk je: "Waaróm heb ik al deze rommel bewaard?" Nou, zo voelde mijn speelsessie met Skyward Sword ook een beetje.

Het Drijvende Dorp, Fi en de Stille Hel

Het verhaal begint in Skyloft, een soort drijvend dorp hoog boven de wolken. Stel je voor: je woont in een gigantisch appartementencomplex dat constant door de lucht zweeft. Klinkt cool, toch? Totdat je bedenkt dat de boodschappen doen ineens een heel stuk ingewikkelder wordt. Je moet letterlijk van eiland naar eiland vliegen op een gigantische vogel. Alsof Picnic bezorgen niet al ingewikkeld genoeg is.

En dan heb je Fi. Fi is zeg maar de Siri of Alexa van Link, maar dan met een emotionele bandbreedte van een baksteen. Ze berekent de waarschijnlijkheid van alles wat er gebeurt met een dodelijke precisie, maar de kans dat ze een grapje maakt is ongeveer net zo groot als dat het morgen sneeuwt in de Sahara. "De kans dat je een monster gaat tegenkomen is 98%. Wees voorzichtig." Ja, dankjewel Fi, alsof ik dat zelf niet doorhad toen ik een gigantische spin zag!

Eén van de meest besproken (en gevreesde) stukken van Skyward Sword is de Stille Hel. Denk aan een bibliotheek, maar dan zonder boeken en gevuld met super gevoelige wachters. Eén verkeerde stap en je wordt direct teruggeflitst naar het begin. Het is net als proberen een stil protest te houden tijdens een concert van K3. Het lukt gewoon niet.

De Besturing: Een Liefdes-Haat Verhouding

De besturing van Skyward Sword is... tja, hoe zal ik het netjes zeggen? Interessant. Het maakt gebruik van de Wii MotionPlus, wat in theorie betekent dat je zwaardbewegingen één op één worden gekopieerd in de game. In de praktijk betekent het dat je wild met je armen staat te zwaaien als een bezetene, in de hoop dat Link ook maar enigszins begrijpt wat je bedoeling is. Soms lukt het, soms niet. Het is net als proberen een ingewikkelde dans te doen met iemand die twee linker voeten heeft. Je weet dat het potentie heeft, maar de uitvoering is... laten we zeggen, voor verbetering vatbaar.

Maar eerlijk is eerlijk, als het wél lukt, voel je je echt een held. Je verslaat een monster met een perfect getimede slag en je denkt: "Ja! Kijk mij eens gaan! Ik ben de reincarnatie van Bruce Lee!" En dan sla je per ongeluk je koffiekop van tafel en ben je weer terug in de realiteit.

De Kerkers: Puzzels en Meer Puzzels

De kerkers in Skyward Sword zijn briljant. Serieus, ze zijn ingewikkeld, uitdagend en soms gewoon ronduit frustrerend. Maar als je dan eindelijk de oplossing hebt gevonden, voel je je net zo slim als Einstein die de relativiteitstheorie bedacht. Je bent oprecht trots op jezelf. Totdat je beseft dat je er al drie uur mee bezig bent geweest en dat je eigenlijk je belastingaangifte had moeten doen.

Eén van de leukste aspecten van de kerkers is het gebruik van items. Je krijgt een zwepen, een boog, bommen, en nog veel meer. Het is net als een Zwitsers zakmes voor helden. Je kunt er monsters mee verslaan, puzzels mee oplossen en waarschijnlijk ook je boterham mee smeren. Oké, misschien niet dat laatste, maar je begrijpt wat ik bedoel.

De Monsters: Van Kippen tot Gigantische Draken

De monsters in Skyward Sword zijn gevarieerd en vermakelijk. Je hebt de standaard Bokoblins, die een beetje lijken op de vervelende buurjongens die je altijd pestten toen je klein was. Ze zijn niet echt gevaarlijk, maar ze zijn wel irritant. En dan heb je de Stalfos, skeletachtige krijgers die net zo hardnekkig zijn als een stalker op Tinder. Je kunt ze keer op keer verslaan, maar ze blijven terugkomen.

En natuurlijk heb je de eindbaasgevechten. Die zijn episch. Serieus, sommige van die gevechten zijn zo intens dat je er letterlijk van gaat zweten. Het is net als een belangrijk sollicitatiegesprek, maar dan met een gigantische draak die je probeert te roosteren. Je moet al je skills inzetten om te overleven.

Waarom Skyward Sword Nog Steeds De Moeite Waard Is

Ondanks de soms ietwat onhandige besturing en de irritante Fi, is Skyward Sword nog steeds een geweldige game. Het verhaal is meeslepend, de kerkers zijn briljant en de wereld is prachtig. En bovenal, het is een Zelda game. En dat betekent dat je gegarandeerd een hoop plezier zult beleven.

Dus, als je ooit de kans krijgt om Skyward Sword te spelen, raad ik het je zeker aan. Bereid je voor op een beetje frustratie, een beetje armspieren en heel veel epische momenten. Het is net als het leven zelf: soms is het een beetje chaotisch, maar uiteindelijk is het de moeite waard. En wie weet, misschien leer je er nog wat van ook. Bijvoorbeeld hoe je een gigantische draak verslaat met een zwaard. Dat kan altijd van pas komen.

En vergeet niet, als Fi begint te zeuren over de waarschijnlijkheid van iets, kun je haar gewoon negeren. Het is net als met de weerman: ze hebben het toch nooit bij het rechte eind.

Kortom: Skyward Sword is een avontuur dat je niet snel zult vergeten. Het is een beetje vreemd, een beetje frustrerend, maar vooral heel erg leuk. Dus pak je Wii Remote, zwaai je armen in het rond en bereid je voor op een reis naar de wolken! Je zult er geen spijt van krijgen (misschien wel van de spierpijn, maar dat hoort erbij).