The Woman Who Ran With Wolves

Oké, even eerlijk. De titel "Vrouwen die met wolven lopen" klinkt een beetje...intens, toch? Als een sprookje van Grimm, maar dan op een power-smoothie. Maar geloof me, dit boek van Clarissa Pinkola Estés is veel meer dan dat. Het is een soort gebruiksaanwijzing voor je eigen innerlijke wildebras, een kaart voor het terugvinden van je authentieke zelf. En dat is iets waar we, stiekem, allemaal wel wat hulp bij kunnen gebruiken.

Laat me het uitleggen. Denk aan die momenten waarop je je niet helemaal jezelf voelt. Dat je je inhoudt, dat je de boel opslokt, dat je ja knikt terwijl je eigenlijk nee wil schreeuwen. Ken je dat? Alsof er een klein stemmetje in je hoofd zit dat zegt: "Nee, niet doen! Dat kan echt niet! Wat zullen de mensen wel niet denken?"

Welnu, dat is precies waar "Vrouwen die met wolven lopen" je bij wil helpen. Dat kleine stemmetje muilkorven en je eigen, wilde stem weer laten horen. Niet door je aan te sporen om de boel kort en klein te slaan (alhoewel...soms...), maar door je te herinneren aan wie je in de kern bent. Aan je intuïtie, je creativiteit, je passie. Aan je vermogen om te voelen, te creëren, te leven.

Waarom wolven?

Goede vraag! Waarom niet met kittens lopen? Of met dolfijnen zwemmen? (Alhoewel, dat klinkt ook best oké.) Het antwoord is simpel: wolven staan symbool voor de wilde vrouw in ons. Ze zijn trouw, intelligent, speels, maar ook fier en onafhankelijk. Ze leven in een roedel, maar ze kennen hun eigen kracht. En dat is precies wat wij vrouwen (en ja, ook mannen, want we hebben allemaal een innerlijke wolf) mogen herontdekken in onszelf.

Estés gebruikt in haar boek talloze verhalen en mythen om ons te laten zien hoe die wilde vrouw in ons is onderdrukt. Verhalen over Assepoester, Blauwbaard, Roodkapje... je kent ze wel. Maar in plaats van ze alleen maar na te vertellen, ontleedt ze ze en laat ze zien hoe deze verhalen ons onbewust beïnvloeden. Hoe ze ons leren om braaf te zijn, om te pleasen, om onszelf kleiner te maken dan we in werkelijkheid zijn.

Bijvoorbeeld, denk aan Roodkapje. Ze is braaf, gehoorzaam en gaat zonder nadenken op pad. En wat gebeurt er? Ze wordt opgegeten door de wolf! (Sorry voor de spoiler, mocht je het verhaal nog niet kennen.) Estés laat zien dat Roodkapje symbool staat voor de naïeve kant in ons, die niet leert luisteren naar haar intuïtie en daardoor ten prooi valt aan de "wolven" in de wereld. Of dat nu een manipulatieve partner is, een veeleisende baas, of je eigen negatieve gedachten.

Hoe helpt dit boek je in het dagelijks leven?

Oké, genoeg theorie. Laten we het praktisch maken. Stel je voor: je zit in een vergadering en je baas presenteert een idee waar je het helemaal niet mee eens bent. Je innerlijke Roodkapje wil braaf ja knikken, je wilt niet dwarsliggen, je wilt aardig gevonden worden. Maar je innerlijke wolf fluistert: "Nee! Dit is niet goed! Hier moet je wat van zeggen!"

Wat doe je? Nou, "Vrouwen die met wolven lopen" geeft je de tools om naar die innerlijke wolf te luisteren. Om je eigen mening te durven geven, om je grenzen te stellen, om nee te zeggen als je nee bedoelt. Niet op een agressieve manier, maar vanuit je eigen kracht, vanuit je eigen authenticiteit.

Of denk aan die creatieve projecten die je altijd al hebt willen oppakken. Dat schilderij dat je al jaren in je hoofd hebt, dat boek dat je wilt schrijven, dat liedje dat je wilt componeren. Maar je durft niet. Want wat als het niet goed genoeg is? Wat als mensen het stom vinden?

Estés moedigt je aan om die angst te overwinnen en je creativiteit de vrije loop te laten. Om te spelen, te experimenteren, te falen, en daarvan te leren. Want dat is waar de wilde vrouw in ons van opleeft: van creatie, van expressie, van vreugde.

Concreet?

Dus, hoe pak je dat aan? Hier zijn een paar simpele dingen die je kunt doen om je innerlijke wolf te voeden:

• Ga de natuur in. Maak een wandeling in het bos, ga naar het strand, zit een tijdje in het park. De natuur is een krachtige bron van inspiratie en helpt je om te verbinden met je eigenlijke zelf.
• Doe iets creatiefs. Maak niet uit wat. Kleur een mandala, schrijf in je dagboek, dans op je favoriete muziek. Het gaat er niet om dat het perfect is, maar om het proces.
• Stel je grenzen. Zeg nee tegen dingen die je niet wilt doen, of die je energie kosten. Leer om je eigen behoeften voorop te stellen.
• Luister naar je intuïtie. Negeer dat kleine stemmetje dat je waarschuwt niet langer. Het is er niet voor niets.
• Zoek verbinding met andere vrouwen. Praat over je ervaringen, deel je verhalen, steun elkaar. Samen staan we sterker.

Waarom zou je dit boek lezen?

Omdat het je inzichten geeft in jezelf die je nergens anders zult vinden. Omdat het je aanmoedigt om jezelf te zijn, ongeacht wat anderen daarvan vinden. Omdat het je helpt om je eigen kracht te ontdekken en te gebruiken. En omdat het je herinnert aan de wilde, vrije, creatieve vrouw die diep van binnen in je woont.

Het is geen makkelijk boek. Estés' schrijfstijl is soms wat wollig en symbolisch. Maar het is de moeite waard. Lees het langzaam, laat de woorden bezinken, en laat je inspireren door de verhalen. En wie weet, loop je binnenkort zelf wel met wolven (figuurlijk dan, natuurlijk. Tenzij je een heel bijzonder huisdier hebt).

Dus, haal dat boek in huis, maak een kop thee, kruip op de bank, en laat je meevoeren in de wereld van de wilde vrouw. Je zult er geen spijt van krijgen. En wie weet, ontdek je wel een kant van jezelf die je nog niet kende. Een kant die sterker, wijzer en vrijer is dan je ooit had gedacht.

En onthoud: je bent niet alleen. We lopen allemaal, op onze eigen manier, met wolven.