The Summer I Turned Pretty Belly

Oké, bekentenis. Ik scrollde laatst op TikTok, zoals je dat doet, en kwam een video tegen met een compilatie van scènes uit The Summer I Turned Pretty. Compleet met van die nostalgische popmuziek uit de vroege jaren 2000. Ik dacht: "Meh, young adult drama, niet echt mijn ding." Totdat... Belly. Serieus, iedereen heeft het over Belly Conklin, de hoofdpersoon, gespeeld door Lola Tung. En niet alleen over haar dramatische liefdesleven, maar ook over haar...wel, laten we het even subtiel houden: haar representatie.

Even voor de mensen die de serie gemist hebben (waar was je?!): The Summer I Turned Pretty gaat over Belly, een meisje dat elke zomer doorbrengt in Cousins Beach met de familie van haar moeders beste vriendin. En dit jaar is alles anders. Ze is niet meer het onzichtbare kleine meisje, maar een... tja... mooie jonge vrouw. Twee broers, Conrad en Jeremiah, vechten om haar aandacht, drama gegarandeerd. Maar wat veel mensen opvalt, is Belly's lichaam. En de manier waarop dat in de serie wordt weergegeven.

De Body Positivity Buzz

Wat ik zo interessant vind, is dat Belly niet de typische "perfecte" teen body heeft die we vaak in de media zien. Ze is relatief "normaal", zeg maar. Ze heeft een figuur die veel meer lijkt op de gemiddelde tiener dan de gestroomlijnde, gephotoshopte lichamen die je op Instagram ziet. En dat is revolutionair. Seriously, wanneer zag je voor het laatst een hoofdrolspeelster in een populaire serie met een lichaam dat niet perfect is?

De reacties waren... gemengd. Sommigen vinden het geweldig, een verademing. Eindelijk een meisje waar ze zich mee kunnen identificeren. Anderen zijn kritisch, zeggen dat ze nog steeds dun is en dat het niet echt "body positivity" is. Spoiler alert: body positivity is geen alles-of-niets ding. Het gaat om representatie van diverse lichamen, niet om perfectie. En ja, Belly is misschien niet "plussize", maar haar lichaam is in ieder geval een stap in de goede richting.

Waarom dit zo belangrijk is

Waarom maken we hier überhaupt zo'n punt van? Omdat representatie ertoe doet. Als jonge meisjes (en jongens!) alleen maar perfecte lichamen in de media zien, gaan ze denken dat dat de norm is. Ze vergelijken zichzelf met onrealistische beelden en voelen zich slecht over zichzelf. Dat is toch hartstikke triest?

• Realistische verwachtingen: Belly laat zien dat je niet perfect hoeft te zijn om aantrekkelijk te zijn en geliefd te worden.
• Zelfvertrouwen boost: Het zien van een herkenbaar lichaam op tv kan je zelfvertrouwen een enorme boost geven.
• Diversiteit: Het is belangrijk dat de media de diversiteit van de menselijke vorm reflecteren.

De Dubbele Standaard

Maar laten we eerlijk zijn, er is ook een dubbele standaard in het spel. Mannen in de media mogen best wat vet hebben, een buikje, whatever. Maar vrouwen worden nog steeds beoordeeld op hun uiterlijk. Denk aan al die kritiek op Ben Affleck's "dad bod". Hij kreeg kritiek, maar ook veel steun en relativering. Zou Belly dezelfde behandeling hebben gekregen als ze een jongen was geweest?

Hier zijn een paar gedachten die door mijn hoofd gingen (en waarschijnlijk ook door die van jou!):

• Zou Belly's liefdesleven zo'n issue zijn als ze maatje 34 had gehad?
• Wordt haar "echte" lichaam stiekem toch als iets negatiefs gezien?
• Is de buzz rond haar representatie eigenlijk een vorm van "othering"?

Het is belangrijk om kritisch te blijven. We moeten niet vergeten dat The Summer I Turned Pretty nog steeds een serie is die gemaakt is door een industrie die vaak onrealistische schoonheidsidealen promoot. Maar het is ook belangrijk om de positieve aspecten te erkennen. Belly is een stap in de goede richting, een teken dat de tijden aan het veranderen zijn.

Beyond Belly: De Grotere Context

De discussie rond Belly's lichaam is slechts een klein onderdeel van een grotere beweging. Er is een groeiende vraag naar meer diversiteit en inclusie in de media. We willen personages zien die verschillende achtergronden hebben, verschillende huidskleuren, verschillende seksuele geaardheden, verschillende lichamen. En het gaat niet alleen om representatie, het gaat ook om de manier waarop die personages worden neergezet.

Het is essentieel dat we:

• Meer diverse casting zien: Niet alleen in de hoofdrollen, maar ook in de bijrollen.
• Verhalen vertellen die verder gaan dan stereotypes: Laat personages hun eigen verhaal vertellen, zonder te vervallen in clichés.
• Kritisch blijven kijken: Vraag je af wie er ontbreekt in het verhaal en waarom.

Wat nu?

Dus, wat kunnen we doen met al deze informatie? Nou, ten eerste, kunnen we The Summer I Turned Pretty kijken en genieten van de drama en de romantiek (ja, ik ben om!). Maar we kunnen ook de discussie aangaan. We kunnen praten over de representatie van lichamen in de media. We kunnen onze eigen vooroordelen uitdagen en ons openstellen voor nieuwe perspectieven. En bovenal kunnen we onze eigen lichamen vieren, ongeacht wat de media ons vertellen.

Ik ben benieuwd wat jullie ervan vinden! Laat het me weten in de comments hieronder. En onthoud: je bent mooi precies zoals je bent. Punt.

P.S. Ik ben trouwens team Jeremiah. Just saying...