The Order Of The Stick

Herken je dat? Dat moment dat je met vrienden aan tafel zit, een zak chips opengetrokken, en het gesprek langzaam maar zeker afdwaalt naar... regels? Ja, regels. Niet de regels van het goede fatsoen, maar de regels van een spel. Een ingewikkeld spel. Alsof je probeert te bepalen of een kat wel of niet in een doos past waar hij duidelijk niet in past. Dat gevoel van "wacht even, volgens deze interpretatie..."? Nou, dat is de essentie van de humor van The Order of the Stick.

The Order of the Stick (OOTS), voor de insiders, is een online comic van Rich Burlew, in de vorm van stick figures (vandaar de naam!). Klinkt simpel, toch? Alsof je een snelle doodle op een kladblok ziet. Maar schijn bedriegt. Deze "doodles" zijn de voertuigen voor een verhaal zo rijk, zo gevuld met meta-humor en deconstructie van fantasy tropes, dat je er hoofdpijn van krijgt – op de goede manier.

Je kent het wel. Je leest een fantasy boek, of kijkt een film, en je denkt: "Waarom doet die held nou dat? Dat is toch totaal onlogisch?". OOTS is precies dat gevoel, maar dan uitvergroot en in je gezicht gesmeten met een taart van grapjes. Het is alsof iemand een vergrootglas heeft gezet op alle vreemde, soms belachelijke, conventies van Dungeons & Dragons en zegt: "Kijk! Is dit niet absurd?".

De Helden (en anti-helden)

Het verhaal draait om de "Order of the Stick", een groep (natuurlijk) avonturiers. We hebben Roy Greenhilt, de stoïcijnse leider (die stiekem een hoop bagage met zich meedraagt), Haley Starshine, de slimme rogue (die meer om geld geeft dan ze toe wil geven), Vaarsuvius, de arrogante wizard (wiens gender ambigu is en die daar zelf geen problemen mee heeft), Belkar Bitterleaf, de psychopatische halfling ranger (die oprecht geniet van pijn, bij voorkeur van anderen), en Durkon Thundershield, de pessimistische dwarven cleric (die meer van filosofie houdt dan van vechten). Klinkt als een geweldig team, toch? Nou, dat is dus het punt. Ze zijn allesbehalve perfect, en dat is hun charme.

Denk even terug aan je eigen vriendengroep. Er is altijd wel iemand die altijd gelijk wil hebben, iemand die altijd te laat is, iemand die altijd alles kapot maakt (letterlijk of figuurlijk). De Order of the Stick is een uitvergrote versie van die dynamiek. Hun interacties zijn vaak hilarisch, maar ook ongemakkelijk herkenbaar. Het is alsof je naar een spiegelbeeld van je eigen groepsdynamiek kijkt, maar dan met draken en spreuken.

De Meta-Laag: De vierde muur is allang afgebroken

Wat OOTS echt onderscheidt, is de meta-humor. De personages zijn zich bewust dat ze in een strip zitten, en ze breken regelmatig de vierde muur. Ze bespreken game mechanics, ze klagen over de plot, ze vragen zich af waarom de art style zo simpel is (het antwoord is simpel: de auteur heeft geen zin om uitgebreider te tekenen!).

Het is alsof je naar een toneelstuk kijkt waar de acteurs constant uit hun rol stappen om met het publiek te praten over de absurditeit van het script. Stel je voor dat Hamlet halverwege zijn "To be or not to be" monoloog stopt, naar het publiek kijkt en zegt: "Eerlijk gezegd snap ik ook niet helemaal wat ik hier aan het doen ben". Dat is ongeveer de sfeer van OOTS.

Deze meta-humor is niet alleen grappig, maar ook intelligent. Het deconstrueert de gebruikelijke fantasy tropes en laat je nadenken over waarom we bepaalde verhalen op een bepaalde manier vertellen. Het is alsof OOTS een kritische analyse van fantasy is, verpakt in een dikke laag humor.

Meer dan alleen grapjes

Maar OOTS is meer dan alleen grapjes en meta-humor. Het verhaal heeft ook een serieuze kant. De personages worstelen met hun eigen demonen, ze maken fouten, ze leren en groeien (nou ja, sommigen dan). Roy's verleden, Vaarsuvius' identiteitscrisis, Belkar's... Belkar-igheid. Er is genoeg diepgang om je aan de personages te hechten, ondanks hun gebreken.

Het is alsof je een grappige film kijkt en je ineens realiseert dat er ook een hart in zit. Het is niet alleen lachen, gieren, brullen, maar ook een beetje huilen (of op zijn minst een beetje meelevend knikken). OOTS weet die balans te vinden tussen humor en emotie, wat het een unieke en boeiende leeservaring maakt.

Waarom zou je het lezen?

Dus, waarom zou je The Order of the Stick lezen? Simpel: het is grappig, intelligent, en onverwacht diepgaand. Het is een liefdesbrief aan Dungeons & Dragons en fantasy in het algemeen, maar ook een kritische blik op de conventies van het genre. Het is alsof je een pizza eet met een onverwachte, maar heerlijke, topping. Je had het niet verwacht, maar het werkt perfect.

Plus, het is gratis! Ja, je leest het goed. Rich Burlew heeft de comic altijd gratis online gehouden, ook al heeft hij merchandise en crowdfunding om het te ondersteunen. Het is alsof iemand je een cadeautje geeft, zonder dat je er iets voor terug hoeft te doen. En wie houdt er nou niet van cadeautjes?

Dus, pak een kop thee, een zak chips (of een pizza met een rare topping), en duik in de wereld van The Order of the Stick. Je zult er geen spijt van krijgen. Tenzij je een hekel hebt aan humor, intelligentie en gratis cadeautjes. In dat geval, tja, dan is het misschien niks voor jou. Maar voor de rest van ons: happy reading!