Tussen Kerst En Oud En Nieuw Weg

Oké, laten we eerlijk zijn. Die periode tussen Kerst en Oud en Nieuw? Alsof je in een soort vacuüm terecht bent gekomen, toch? Je weet niet meer welke dag het is, je ontbijt bestaat voor de helft uit leftover gourmetvlees en die 'gezonde levensstijl' die je op 1 januari zou starten, ligt al mijlenver achter je.

Het is die tijd van het jaar waarin de normale wereld even op pauze wordt gezet. De tijd waarin de vraag "Wat gaan we doen vandaag?" beantwoord wordt met een glazige blik en een schouderophalen. Het is net alsof je huis ineens een soort tijdelijke dependance van een snackbar is geworden. En wie kan het je kwalijk nemen?

De dagen der verwarring

Die paar dagen tussen Kerst en Oud en Nieuw… ze zijn als een langgerekte zondag, maar dan zonder de voldoening van een uitgeslapen weekend. Je staat op, je hebt geen idee welke dag het is, en de koelkast bevat meer kaas dan dat je in een maand normaal gesproken zou consumeren. "Is het alweer lunchtijd?" vraag je jezelf af, om vervolgens te realiseren dat het pas half elf 's ochtends is.

Je zou natuurlijk iets nuttigs kunnen doen. De zolder opruimen. Je belastingaangifte alvast voorbereiden. Je voornemens voor volgend jaar uitschrijven. Maar laten we eerlijk zijn: wie doet dat nou écht? De verleiding van de bank, de afstandsbediening en een bak met kerstkransjes is gewoon té groot. Het is alsof de kerstelfjes je persoonlijk hebben betoverd met een spreuk van totale luiheid.

De uitdagingen van de lege agenda

Ineens heb je zeeën van tijd. Maar wat dóe je er dan mee? Je scrollt urenlang door social media, bekijkt foto's van andermans kerstbrunches (die er altijd perfect uitzien, alsof ze rechtstreeks uit een tijdschrift komen), en voelt je schuldig dat je nog steeds in je pyjama rondloopt.

Een poging tot een "leuke" activiteit strandt vaak in een fiasco. Een wandeling in de regen eindigt in een moddergevecht met de hond. Een bordspel wordt ontsierd door ruzie om valsspelen. Een filmavond wordt onderbroken door snurkgeluiden van degenen die het niet meer konden bolwerken. Je probeert iets te forceren, en dat pakt nooit goed uit.

En dan heb je nog de bezoekjes. Je ooms en tantes, neven en nichten die allemaal op hetzelfde moment willen langskomen om de kerst te verlengen. Je zit urenlang aan tafel, luistert naar steeds dezelfde verhalen (ja, oom Henk, we weten het, je hebt dat ene jaar bijna een prijs gewonnen met koekhappen!), en probeert te voorkomen dat je in slaap valt met je hoofd in de kerststol.

De culinaire chaos

Eten. Overal eten. Het is alsof je huis is omgetoverd tot een all-you-can-eat buffet waar de deuren nooit sluiten. Je bent constant aan het knabbelen. Een stukje kaas hier, een kerstkransje daar, een handjevol nootjes uit de kerstboom… Je maag is inmiddels net zo verward als je agenda.

En dan heb je natuurlijk het gourmetten. God, het gourmetten. Het is een heerlijke traditie, maar na drie dagen achter elkaar heb je het wel gezien. Je ruikt naar rook, je haar zit vol vetspetters, en je hebt genoeg kleine stukjes vlees naar je hoofd geslingerd gekregen om er een kleine oorlog mee te voeren. Maar je blijft doorgaan, want het is immers traditie. En je mag geen eten weggooien!

De frigo puilt uit van de restjes. Aardappelsalade, varkenshaas, salades met rare namen… Je bent bang om de deuren te openen, uit angst dat er een explosie van halfopgegeten feestmaaltijden zal plaatsvinden. Je overweegt serieus om de restjes te doneren aan de plaatselijke dierentuin, maar je bent bang dat de apen er een voedselvergiftiging van krijgen.

De mentale marathon

De dagen kruipen voorbij. Je voelt je loom, traag en een beetje leeg. Het is alsof je hersenen in een soort winterslaap zijn beland. Je kunt je niet concentreren, je bent vergeetachtig, en je reactiesnelheid is vergelijkbaar met die van een slak op een stroopwafel.

Je procrastineert alles wat je nog zou moeten doen. De kerstkaarten die je nog moet schrijven. De cadeautjes die je nog moet inpakken. De boeken die je al maandenlang van plan bent te lezen. "Dat doe ik morgen wel", zeg je tegen jezelf, terwijl je nog een koekje in je mond stopt. Maar morgen komt nooit tijdens die magische dagen tussen kerst en oud en nieuw.

Toch is er ook een soort vrede in die lethargie. Een soort collectieve afspraak om even niets te doen. Om te genieten van de stilte, de warmte en de aanwezigheid van je dierbaren. Om even te ontsnappen aan de hectiek van het dagelijks leven.

De hoop op een nieuw begin

En dan, plotseling, is het bijna Oud en Nieuw. De energie keert terug, de motivatie stijgt, en je begint langzaam aan na te denken over je voornemens voor het nieuwe jaar. Je wilt gezonder eten, meer sporten, minder stressen, meer tijd doorbrengen met je familie… Je maakt de mooiste plannen, alsof je de hele wereld aankan.

De avond zelf is een orgie van champagne, oliebollen en vuurwerk. Je danst, je lacht, je proost op het nieuwe jaar en je voelt je vol hoop en optimisme. Je omhelst je geliefden en wenst ze een gelukkig nieuwjaar. Je bent klaar om de pagina om te slaan en een nieuw hoofdstuk te beginnen.

Maar laten we eerlijk zijn. Op 1 januari om 12:01 lig je waarschijnlijk uitgeput op de bank, omringd door lege champagneflessen en de resten van je oliebollen. Je voornemens zijn alweer vergeten en je kijkt uit naar de volgende kerstvakantie. Want die dagen tussen Kerst en Oud en Nieuw? Ze zijn chaotisch, verwarrend en volkomen onmisbaar. Het is een traditie op zich, en je zou het voor geen goud willen missen.

Dus geniet ervan! Geniet van de luiheid, de chaos en de vreemde momenten. Geniet van de overdaad aan eten, de eindeloze gesprekken en de onverwachte bezoeken. En vooral: geniet van de tijd die je doorbrengt met de mensen van wie je houdt. Want voor je het weet is het weer voorbij, en zit je weer middenin de hectiek van het dagelijks leven. En dan verlang je weer terug naar die magische dagen tussen Kerst en Oud en Nieuw.