Alle Blauw Van De Hemel Recensie

Oké, oké, zet je schrap! We gaan het hebben over… Alle Blauw Van De Hemel. Ja, ik weet het, klinkt alsof iemand net een pot blauwe verf over de hemel heeft uitgesmeerd. Of alsof een kleuter heeft geprobeerd een poëtisch gedicht te schrijven. Maar serieus, het is de titel van een boek! En niet zomaar een boek, maar eentje waar nogal wat over gepraat wordt. Dus, pak een kop koffie (of een biertje, oordeel niet), en laten we er induiken.

Wat is Alle Blauw Van De Hemel eigenlijk?

Goed punt! Het is dus een boek van Melissa Da Costa. Een Franse schrijfster, want blijkbaar zijn alle romantische verhalen 10 keer beter als ze vanuit Frankrijk komen. Ik weet niet hoe dat werkt, misschien zit er iets in de baguettes. Het verhaal zelf? Nou, het is een emotionele rollercoaster. Bereid je voor op een flinke dosis tissues, want je gaat huilen. Echt waar. Ik ken mensen die er een trauma aan hebben overgehouden. (Oké, oké, ik overdrijf misschien, maar het ís een tearjerker.)

Het gaat over Emilie, een jonge vrouw die werkt in een verzorgingstehuis. En… spoiler alert!… ze is niet helemaal gezond. Ze lijdt aan een neurodegeneratieve ziekte. Klinkt eng, toch? Dat is het ook. Kort gezegd: haar geheugen gaat achteruit en ze verliest langzaam haar herinneringen. En dat is natuurlijk het perfecte recept voor een verhaal dat je recht in je hart raakt.

Must Read

De kern van het verhaal

Emilie besluit dat ze, voordat ze alles vergeet, een manier moet vinden om haar herinneringen te bewaren. Dus wat doet ze? Ze begint een soort videodagboek. Ze filmt zichzelf, vertelt verhalen, probeert de mooie momenten vast te leggen. En dan ontmoet ze Gabriel, een bewoner van het verzorgingstehuis. En… tromgeroffel… ze worden verliefd! Ja, ik weet het, klassiek. Maar wel ontroerend. Gabriel helpt haar haar herinneringen te koesteren en ze beleven samen nog mooie momenten voordat het te laat is.

Waarom is het zo populair?

Tja, goede vraag. Er zijn wel een paar redenen te bedenken:

Boekrecensie: Al het blauw van de hemel – Mélissa Da Costa – Hobbyhoekje

De emotie: Zoals ik al zei, het is een tearjerker. Mensen houden ervan om emotioneel geraakt te worden door een verhaal. Het is een soort catharsis, alsof je al je opgekropte emoties eruit kunt gooien tijdens het lezen.
Het thema: Het boek gaat over herinneringen, over de waarde van het leven, over liefde en verlies. Universele thema's waar iedereen zich wel in kan herkennen.
De schrijfstijl: Da Costa schrijft op een manier die je meteen meezuigt in het verhaal. Ze beschrijft de emoties van Emilie zo levendig dat je het bijna zelf voelt. (En dat is soms niet per se een pretje, maar toch.)

Wat vonden de critici ervan?

Hier wordt het interessant. Niet iedereen was laaiend enthousiast. Sommige critici vonden het verhaal te sentimenteel, te melodramatisch. Alsof er een overdaad aan violen op de achtergrond speelde. Ze vonden het een beetje "over de top".

Aan de andere kant waren er ook critici die het juist prachtig vonden. Die de emotionele diepgang prezen en de manier waarop Da Costa het moeilijke onderwerp van dementie bespreekbaar maakt. Het is dus echt een boek waar je van moet houden, of juist helemaal niet. Er is weinig ruimte voor een middenweg.

Mijn persoonlijke mening (en ja, die doet er toe!)

Oké, eerlijk is eerlijk. Ik ben een sucker voor sentimentele verhalen. Ik geef het toe! Dus ja, ik vond het boek ontroerend. Ik heb ook een paar traantjes weggepinkt. (Schaam je niet als jou dat ook overkomt!). Maar ik snap ook wel de kritiek. Het is inderdaad soms een beetje overdreven. Het is net alsof Da Costa je voortdurend met een hamer op je emotionele zenuwen slaat. Maar goed, soms heb je dat ook gewoon nodig, toch?

Ga op reis door de Pyreneeën met 'Al het blauw van de hemel' van

Ik denk dat de kracht van het boek vooral zit in de herkenbaarheid. Iedereen heeft wel eens iemand gekend die aan dementie lijdt, of is bang om zelf ooit zijn herinneringen te verliezen. En Da Costa speelt daar slim op in. Ze weet precies welke knoppen ze moet indrukken om je te raken.

Conclusie: Moet je Alle Blauw Van De Hemel lezen?

Tja, dat hangt er helemaal van af.

Ben je een emotioneel persoon? Ja, lees het! Bereid je voor op een flinke huilbui.
Hou je van realistische verhalen? Misschien is dit niet helemaal jouw ding. Het is best wel een beetje melodramatisch.
Wil je een boek dat je aan het denken zet over het leven? Ja, zeker lezen! Het boek stelt belangrijke vragen over herinneringen, liefde en verlies.

En als je het leest, laat me dan weten wat je ervan vond! Ik ben benieuwd of jij ook zo'n fan bent (of juist niet!).

RECENSIE. ‘Al het blauw van de hemel’ van Mélissa Da Costa

Nog wat leuke weetjes (om indruk te maken op je vrienden)

De titel: Alle Blauw Van De Hemel (Tous les Bleus du Ciel) is een verwijzing naar een Frans gezegde: "Voir tous les bleus du ciel" betekent zoveel als "de grootste geluksmomenten ervaren". Mooi, hè?
De schrijfster: Melissa Da Costa is een bestsellerauteur in Frankrijk. Haar boeken worden in vele talen vertaald. Ze staat bekend om haar emotionele verhalen en haar aandacht voor maatschappelijke thema's.
De verfilming: Er zijn geruchten over een verfilming van het boek. Wie zou Emilie moeten spelen? Wie zou Gabriel moeten spelen? Dat is natuurlijk voer voor discussie!

Dus, daar heb je het. Alle Blauw Van De Hemel. Een boek dat je raakt, dat je aan het denken zet, en dat je misschien wel laat huilen. En dat is soms precies wat je nodig hebt. Of juist niet. Het is aan jou om te beslissen!

En nu ga ik, denk ik, maar eens even een stuk chocola eten. Van al dat emotionele gepraat heb ik wel een suikerspiegelboost nodig.