Van De Valk Apeldoorn

Oké, luister, ik moet je écht vertellen over mijn avontuur in Van der Valk Apeldoorn. Het was episch, op z’n minst gezegd. Ik ging erheen met het idee van een simpel nachtje weg, maar ik kwam terug met een verzameling verhalen die zó bizar zijn, dat je zou denken dat ik ze verzonnen heb. Maar geloof me, elk woord is waar. Of, nou ja, een beetje aangedikt, misschien. Voor de grap, natuurlijk.

De Aankomst: Een Warm (en Ietwat Pluizig) Welkom

Allereerst, de aankomst. Je rijdt dat terrein op, en BAM! Daar staat het. Een gigantisch gebouw, alsof een kasteel en een ruimteschip samen een baby hebben gekregen. Serieus, het ding is enorm. Ik voelde me meteen een beetje klein, alsof ik op bezoek was bij de koning van de hotels. Een koning die trouwens waarschijnlijk ook van véél bling houdt.

De lobby was… nou ja, hoe zeg je dat netjes? Laten we zeggen dat het een "statement" maakte. Overal pluche, glimmende dingen en vogels. Ja, vogels. Niet van die zielige vogeltjes in een kooitje, nee, opgezette pauwen die je aankijken alsof je hun parkeerplaats hebt ingepikt. Ik heb serieus even gecheckt of er niet stiekem een dinosaurus stond verborgen achter een palmboom. Dat zou me op dat moment niks meer verbazen.

De dame achter de receptie was gelukkig super vriendelijk. Ze gaf me mijn sleutelkaart en een plattegrond van het hotel, die ik direct verloor. Het ding was zo groot, ik had een wandelstok en een kompas nodig gehad. Ze vertelde me ook over de faciliteiten. Een zwembad, een sauna, een fitnessruimte… en nog tig andere dingen die ik waarschijnlijk nooit zou vinden. Ik ben tenslotte iemand die verdwaalt in een supermarkt. Laat staan in een hotel dat zo groot is als een kleine stad.

De Kamer: Een Paleis voor Eén (of Twee, Max)

Mijn kamer was op de derde verdieping, of de zevende, of de 23e… Ik weet het echt niet meer. Ik heb minstens vijf keer de verkeerde lift genomen en ben uiteindelijk maar gewoon de trap op gerend. Dat was mijn dagelijkse workout meteen, dus dat scheelde weer een bezoek aan die fitnessruimte (die ik trouwens waarschijnlijk toch niet had gevonden).

De kamer zelf was… wauw. Een gigantisch bed, een flatscreen-tv zo groot als mijn voordeur, en een badkamer waar je een compleet voetbalteam in kwijt zou kunnen. Ik geloof dat mijn eigen appartement kleiner is dan die badkamer. Er lagen van die kleine zeepjes en shampoos die ik natuurlijk meteen allemaal in mijn tas stopte. Gratis is gratis, toch?

Ik sprong op het bed, deed de gordijnen dicht (die trouwens automatisch gingen, fancy!) en zette de tv aan. Vijfhonderd zenders, waarvan ik er maar vijf kon verstaan. Maar hé, er was een zender met 24/7 puppy’s, dus ik was tevreden.

Het Zwembad: Een Waterparadijs (met Kinderen)

Na een dutje (oké, misschien was het twee uur) besloot ik om het zwembad te verkennen. Ik trok mijn zwembroek aan (eentje die ik eigenlijk al veel te lang heb) en wandelde richting het zwembad. Onderweg kwam ik langs een speelhal, een restaurant met een gigantisch buffet, en een bar waar ze cocktails serveerden die eruitzagen alsof ze rechtstreeks uit een reclame van de Caribbean kwamen.

Het zwembad was… druk. Serieus, ik denk dat de helft van Apeldoorn daar aan het zwemmen was. Overal kinderen die aan het spetteren waren, ouders die ze probeerden in bedwang te houden, en een paar verdwaalde ouderen die probeerden baantjes te trekken. Ik voelde me een beetje ongemakkelijk in mijn te strakke zwembroek, dus ik besloot om maar gewoon in het bubbelbad te gaan zitten. Dat was lekker warm, maar ook een beetje luidruchtig. Alsof je in een wasmachine zat met een hoop gillende kinderen.

Het Diner: Een Vreetfestijn van Epische Proporties

Na het zwemmen had ik honger. Echt honger. Zo’n honger dat ik een paard zou kunnen opeten. Gelukkig had Van der Valk Apeldoorn daar wel een oplossing voor: een gigantisch buffet. Serieus, dat buffet was zo groot, je kon erin verdwalen. Er was van alles: vlees, vis, pasta, salades, soepen, brood, toetjes… Je kon het zo gek niet bedenken of het was er wel.

Ik ben natuurlijk meteen begonnen met opscheppen. Veel opscheppen. Zo veel dat ik mijn bord amper kon tillen. Ik heb denk ik wel tien verschillende soorten vlees geprobeerd, vijf soorten pasta, en een berg friet. En dan had ik nog niet eens de toetjes gezien. Die bewaarde ik voor later.

Het eten was… lekker. Echt lekker. Vooral de biefstuk was hemels. Ik heb me volgepropt alsof het mijn laatste maaltijd was. Ik denk dat ik zeker vijf kilo ben aangekomen die avond. Maar hé, je bent op vakantie, toch? En op vakantie mag je best een beetje zondigen.

Tips voor het bezoeken van het buffet:

• Draag comfortabele kleding. Je gaat veel eten, dus je wilt niet dat je broek te strak zit.
• Neem kleine porties. Je kunt altijd nog een keer opscheppen.
• Probeer alles te proeven. Er is zo veel keuze, je wilt niks missen.
• Sla de toetjes niet over. Die zijn de calorieën waard.
• Rol naar je kamer. Je zult te vol zijn om te lopen.

De Nacht: Een (Bijna) Goede Nachtrust

Na het diner was ik zo moe (en zo vol) dat ik meteen in slaap viel. Ik sliep als een roos, totdat ik om drie uur ’s nachts wakker werd van… iets. Ik weet niet wat het was. Misschien was het een spook. Misschien was het een inbreker. Misschien was het gewoon mijn eigen maag die aan het protesteren was. Ik heb het nooit geweten.

Ik lag nog een tijdje wakker, luisterend naar de geluiden van het hotel. Ik hoorde mensen praten, de lift op en neer gaan, en af en toe een deur dichtknallen. Het was een beetje eng, maar ook wel gezellig. Alsof ik deel uitmaakte van een geheime gemeenschap van nachtbrakers.

Uiteindelijk viel ik weer in slaap, en deze keer sliep ik door tot de ochtend. Ik werd wakker met een kater (van het eten, niet van de drank) en een voldaan gevoel. Ik had een heerlijke nacht gehad in Van der Valk Apeldoorn.

Het Vertrek: Tot Ziens (Misschien)

Na het ontbijt (dat trouwens ook weer een buffet was, duh!) was het tijd om uit te checken. Ik leverde mijn sleutelkaart in en bedankte de dame achter de receptie voor haar gastvrijheid. Ze glimlachte vriendelijk en wenste me een goede reis.

Ik liep naar mijn auto en keek nog één keer achterom naar het gigantische gebouw. Ik kon het niet helpen, maar ik voelde me een beetje verdrietig om weg te gaan. Het was alsof ik afscheid nam van een vriend. Een pluizige, glimmende vriend met opgezette pauwen en een zwembad vol kinderen.

Zou ik teruggaan naar Van der Valk Apeldoorn? Misschien. Het was een beetje gek, een beetje luidruchtig, en een beetje overweldigend. Maar het was ook onvergetelijk. En soms is dat alles wat je nodig hebt.

Dus, als je ooit in de buurt bent van Apeldoorn en je zoekt een plek om te overnachten, overweeg dan eens Van der Valk. Wees gewaarschuwd: het is geen gewoon hotel. Het is een avontuur. Een avontuur vol pluche, bling, vogels, zwembaden, buffetten en andere bizarre verrassingen. Maar hey, who doesn’t love a good surprise?

En onthoud: mocht je ooit een dinosaurus zien achter een palmboom, ren dan niet weg. Maak er een selfie mee. Dat is een verhaal dat je later nog vaak kunt vertellen.