Toen Wij Uit Rotterdam Vertrokken Boek

Okay, luister even, want dit verhaal moet je echt horen. Het gaat over een boek. Niet zomaar een boek, nee, het gaat over "Toen Wij Uit Rotterdam Vertrokken". Ik weet, klinkt als een dramatisch liefdeslied van een zeeman, maar geloof me, het is meer dan dat. Stel je voor, je zit in een café, bestelt een biertje (of een cola, ik oordeel niet), en ik vertel je alles over dit hilarische, ontroerende en soms ronduit bizarre boek. Klaar? Daar gaan we.

Wat is "Toen Wij Uit Rotterdam Vertrokken" überhaupt?

Nou, om te beginnen, het is geschreven door Jan de Hartog. Een naam die misschien niet meteen een belletje doet rinkelen, tenzij je een wandelende encyclopedie van de Nederlandse literatuur bent, natuurlijk. Maar Jan de Hartog was best wel een baas. Hij was een schrijver, een Quaker (meer daarover later, het wordt interessant, beloofd!) en een soort van avonturier. "Toen Wij Uit Rotterdam Vertrokken" (vanaf nu afgekort tot TWURV, want mijn vingers worden moe) is eigenlijk een semi-autobiografische roman. Dat betekent dat het gebaseerd is op zijn eigen leven, maar dan met een flinke dosis artistieke vrijheid. Weet je wel, net als wanneer je je salaris een béétje overdrijft tijdens een sollicitatiegesprek.

Waar gaat het dan over?

Het boek volgt het leven van de jonge Jan Wandelaar (ja, de naam is al goud waard, toch?). Jan is een slimme jongen, maar niet zo’n fan van school. Hij droomt van avontuur, van de zee, van… nou ja, alles behalve huiswerk maken. Uiteindelijk besluit hij om weg te lopen. Rotterdam vaarwel, de wijde wereld hallo! Hij gaat aan boord van een sleepboot en beleeft de meest ongelooflijke avonturen. Denk aan stormen op zee, ontmoetingen met bizarre figuren (een goochelaar die in een kist woont!), en natuurlijk de onvermijdelijke jeugdige liefdesperikelen. Het is een coming-of-age verhaal, maar dan op een sleepboot. Serieus, wie verzint zoiets?

Waarom zou je dit boek lezen?

Goede vraag! Stel je voor, je bent een beetje klaar met je eigen leven. De dagelijkse sleur, de Netflix-avonden, de discussies over wie de afstandsbediening mag. Dan is TWURV een perfecte ontsnapping. Het is alsof je zelf op die sleepboot staat, de wind in je haren (als je die nog hebt, natuurlijk), de zoute zeelucht opsnuift en jezelf afvraagt: "Wat gaat er nu weer gebeuren?".

Hier zijn een paar redenen waarom je dit boek echt moet lezen:

• De humor: Jan de Hartog had een fantastisch gevoel voor humor. De dialogen zijn scherp, de situaties absurd en de personages ronduit hilarisch. Er zijn scènes die je hardop zult lezen, beloofd.
• De avonturen: Serieus, deze jongen maakt álles mee. Van het redden van drenkelingen tot het stiekem binnenlopen van een chique bal. Het is een rollercoaster van gebeurtenissen.
• De diepgang: Ondanks alle humor en avontuur, is TWURV ook een verhaal over opgroeien, jezelf vinden en je eigen weg kiezen. Jan Wandelaar is een zoekende ziel en zijn reis is herkenbaar, zelfs als je nooit een sleepboot van dichtbij hebt gezien.
• De Quaker invloed: Jan de Hartog was, zoals gezegd, een Quaker. Deze filosofie sijpelt door in het boek. Denk aan pacifisme, eerlijkheid en een diep respect voor de menselijke waardigheid. Dat maakt het boek niet alleen leuk, maar ook nog eens inspirerend.

Leuke weetjes en maffe feiten over het boek en Jan de Hartog

Oké, nu wordt het echt leuk. Houd je vast, want hier komen een paar feiten die je waarschijnlijk niet wist:

• Jan de Hartog is in het echt ook weggelopen van huis! Net als Jan Wandelaar ging hij aan boord van een schip en beleefde hij een hoop avonturen. Levenskunstenaar, noemen ze dat.
• TWURV is enorm populair geweest. Het is vertaald in tig talen en er zijn zelfs films en toneelstukken van gemaakt. Kan je het je voorstellen? Jan Wandelaar op het witte doek!
• Jan de Hartog was niet alleen schrijver, maar ook actief in het verzet tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij hielp onderduikers en zette zich in voor de vrijheid. Een echte held!
• Later in zijn leven zette Jan de Hartog zich in voor dierenrechten en de bestrijding van dierenleed. Hij richtte zelfs een organisatie op die zich inzette voor het welzijn van dolfijnen. Zo zie je maar, een man van vele talenten.
• Er wordt gefluisterd (oké, ik fluister het zelf) dat de goochelaar in het boek gebaseerd is op een echte goochelaar die Jan de Hartog ooit ontmoet heeft in Rotterdam. Dat zou toch te gek zijn?!

Dus… ga je het lezen of niet?

Kijk, ik kan je niet dwingen, hè? Ik ben geen sleepbootkapitein die je naar een of andere bestemming sleept (alhoewel…). Maar ik kan je wel aanraden om TWURV een kans te geven. Het is een boek dat je aan het lachen maakt, aan het denken zet en je misschien wel inspireert om zelf ook eens iets avontuurlijks te doen. Wie weet zeg je over een tijdje ook wel: "Toen ik uit mijn comfortzone vertrok…".

En als je het gelezen hebt, kom dan vooral terug naar dit café (figuurlijk dan, hè?) en vertel me wat je ervan vond. Ik ben benieuwd! En nu ga ik mijn biertje leegdrinken en dromen over sleepboten en goochelaars.

PS: Mocht je nou echt geen zin hebben om het hele boek te lezen, zoek dan de film op! Maar wees gewaarschuwd, het boek is altijd beter.

PPS: En mocht je in Rotterdam zijn, ga dan eens naar de Leuvehaven. Daar liggen nog een paar oude sleepboten. Misschien voel je dan de geest van Jan Wandelaar wel waaien...