Tv Serie Jaren 70 Amerikaans

Hé hallo daar! Zin in een trip down memory lane? Laten we het eens hebben over die fantastische Amerikaanse TV series uit de seventies. Denk bell-bottoms, flitsende kleuren, en verhalen zo cheesy dat je er een hele tosti mee kunt beleggen. Ja toch?

Echt, die jaren 70... wat een tijd. Qua mode misschien een beetje een nachtmerrie achteraf, maar de TV? Goud, zeg ik je. Puur goud!

De onvergetelijke klassiekers

Oké, waar beginnen we? Starsky & Hutch, natuurlijk! Twee rechercheurs in een knalrode Ford Gran Torino, die de straten van Bay City onveilig maakten. Actie! Spanning! En een bak humor! Vooral dat laatste, want laten we eerlijk zijn, sommige dialogen waren... hoe zal ik het zeggen... speciaal. Maar dat maakte het juist zo leuk, toch?

En dan Charlie's Angels. Drie bloedmooie dames die in dienst waren van de mysterieuze Charlie. Wie was Charlie trouwens? We hebben hem nooit gezien! Dat was een geniale truc, vonden ze toen, maar eigenlijk was het gewoon budgettechnisch handig. Hihi. Maar goed, ze losten misdaden op met hun hersens, hun schoonheid én een paar vechtkunsten. Girl power, lang voordat dat een ding was!

Nog meer pareltjes!

We mogen The Rockford Files niet vergeten. James Garner als Jim Rockford, een privédetective die eigenlijk helemaal geen zin had in avontuur, maar er toch steeds weer in belandde. Hij woonde in een... trailerpark! Dat alleen al is toch briljant? En zijn antwoordapparaatboodschap? Iconisch! "At the tone, leave your name and number. I don't answer unknown numbers." Zo simpel, zo doeltreffend.

En wat dacht je van Kojak? Telly Savalas als de kale, lolly-sabbelende detective. Wie verzint het? Maar het werkte! "Who loves ya, baby?" Zijn catchphrase werd legendarisch. En die lolly's? Waarschijnlijk een rookverslaving die ze subtiel wilden verbloemen... maar dat is maar een theorie, hoor! wink

The Incredible Hulk. Lou Ferrigno! Groen! Gespierd! Elke keer als David Banner (Bill Bixby) boos werd, veranderde hij in een enorm, groen monster. Best wel een metafoor voor je puberteit, toch? Maar dan met meer spieren en minder acne. Misschien.

Even een ander genre dan, want er was ook comedy! MASH, bijvoorbeeld. Over een mobiel chirurgisch team tijdens de Korea-oorlog. Klinkt zwaar, maar het was eigenlijk een gitzwarte komedie vol satire en absurditeiten. Alan Alda als Hawkeye Pierce was onweerstaanbaar. En die outfits! Iedereen liep erbij alsof ze net een moddergevecht hadden verloren.

De charmes van de jaren '70 TV

Wat maakte die series nou zo speciaal? Misschien was het de eenvoud van de verhalen. Geen ingewikkelde plotwendingen, geen ellenlange cliffhangers. Gewoon een goed verhaal, leuke personages, en een happy end (meestal dan). En die muziek! De soundtracks waren vaak net zo memorabel als de series zelf. Denk aan de funky tunes van Shaft of de herkenbare openingstune van The Rockford Files. Instant nostalgie, toch?

En laten we eerlijk zijn, die series waren ook gewoon lekker fout. De kapsels, de kleding, de dialogen... het was allemaal een beetje over de top. Maar dat maakte het juist zo charmant. Het was TV om bij weg te dromen, om even te ontsnappen aan de realiteit. En wie wil dat nou niet?

Het had ook echt z'n eigen sfeer. Alsof alles warmer en kleurrijker was, ik weet niet hoe ik het uit moet leggen! Misschien komt het door de manier waarop het gefilmd werd? Of de filters die ze gebruikten? Het ziet er in ieder geval heel anders uit dan wat we nu gewend zijn.

Er was ook veel diversity, al zou het nu misschien als stereotypisch gezien worden. Maar hé, het was de jaren '70! Ze probeerden het tenminste. En sommige personages waren echt wel grensverleggend voor die tijd, hoor.

En de mindere goden?

Natuurlijk waren er ook series die we liever vergeten. Maar die noemen we even niet, want dit is een nostalgische trip, geen afbraakfestijn! Laten we ons concentreren op de parels, op de series die ons deden lachen, huilen (soms), en ons een goed gevoel gaven.

Trouwens, herinner je je die reclames tussen de programma's door nog? Die waren ook al zo geweldig! Van die cheesy commercials voor auto's, sigaretten (ja, dat mocht toen nog!), en speelgoed. Het was een heel andere wereld, echt waar.

Waarom we ze nog steeds leuk vinden

Dus, waarom kijken we nog steeds graag naar die oude series? Is het pure nostalgie? Misschien. Maar er is meer aan de hand. Die series hebben een bepaalde onbevangenheid, een optimisme, die we in de huidige TV vaak missen. Het was een tijd waarin alles nog mogelijk leek, waarin de wereld nog niet zo complex was. Of in ieder geval, zo leek het op TV!

Ze boden gewoon een vorm van entertainment die je tegenwoordig bijna niet meer ziet. Simpel, eerlijk, en met een flinke dosis humor. En ja, misschien ook een beetje cheesy, maar wie houdt daar nou niet van? Een beetje camp is nooit verkeerd!

Plus, het is gewoon leuk om te zien hoe de wereld er toen uitzag. De auto's, de telefoons (met draaischijf!), de kleding... het is een tijdcapsule in de vorm van een TV serie. Een soort historisch museum, maar dan met meer actie en minder saaie uitleg. *knipoog

Dus, de volgende keer dat je je verveelt, zet dan eens een aflevering van Starsky & Hutch of Charlie's Angels op. Je zult er geen spijt van krijgen. Of misschien wel, als je niet van cheesy series houdt. Maar hé, dan heb je het in ieder geval geprobeerd! En wie weet, misschien ontdek je wel een nieuwe favoriete serie. Wie weet?

En nu, koffie? Of misschien toch een lolly, voor de Kojak-vibes? Wat jij wilt!