Tommy Wieringa Optimisme Zonder Hoop

Hé jij daar! Even tussen het scrollen en de to-do lijst door: heb je wel eens nagedacht over optimisme? Niet dat blije-eendjes-in-de-vijver-optimisme, maar een andere, misschien wel echtere vorm. Een vorm die de Nederlandse schrijver Tommy Wieringa “Optimisme zonder hoop” noemt. Klinkt ingewikkeld? Valt reuze mee!

Stel je voor: je staat in de regen, zonder paraplu, en je weet dat je tot op het bot nat gaat regenen. Dat is de situatie. Hoop zou zijn: "Ach, het stopt vast zo met regenen." Maar optimisme zonder hoop? Dat is denken: "Oké, ik word nat, maar ik kan er net zo goed van genieten en er een modderpoel in de achtertuin van maken later!" Snap je?

Waarom zou je hierom geven? Simpel. Omdat het je leven beter maakt. Echt waar. Het helpt je om met teleurstellingen om te gaan, om tegenslagen te accepteren, en om toch door te zetten, zelfs als alles tegenzit. Het is een superpower, vermomd als een filosofie.

Het verschil tussen "leuk" optimisme en Wieringa's optimisme

We kennen allemaal wel die mensen die altijd positief zijn, ongeacht de situatie. "Komt goed!" roepen ze, zelfs als het huis in brand staat. Dat is het "leuke" optimisme. Het is fijn, het is aanstekelijk, maar het is vaak ook… een beetje naïef. Alsof je de realiteit ontkent.

Wieringa's optimisme is anders. Het is geen ontkenning van de realiteit. Het is juist het accepteren ervan. Je erkent dat er problemen zijn, dat dingen niet perfect zijn, dat er verdriet is. Maar je kiest er vervolgens voor om er het beste van te maken. Om te blijven proberen, om te blijven zoeken naar schoonheid, zelfs in de lelijkheid.

Een voorbeeldje uit het dagelijks leven: de mislukte taart

Ken je dat? Je wilt een prachtige taart bakken voor een verjaardag. Je volgt het recept tot in de puntjes, maar... mislukt! Hij is ingezakt, aangebrand, of smaakt gewoonweg niet lekker. De hoopvolle reactie: "Ach, ik maak wel snel een nieuwe!" Misschien lukt dat, maar misschien ook niet.

De optimistische reactie zonder hoop: "Shit! Hij is mislukt. Maar… de topping is best lekker! En ik heb er wel wat van geleerd. De volgende keer gebruik ik minder bakpoeder. En misschien kan ik de mislukte cake verwerken tot een soort trifle, of cake pops!" Je bent teleurgesteld, zeker, maar je laat het je niet ontmoedigen. Je zoekt naar de positieve kanten, en je gebruikt de ervaring om te groeien.

Dat is de essentie: veerkracht. Het vermogen om terug te veren, zelfs als je hard bent gevallen.

Hoe pas je dit toe in je eigen leven?

Makkelijker gezegd dan gedaan, hoor ik je denken. Klopt. Maar het is zeker mogelijk. Hier zijn een paar tips:

• Erken je emoties. Voel je je verdrietig, boos, teleurgesteld? Dat is oké! Onderdruk het niet, maar laat het er zijn. Probeer te begrijpen waar het vandaan komt.
• Focus op wat je wél kunt beïnvloeden. Er zijn altijd dingen waar je geen controle over hebt. Accepteer dat. Maar kijk naar wat je wél kunt doen. Welke acties kun je ondernemen? Welke stappen kun je zetten?
• Zoek naar kleine lichtpuntjes. Zelfs in de donkerste dagen zijn er kleine momenten van vreugde. Een mooi liedje, een lief berichtje, een zonnestraal op je gezicht. Focus daarop. Koester die momenten.
• Wees dankbaar. Maak een lijstje van dingen waar je dankbaar voor bent. Zelfs de kleinste dingen. Een dak boven je hoofd, een warme maaltijd, lieve vrienden. Het helpt je om de dingen in perspectief te zien.
• Leer van je fouten. Iedereen maakt fouten. Zie ze als kansen om te leren en te groeien. Wat kun je de volgende keer anders doen?
• Praat erover. Praten helpt. Praat met vrienden, familie, of een professional. Delen is helen.

Een persoonlijk verhaal: de afwijzing

Ik solliciteerde een tijdje terug op een baan die ik écht wilde. Ik was super enthousiast, had me goed voorbereid, en dacht dat ik een goede kans maakte. Maar... afwijzing! In eerste instantie was ik ontzettend teleurgesteld. Mijn hoop was de grond ingeboord.

Maar toen dacht ik aan Wieringa's optimisme zonder hoop. Oké, ik heb de baan niet gekregen. Maar wat heb ik er van geleerd? Ik heb mijn sollicitatievaardigheden verbeterd, ik heb nieuwe mensen ontmoet, en ik weet nu beter wat ik wil. Bovendien, misschien was deze baan toch niet de juiste voor mij. Misschien staat er iets nog beters op me te wachten. En in de tussentijd focus ik op mijn huidige werk en probeer ik daar het beste van te maken. Ik gebruik de teleurstelling als springplank. Dat is de kracht van optimisme zonder hoop.

Het gaat niet om altijd maar positief zijn

Het is belangrijk om te onthouden dat optimisme zonder hoop niet betekent dat je altijd maar positief moet zijn. Het betekent niet dat je je emoties moet ontkennen, of dat je moet doen alsof er geen problemen zijn. Het betekent wel dat je kiest voor een bepaalde mindset. Een mindset van veerkracht, van acceptatie, van groei. Een mindset die je helpt om met tegenslagen om te gaan en om toch door te zetten, zelfs als alles tegenzit.

Zie het als een spier die je kunt trainen. Hoe vaker je het oefent, hoe sterker het wordt. En hoe sterker je bent, hoe beter je bestand bent tegen de stormen van het leven.

Dus, de volgende keer dat je in de regen staat, zonder paraplu, denk dan aan Tommy Wieringa. Denk aan optimisme zonder hoop. En maak er een modderpoel van!

En onthoud: het is niet erg om af en toe een beetje hoop te hebben. Maar laat je er niet door verlammen. Accepteer de realiteit, wees realistisch, en focus op wat je wél kunt doen. Dan komt alles goed. Misschien niet op de manier die je had gehoopt, maar wel op een manier die je verder brengt.