The Power Of The Dog Book

Oké, oké, luister goed! Stel je voor: Wyoming, 1925. Het Wilde Westen, maar dan met een sausje van onderdrukte emoties en een snufje psycho-analyse. En de geur van...tja, dat vertel ik je zo. We gaan het hebben over "The Power of the Dog" van Thomas Savage, dat boek waar iedereen ineens over praat (of al over praatte en ik ben gewoon laat aan de koffie, boehoe).

De Kracht van… een hond? Echt waar?

Ja, de titel is een beetje misleidend. Denk niet aan een schattige Golden Retriever die apporteert en kwispelt. We hebben het hier over iets…diepers. Iets…duisterders. Die hond is meer een metafoor. Voor wat? Nou, voor ongeveer alles eigenlijk. Macht, onderdrukking, verborgen verlangens… je kent het wel. Het is het soort boek waarbij je na het lezen denkt: "Wow, dat was intens. Ik ga nu even naar buiten en een puppy knuffelen om mijn ziel te reinigen."

De Broers Grimm, maar dan in Montana (en zonder heksen)

Het verhaal draait om de broers Phil en George Burbank. Twee cowboys, maar dan heel verschillend. Phil is de stoere, macho alfa-man, die het liefst de hele dag in de modder rondrolt en koeien castreert. George daarentegen is… laten we zeggen, wat meer verfijnd. Hij doucht waarschijnlijk vaker dan Phil, en leest misschien zelfs een boek (schokkend!).

En dan komt Rose binnen. Een weduwe met een gevoelige ziel en een zoon, Peter, die… laten we zeggen, een beetje anders is dan de andere jongens in Montana. George trouwt met Rose, en dan begint de ellende pas echt. Phil is namelijk niet blij met deze ontwikkeling. Hij ziet Rose en Peter als een bedreiging voor zijn…ding, zijn ranch, zijn mannelijkheid, zijn collectie modderplassen, wie zal het zeggen?

Wat volgt is een psychologisch steekspel van jewelste. Phil gebruikt Rose als een soort boksbal voor zijn frustraties, en Peter… nou, Peter is de stille, mysterieuze figuur die je de hele tijd in de gaten moet houden. Hij is een beetje zoals die ene kat die je hebt, die je altijd aankijkt alsof hij je ziel probeert te stelen. (Of is dat alleen mijn kat?).

Cowboy Machismo meets Psycho-analyse

Het boek zit vol met verborgen hints en symboliek. Savage was echt een meester in het suggereren van dingen zonder ze letterlijk te zeggen. Zoals dat moment dat Phil een stuk touw vlecht… diep, man, heel diep. En die bergen op de achtergrond… je kunt er een gezicht in zien, en het is geen vrolijk gezicht.

Waar het boek echt in uitblinkt is het onderzoeken van de thema's mannelijkheid, onderdrukking en homoseksualiteit in een tijd en plaats waar die dingen allesbehalve geaccepteerd waren. Phil Burbank is de personificatie van toxische mannelijkheid. Hij scheldt, hij is dominant, hij is een bullebak. Maar onder die harde buitenkant schuilt… nou ja, dat moet je zelf maar lezen. Maar ik kan je wel verklappen dat het complex is. Zo complex als de knoop die je na het lezen van dit boek in je maag hebt.

• Mannelijkheid: Het boek stelt de traditionele ideeën over mannelijkheid in het Wilde Westen ter discussie.
• Onderdrukking: De personages worden allemaal op een bepaalde manier onderdrukt, of ze nu hun emoties onderdrukken, hun verlangens of hun ware identiteit.
• Homoseksualiteit: Dit thema wordt subtiel maar krachtig behandeld, gezien de tijdsperiode waarin het verhaal zich afspeelt.

De Plot Twists waar je een Cowboyhoed van Achterstevoren van Gaat Dragen

Zonder te veel te spoilen (want wie houdt er nou van spoilers? Grummel), kan ik je wel vertellen dat "The Power of the Dog" niet een boek is dat je snel vergeet. Er zijn een paar plot twists die je echt van je sokken blazen. Ik bedoel, ik zat echt te schreeuwen tegen het boek (gelukkig was ik alleen thuis, anders hadden mijn buren waarschijnlijk de politie gebeld).

Het is zo'n boek dat je na het uitlezen meteen weer wilt lezen, omdat je ineens alle kleine details en aanwijzingen ziet die je de eerste keer hebt gemist. Het is een soort literair Paasei-jacht, maar dan met meer drama en minder chocolade. (Alhoewel, een stukje chocola kan nooit kwaad tijdens het lezen van zo'n zwaar boek).

De Netflix Film: Goed, slecht of spuuglelijk?

En dan was er natuurlijk de Netflix-verfilming van Jane Campion. Benedict Cumberbatch als Phil Burbank? Ja, dat werkt verrassend goed. Hij zet echt een beangstigende, maar ook fascinerende Phil neer. Kirsten Dunst als Rose? Perfect gecast. Kodi Smit-McPhee als Peter? Briljant. De film is visueel prachtig en de sfeer is drukkend en onheilspellend, net als in het boek.

Maar, en er is altijd een "maar", de film mist misschien een beetje de subtiliteit en de diepgang van het boek. Het is alsof je een snelle samenvatting krijgt van een complex schilderij. Je krijgt de essentie mee, maar je mist de kleine details die het schilderij echt tot leven brengen. Desalniettemin is de film zeker de moeite waard om te bekijken, al is het maar om te zien hoe Cumberbatch met een mes op een koe staat te oefenen. (Serieus, die scène is iconisch).

Conclusie: Lees het Boek, Kijk de Film (En Knuffel een Puppy)

Dus, wat is nu de moraal van dit verhaal? "The Power of the Dog" is een krachtig, complex en onvergetelijk boek dat je aan het denken zet over mannelijkheid, onderdrukking en de verborgen verlangens die in ons allemaal schuilen. Het is een boek dat je bijblijft, lang nadat je de laatste bladzijde hebt omgeslagen. Dus, pak een kop koffie, zoek een rustig plekje en duik in de wereld van Phil en George Burbank. Maar wees gewaarschuwd: het is geen makkelijke reis. En vergeet niet om daarna een puppy te knuffelen. Je ziel zal je dankbaar zijn.

Oh, en die geur waar ik het eerder over had? Tja, dat blijft nog even een mysterie. Maar ik kan je wel zeggen dat het iets te maken heeft met zweet, leer en… de geur van onderdrukte emoties. (Ja, blijkbaar ruiken die naar iets. Vraag me niet wat, ik ben geen wetenschapper).

Dus, ga het lezen! En laat me weten wat je ervan vond. Of niet. Whatever. Ik ga nu een puppy knuffelen. Doei!