500 Appjes Die Ik Niet Wil Lezen

Oké, laten we eerlijk zijn. Wie heeft er niet een WhatsApp-geschiedenis die eigenlijk beter begraven zou kunnen worden, diep, diep onder de grond, samen met die foute vakantiefoto's en die mislukte taart van vorig jaar?

We leven in een wereld van constante connectie. Een wereld waar je 24/7 bereikbaar bent, alsof je een soort wandelende Wi-Fi hotspot bent. En dat betekent: 500 appjes per dag, waarvan er minstens 495 compleet overbodig zijn. Laten we die eens onder de loep nemen, die appjes die je liever zou vermijden dan een avondje verplicht karaoke met je schoonfamilie.

De "Goedemorgen!"-tsunami

Heerlijk, toch? Wakker worden, ogen nog half dichtgeplakt, en meteen gebombardeerd worden met een stralende zon, een kop koffie, en de tekst "GOEDEMORGEN!!!" in Comic Sans. Je zou er bijna je telefoon tegen de muur willen smijten, maar je doet het niet, want... tsja, beleefdheid.

Het is alsof je een briefduif verwacht, maar in plaats daarvan een spervuur van digitale knuffels krijgt. Waarvan je eigenlijk niet gevraagd hebt.

De eindeloze groepsapp

Ah, de groepsapp. Het zwarte gat van je batterij en je verstand. Ooit begonnen met goede bedoelingen, bijvoorbeeld om een weekendje weg te plannen, maar nu gedegenereerd tot een plek waar de meest onnozele memes en kettingbrieven worden gedeeld. En iedereen maar antwoorden met " 😂 😂 😂".

Alsof je gedwongen wordt naar een circusvoorstelling te kijken, maar dan zonder de olifanten en de popcorn, alleen maar met slechte grappen en emoji's die je niet begrijpt. Elke. Dag. Weer.

De "Ik stuur je een spraakbericht"-persoon

Niets is erger dan een spraakbericht van 10 minuten. Waarom niet gewoon typen? Is het zo moeilijk? Het is alsof iemand je een roman voorleest, maar dan in een slechte akoestiek en met een constante achtergrond van typende toetsenborden en blaffende honden.

Ik heb serieus overwogen om een cursus spraakberichten-vertalen te volgen. Of gewoon te investeren in een noise-cancelling hoofdtelefoon en een extra pak oordoppen.

De kettingbrief

"Stuur dit door naar 10 mensen, anders krijg je 7 jaar ongeluk!" Serieus? We leven in de 21e eeuw! Wie gelooft dit nog? Het is alsof je terug in de tijd bent gereisd naar de prehistorie van het internet, waar iedereen nog bang was voor computervirussen en de Y2K-bug.

Ik ben nog nooit 7 jaar ongeluk tegengekomen na het negeren van zo'n bericht. Misschien heb ik geluk, of misschien zijn die kettingbrieven gewoon complete onzin. Ik gok op het laatste.

De "Ik heb je gemist!"-appjes

Van iemand die je nooit spreekt. Ja hoor, natuurlijk heb je me gemist. Net zoals ik de tandarts mis. Je zou denken dat zo'n appje je blij zou maken, maar het is vaak een voorbode van iets anders. Of ze willen iets van je, of ze zitten in een MLM-piramidespel en willen je inlijven.

Het is alsof je een pakketje verwacht, maar in plaats daarvan een telemarketinggesprek aan de deur krijgt. Lekker dan.

De ongevraagde mening

Je deelt een foto van je nieuwe kapsel, en BAM! Daar komt tante Truus met haar ongezouten mening. "Ik vond je oude kapsel toch beter staan." Dank je, tante Truus! Precies wat ik wilde horen. (Not!)

Het is alsof je een kunstwerk tentoonstelt en iemand komt er meteen overheen kalken. Soms is het beter om je mening voor je te houden, tante Truus.

De "Ik ben er bijna!"-leugen

Je spreekt met iemand af en krijgt een half uur later een appje: "Ik ben er bijna!". Een half uur later komt diegene daadwerkelijk aanzetten. Waarom niet gewoon eerlijk zijn? Het is alsof je naar een concert gaat en de band zegt dat ze over 5 minuten beginnen, terwijl ze in werkelijkheid nog een uur backstage aan het chillen zijn.

Eerlijkheid duurt het langst, ook via WhatsApp. Beloofd.

De "Zal ik het uitleggen?"-vraag

Nadat je een ingewikkeld probleem hebt beschreven, krijg je dit appje. Tuurlijk, want je denkt natuurlijk dat ik compleet achterlijk ben. Of misschien ben je gewoon aan het vissen naar aandacht. In beide gevallen: nee, dank je. Ik zoek het zelf wel uit.

Het is alsof je een IKEA-kast in elkaar probeert te zetten en iemand staat constant over je schouder mee te kijken en commentaar te geven. Irritant!

De "Ik weet niet hoe dit werkt"-persoon

Hoe kan je in 2024 nog niet weten hoe WhatsApp werkt? Ik begrijp het niet. Het is alsof je iemand ziet autorijden zonder rijbewijs, of koken zonder recept. Hoe dan?

Het is waarschijnlijk dezelfde persoon die nog steeds denkt dat een fax de beste manier is om documenten te versturen.

De "Dubbel check"-fetisj

Appjes over appjes. Zeker belangrijk! "Heb je mijn vorige berichtje ontvangen?". Alsof je een detective bent, bezig met een cruciale missie. Relax! Ik antwoord wel wanneer ik antwoord.

Het is alsof je constant een melding krijgt dat je e-mail verstuurd is, nog vóórdat je het verstuurd hebt. Compleet overbodig.

Kortom, de wereld van WhatsApp is een mijnenveld van potentiële irritaties. Maar laten we eerlijk zijn, we kunnen er ook niet zonder. Het is een beetje zoals een slechte relatie: je weet dat het niet goed voor je is, maar je blijft er toch aan vasthouden. Misschien moeten we gewoon leren leven met de 500 appjes die we eigenlijk niet willen lezen. Of in ieder geval, een filter instellen...

En nu ga ik even mijn WhatsApp checken. Wie weet zit er wel een appje tussen dat ik wel wil lezen… (waarschijnlijk niet).