The Stranger Book Albert Camus

Oké, laten we het even over L'Étranger hebben, oftewel De Vreemdeling van Albert Camus. Ja, dat boek. Dat waar je misschien wel eens een samenvatting van hebt gelezen vlak voor je eindexamen, of misschien ook wel helemaal niet. Geen oordeel hier, hoor!

Maar serieus, dit boek is meer dan alleen maar verplichte kost. Het is een soort van... ja, hoe zeg je dat? Een existentiële wake-up call verpakt in een relatief kort verhaal. En dat is best knap, vind je niet?

Meursault: De Antagonist van het Alledaagse?

We volgen Meursault, onze protagonist. Of is hij eerder een antagonist? Dat is de vraag! Hij is in ieder geval... bijzonder. Reageert een beetje, uhm, afwijkend op de dood van zijn moeder. Is vrij ongeïnteresseerd in zijn relatie. En pleegt dan een moord. Oeps! Beetje veel info in één keer, sorry! Maar goed, dat is dus in feite het verhaal in een notendop.

Het interessante is: waarom doet hij die dingen? Is hij een monster? Een psychopaat? Of is er iets anders aan de hand? Camus wil ons aan het denken zetten over de zin van het leven, de absurditeit van het bestaan en de hypocrisie van de maatschappij. Lekker makkelijk, toch? 😉

Zijn reactie op de dood van zijn moeder is bijvoorbeeld iets waar veel over gediscussieerd wordt. Hij huilt niet, toont weinig verdriet. Schokkend! Maar is het echt zo vreemd? Misschien verwerkt hij het gewoon anders dan de meeste mensen. Of misschien... is hij gewoon eerlijk. Eerlijk tegen zichzelf en tegen anderen. En dat is blijkbaar al genoeg om 'vreemd' te zijn.

Het Strand, de Zon en de Fataliteit

En dan die moord. Op het strand. Door de zon verblind. Klinkt bijna poëtisch, toch? Maar het is natuurlijk verschrikkelijk. Maar ook hier: Camus probeert geen moreel oordeel te vellen. Hij laat zien hoe een reeks van (schijnbaar) willekeurige gebeurtenissen tot een fatale uitkomst kan leiden. Is het lot? Is het toeval? Of is het gewoon... de absurditeit van het leven die toeslaat?

Het is bijna alsof de zon, die constant aanwezig is in het verhaal, een soort personage op zich is. Drukkend, verstikkend, bijna overweldigend. Voel je 'm al branden?

En dan de rechtszaak! Jemig! Dat is echt een hoogtepunt (of dieptepunt, het is maar hoe je het bekijkt) van de absurditeit. Meursault wordt niet zozeer veroordeeld voor de moord zelf, maar voor zijn gebrek aan emotie, voor zijn afwijkende gedrag. Hij wordt veroordeeld voor het feit dat hij niet huilde op de begrafenis van zijn moeder. Dat is toch te gek voor woorden?

De Absurditeit van het Bestaan (en een beetje Sartre)

Oké, even serieus. De Vreemdeling is dus een belangrijk werk in het existentialisme. Even een korte uitleg, want het is best een mond vol: Het existentialisme gaat ervan uit dat het leven geen vooraf bepaalde betekenis heeft. We worden 'geworpen' in de wereld en moeten zelf onze eigen betekenis creëren. Best een zware taak, hè? Maar dat is dus precies waar Camus het over wil hebben.

Denk aan Jean-Paul Sartre, ook zo'n existentialist. Het is ingewikkeld, maar de basis is dat de mens vrij is, maar die vrijheid komt met een enorme verantwoordelijkheid. Dat is waar Meursault mee worstelt. Hij weigert de voorgeschreven rollen en verwachtingen van de maatschappij te accepteren. Hij is vrij, maar ook... eenzaam.

En wat Meursault zo interessant maakt, is dat hij die absurditeit omarmt. Hij accepteert dat het leven geen zin heeft en dat we uiteindelijk allemaal doodgaan. Klinkt deprimerend? Misschien wel. Maar er zit ook een zekere bevrijding in. Als het leven geen zin heeft, dan kun je er in ieder geval je eigen draai aan geven! Toch?

Meer dan alleen maar een somber verhaal

Natuurlijk, het is geen vrolijk boek. Er zijn geen unicorns en regenbogen. Maar het is wel een boek dat je aan het denken zet. Over je eigen leven, je eigen keuzes, je eigen waarden. En dat is toch best waardevol, vind je niet?

Het laat zien hoe snel we iemand veroordelen op basis van uiterlijkheden, op basis van gedrag dat niet binnen de norm valt. Het laat zien hoe belangrijk het is om kritisch te blijven nadenken en niet zomaar alles voor zoete koek aan te nemen.

Dus... moet je De Vreemdeling lezen? Ja! Absoluut! Het is een klassieker om een reden. Het is een boek dat je bijblijft, dat je blijft intrigeren. En ook al ben je het niet met alles eens wat Meursault doet of zegt, het dwingt je om je eigen perspectief te heroverwegen. En wie weet, misschien leer je er nog iets van ook.

En als je het gelezen hebt, laat me dan even weten wat je ervan vond! Ik ben benieuwd! Misschien kunnen we er dan samen nog eens over filosoferen, met een goede kop koffie (of thee, als je dat liever hebt). Proost! ☕

Oh, en nog één ding: vergeet niet dat Camus zelf zei dat hij Meursault zag als "de enige Christus die we verdienen". Lekker controversieel, hè? Denk daar maar eens over na! 😉

En nu?

Dus ga het lezen! En laat je overweldigen door de zinderende zon van Algerije, de onverschilligheid van Meursault en de diepe, existentialistische vragen die Camus opwerpt. Het is een reis, geloof me, en een trip die je niet snel zal vergeten. En als je het niks vindt? Ach, dan heb je in ieder geval een klassieker van je lijstje kunnen afstrepen. Het is in elk geval een gespreksstarter, toch?

Veel leesplezier! En vergeet niet: het leven is absurd.