The Power Of Quiet Susan Cain

Hé, kom er even bij zitten! Zin in een kopje? Ik heb net een verse pot gezet, dus pak snel een mok. Weten we wat, over wat gaan we kletsen vandaag? Ik dacht, laten we het eens hebben over iets...intellectueels. En dan bedoel ik niet saai-intellectueel, maar meer... "oh, dat is eigenlijk best wel interessant"-intellectueel. Okay? Okay! Weet je wie Susan Cain is?

Wie is Susan Cain eigenlijk?

Mocht je onder een steen hebben gelegen (geen probleem, die stenen zijn vast comfortabel!), Susan Cain is dus een schrijver. En niet zomaar een schrijver, nee. Ze is de auteur van "Quiet: The Power of Introverts in a World That Can't Stop Talking". Lange titel, i know, maar hé, het is een belangrijk boek. Echt waar! Ze zette daarmee een heleboel in gang. Denk er maar eens over na. Introvert zijn…dat is toch een beetje ‘minder’? Ze laat zien dat het juist je superkracht kan zijn!

Wat maakt haar boek zo speciaal?

Nou, stel je voor: je bent introvert. Misschien ben je dat zelf wel! Of misschien ken je wel iemand die dat is. Hoe dan ook, de kans is groot dat je je soms (of vaak!) een beetje...misbegrepen voelt. Het gevoel dat je moet veranderen. De hele tijd luid, sociaal en expressief zijn. Cain duikt in de wetenschap, de cultuur en de persoonlijke verhalen om aan te tonen dat introversie juist waardevolle kwaliteiten herbergt. Creativiteit, diepgang, concentratie… allemaal zaken waar introverte mensen vaak in uitblinken. Ze geeft je, zogezegd, een excuus om jezelf te zijn. En is dat niet wat we allemaal willen?

Even tussendoor: ik ben zelf ook een beetje introvert, dus dit onderwerp ligt me na aan het hart. Ik bedoel, ik kan best kletsen (zoals je merkt!), maar na een drukke dag heb ik echt even mijn "me-time" nodig. Herkenbaar?

De extraverte idealen van onze maatschappij.

Eerlijk is eerlijk, onze maatschappij is nogal ingesteld op extraversie. Kijk maar eens naar de kantoortuinen (horror!), de team building activiteiten (dubbele horror!) en de nadruk op netwerken (drie keer horror!). Het lijkt wel alsof je pas succesvol bent als je de hele tijd in de spotlight staat. Terwijl, stiekem, veel geniale ideeën ontstaan in de stilte. In de momenten van reflectie. Denk maar aan grote denkers, wetenschappers, kunstenaars… vaak zijn dat introverte types. Niet dat extraverte mensen geen geniale ideeën hebben, natuurlijk! Maar het punt is: beide types zijn nodig.

Dus wat doet Cain? Ze haalt het extraverte ideaal onderuit. Ze laat zien dat er een alternatief is. Dat je niet hoeft te schreeuwen om gehoord te worden. Dat je niet constant in de groep hoeft te zitten om waardevol te zijn. En dat is best wel revolutionair. Vooral in een wereld die steeds luidruchtiger wordt.

De "Quiet Revolution"

Cain’s boek veroorzaakte wat ze zelf noemt de "Quiet Revolution". Een revolutie waarin introverte mensen zich meer gezien en gehoord voelen. Een revolutie waarin de waarde van stilte en reflectie wordt erkend. En dat is belangrijk, want…diversiteit is belangrijk. In alle opzichten. We hebben verschillende soorten mensen nodig met verschillende soorten talenten en verschillende manieren van denken. Anders wordt het maar een saaie boel, toch?

Impact op het werk

Het boek heeft ook impact gehad op de werkvloer. Bedrijven zijn zich meer bewust geworden van de behoeften van introverte medewerkers. Er komen meer "stilte-ruimtes", er is meer aandacht voor individuele prestaties en er wordt minder nadruk gelegd op constante sociale interactie. Althans, dat is de bedoeling. In de praktijk valt het soms nog tegen, maar hé, er is beweging! En dat is het belangrijkste.

En weet je wat het grappigste is? Veel extraverte mensen hebben ook baat bij deze veranderingen! Want stiekem heeft iedereen wel eens behoefte aan een momentje rust en stilte, toch? Even opladen, even nadenken, even ontsnappen aan de drukte. Het is alsof Cain’s boek niet alleen introverten heeft geholpen, maar de hele maatschappij een beetje gezonder heeft gemaakt.

Wat kunnen we leren van Susan Cain?

Wat kunnen we nu concreet leren van Susan Cain? Ik denk dat er een paar belangrijke lessen zijn:

• Accepteer jezelf. Of je nu introvert of extravert bent (of iets daartussenin), omarm wie je bent. Probeer niet iemand anders te zijn. Je bent goed zoals je bent.
• Creëer je eigen omgeving. Zorg ervoor dat je omgeving past bij jouw behoeften. Als je introvert bent, zoek dan plekken op waar je tot rust kunt komen. Als je extravert bent, omring je dan met mensen en activiteiten die je energie geven.
• Waardeer stilte. Neem regelmatig de tijd voor jezelf om te reflecteren en tot rust te komen. Meditatie, wandelen in de natuur, lezen… wat dan ook, zolang het maar stil is.
• Communiceer openlijk. Laat anderen weten wat jouw behoeften zijn. Als je als introvert behoefte hebt aan tijd alleen, leg dat dan uit. De meeste mensen zullen het begrijpen (en zo niet, dan zijn het waarschijnlijk geen fijne mensen om mee om te gaan).
• Wees respectvol naar anderen. Niet iedereen is hetzelfde. Respecteer de verschillen tussen introverte en extraverte mensen. Probeer te begrijpen waar ze vandaan komen en wat hun behoeften zijn.

Tot slot…

Kijk, Susan Cain heeft niet alles opgelost. Er is nog steeds werk aan de winkel. Maar ze heeft wel een belangrijke discussie op gang gebracht. Ze heeft introverte mensen een stem gegeven en de maatschappij bewuster gemaakt van de waarde van stilte en reflectie. En dat is best wel een prestatie, vind je niet? Dus, de volgende keer dat je je een beetje "anders" voelt, onthoud dan: je bent niet alleen. Er zijn miljoenen introverte mensen (en extraverte mensen!) die precies weten hoe je je voelt. En samen kunnen we de wereld een beetje stiller, en misschien ook wel een beetje mooier, maken.

Nou, dat was het dan! Genoeg gekletst voor vandaag. Of... heb je nog een vraag? Ik ben er nog wel even!