Venise N'est Pas En Italie

Hé! Heb je ooit gehoord van Venise N'est Pas En Italie? Nee? Nou, laat me je vertellen, het is fantastisch!

Het is Frans. En het betekent: "Venetië is niet in Italië." Beetje verwarrend, toch? Wacht maar, het wordt gekker.

Wat is het in vredesnaam?

Oké, dus Venise N'est Pas En Italie is een Franse coming-of-age film uit 2019. Maar het is veel meer dan dat. Het is een trip. Een hilarische, soms pijnlijke, maar altijd boeiende trip.

Het gaat over Emile. Een tiener. Hij woont... niet in Italië. Verrassing! Maar in een klein, slaperig dorpje in Frankrijk. En hij is hopeloos verliefd.

Zijn familie is… speciaal. Ze zijn excentriek. Een beetje vreemd. Heel erg bohemien. Stel je voor: een mix van een circusfamilie en een stel kunstenaars op zoek naar een nieuwe richting.

Ze wonen in een caravan. Ja, echt. Een caravan! En ze reizen rond. Op zoek naar… tja, naar wat eigenlijk?

Waarom is het zo leuk?

Omdat het anders is! Je kent die films wel. Teenager wordt verliefd. Ouders zijn stom. Drama. Bla bla bla. Dit is anders. Dit is vers. Dit is… frans!

De humor is droog. Soms absurd. Maar altijd raak. Je zult lachen. Veel lachen. En misschien een beetje huilen. Van het lachen, of van de herkenning, wie zal het zeggen?

De personages zijn onvergetelijk. Emile, de onhandige tiener. Zijn ouders, de uber-bohemiens. En natuurlijk, de meisjes. Want er zijn altijd meisjes, toch?

En de setting! Dat kleine dorpje in Frankrijk. De caravan. De landschappen. Het is allemaal zo… echt. Zelfs als het overdreven is. Je snapt het wel.

Het is een film over opgroeien. Over de eerste liefde. Over familie. Over jezelf vinden. Maar dan met een Franse twist. En dat maakt het bijzonder.

Meer dan alleen een film

Maar Venise N'est Pas En Italie is niet alleen een film. Het is een ervaring. Het is een gevoel. Het is een herinnering aan die tijd dat je zelf tiener was. Onhandig. Verliefd. Verward. Compleet in de war.

Het is een spiegel. Die je laat zien dat het oké is om niet perfect te zijn. Dat het oké is om anders te zijn. Dat het oké is om niet te weten wat je doet. Zolang je maar jezelf bent.

Het is een ode aan de vrijheid. Aan de creativiteit. Aan de liefde. Aan het leven. Met al zijn ups en downs.

En laten we eerlijk zijn, de titel is briljant. Venetië is niet in Italië. Logisch, toch? Maar dat is het punt. Het is niet logisch. Het is absurd. Het is… poëtisch?

Het is alsof de film zelf zegt: "Hé, verwacht niet wat je denkt te verwachten. We gaan je verrassen." En dat doet het. Continu.

Waarom zou je het kijken?

Omdat je wilt lachen. Omdat je wilt nadenken. Omdat je even wilt ontsnappen aan de realiteit. Omdat je wilt herinneren. Omdat je wilt voelen. Omdat je iets anders wilt.

Omdat het een geweldige film is! Echt waar. Geloof me nou maar. Je zult er geen spijt van krijgen.

En omdat je daarna tegen je vrienden kunt zeggen: "Heb je Venise N'est Pas En Italie gezien? Echt een aanrader!" En dan kun je ze vertellen hoe geweldig het is. En dan kunnen ze het ook kijken. En dan kunnen jullie er samen over praten. En dan is de wereld weer een stukje mooier.

Het is dus niet een documentaire over geografische misvattingen. Het is een sprankelende, charmante blik op een onconventionele familie die door het leven navigeert op hun eigen, unieke manier. Denk aan een Franse variant van "Little Miss Sunshine", maar dan met meer baguettes en minder schoonheidswedstrijden.

De film zit boordevol quirky details. Kleine, grappige momenten die je bijblijven. Zoals de manier waarop de ouders van Emile hem aanmoedigen om zijn dromen na te jagen, zelfs als die dromen compleet van de pot gerukt zijn. Of de ongemakkelijke eerste dates van Emile, die vaak eindigen in complete chaos. Het is allemaal zo herkenbaar, maar tegelijkertijd zo overdreven dat het hilarisch wordt.

En de soundtrack! Oef la la! Die is ook geweldig. Vol met Franse popmuziek en romantische deuntjes die perfect passen bij de sfeer van de film. Bereid je voor om mee te zingen (of in ieder geval te neuriën) met de liedjes, zelfs als je geen woord Frans verstaat.

Dus, als je op zoek bent naar een film die je aan het lachen maakt, je aan het denken zet en je een warm gevoel geeft van binnen, dan is Venise N'est Pas En Italie de perfecte keuze. Pak een zak popcorn, kruip onder een deken en laat je meevoeren naar het wonderlijke, vreemde en fantastische universum van Emile en zijn familie. Je zult er geen spijt van krijgen!

Echt! Geef het een kans. Wie weet word je net zo verliefd op deze film als ik. En dan kunnen we er samen over praten. Onder het genot van een glas Franse wijn. Of een kop thee. Wat je maar wilt.

Bonne chance! En veel kijkplezier!

P.S. Vertel me erna wat je ervan vond! Ik ben heel benieuwd naar je mening!