The Price Of Salt Highsmith

Ken je dat gevoel, dat je een boek leest en denkt: "Waarom heb ik dit niet eerder ontdekt?!" Nou, zo voelde ik me dus toen ik eindelijk The Price of Salt van Patricia Highsmith oppakte. En ja, ik weet het, het is al een tijdje uit (1952, om precies te zijn!), maar hé, beter laat dan nooit, toch?

Het verhaal is simpel genoeg: Therese, een jonge vrouw die in een warenhuis werkt, ontmoet Carol, een rijke, oudere vrouw die op het punt staat te scheiden. En… vonken vliegen eraf! Alsof je een lucifer aansteekt in een vat benzine. Maar in de jaren '50 was een relatie tussen twee vrouwen… laten we zeggen, niet bepaald salonfähig. Alsof je met je sokken in sandalen over de boulevard loopt: je kunt het doen, maar je oogst er niet bepaald applaus mee.

Waarom is The Price of Salt zo bijzonder?

Ten eerste, Highsmith schrijft alsof ze je gedachten kan lezen. Ze kruipt in het hoofd van Therese en je voelt haar verlangen, haar onzekerheid, haar hele mikmak aan emoties. Het is net alsof je naast haar zit, popcorn eet en meekijkt naar haar leven. Je voelt je een stiekeme voyeur (maar dan wel een sympathieke, uiteraard!).

Ten tweede, en dit is een grote, het einde. Ja, sorry voor de spoiler (maar kom op, het is een oud boek!), maar het is een van de weinige queer romans uit die tijd met een happy ending. In plaats van dat de personages eindigen als gebroken harten op een eenzaam eiland (zoals in veel andere verhalen, alsof het een verplicht nummer was), krijgen Therese en Carol een kans op een toekomst. Dat was in 1952 revolutionair! Net zo revolutionair als de uitvinding van de vaatwasser. Jeetje, wat een tijdbesparing!

Ten derde, de sfeer. Highsmith weet een bepaalde melancholie en spanning op te roepen. Het is alsof je constant de geur van oude boeken en sigarettenrook ruikt. Het is een beetje zoals een film noir, maar dan met twee vrouwen in de hoofdrol. En wie houdt er nou niet van een goede film noir? Het is net de Nederlandse variant van La La Land, maar dan zonder de vrolijke muziek en met meer existentiële angst.

Dus, waarom zou je het lezen?

Simpel: omdat het een prachtig geschreven boek is. Omdat het een belangrijk verhaal vertelt. En omdat het je hoop geeft. Hoop dat liefde, in al haar vormen, kan overwinnen. En laten we eerlijk zijn, wie kan er nou geen beetje hoop gebruiken in deze tijden? Het is net zo essentieel als koffie in de ochtend. Zonder hoop en koffie wordt het een zware dag.

Carol: De Verfilming

Oh ja, en hadden we al gezegd dat het verfilmd is? Met Cate Blanchett en Rooney Mara in de hoofdrollen? Carol de film is zo'n beetje de visuele manifestatie van een natte droom voor iedereen die van prachtige kostuums, oogstrelende cinematography en intense acteerprestaties houdt. Het is alsof je naar een schilderij van Hopper kijkt, maar dan in beweging.

Cate Blanchett is goddelijk als Carol. Ze straalt een bepaalde ongenaakbaarheid uit, maar tegelijkertijd zie je haar kwetsbaarheid. En Rooney Mara is perfect als de verlegen, ietwat onzekere Therese. Samen hebben ze een chemie die van het scherm spat. Het is net alsof je naar twee magneten kijkt die elkaar onweerstaanbaar aantrekken.

Maar de film is meer dan alleen mooie mensen in mooie kleren. Het is een ontroerend verhaal over liefde, identiteit en de moed om jezelf te zijn. En het is een prachtige ode aan de boeken van Patricia Highsmith. Het is alsof je je favoriete gerecht uit de oven haalt, dampend en vol liefde.

Dus, boek of film?

Waarom kiezen? Doe ze allebei! Lees het boek, bekijk de film en laat je meeslepen door het verhaal van Therese en Carol. Het is alsof je een ijsje eet op een warme zomerdag: het maakt je gewoon blij. En wie kan er nou nee zeggen tegen een ijsje (of een goed boek/film)?

The Price of Salt en de tijdsgeest

Het is belangrijk om te onthouden dat The Price of Salt in een andere tijd werd geschreven. Een tijd waarin homoseksualiteit illegaal was, een tijd waarin vrouwen werden verwacht te trouwen en kinderen te krijgen. Een tijd waarin "anders" zijn een risico was. Het is alsof je een tijdreis maakt naar een zwart-wit film. Alles is net even anders en iets minder vanzelfsprekend.

Het feit dat Highsmith een verhaal schreef over twee vrouwen die verliefd worden op elkaar, en dat ze dat verhaal ook nog eens een happy ending gaf, was ronduit dapper. Het was een daad van verzet tegen de heersende normen en waarden. Alsof ze de hele maatschappij een middelvinger gaf. Een stijlvolle, literair verantwoorde middelvinger, dat wel.

En hoewel er veel is veranderd sinds de jaren '50, is The Price of Salt nog steeds relevant. Het herinnert ons eraan hoe belangrijk het is om te vechten voor gelijkheid en acceptatie. En het herinnert ons eraan dat liefde, in al haar vormen, mooi is. Het is alsof je naar een oude foto kijkt en je realiseert dat sommige dingen nooit veranderen. Liefde blijft liefde, ongeacht de tijd of de omstandigheden.

Dus, mocht je nog op zoek zijn naar een goed boek om te lezen (of een goede film om te kijken), dan kan ik The Price of Salt van Patricia Highsmith van harte aanbevelen. Het is een boek dat je raakt, dat je aan het denken zet en dat je hoop geeft. En dat is meer dan je van de meeste boeken kan zeggen. Het is alsof je een schat vindt op zolder. Oud, stoffig, maar van onschatbare waarde.

Ga het lezen of kijken! Je zult er geen spijt van krijgen. Of nou ja, hoogstens dat je het niet eerder hebt ontdekt! Maar zoals gezegd: beter laat dan nooit! En nu ga ik even de film nog een keer kijken. Met popcorn, uiteraard.