Foto's Van De Bijenkorf Amsterdam
Dus, luister eens! Ik zat laatst met een vriend aan de koffie, je weet wel, zo’n moment waarop de belangrijke levensvragen aan bod komen. Na een intense discussie over de beste bitterballen van Amsterdam (Café Loetje, obviously), dwaalde het gesprek af naar…foto’s van de Bijenkorf. Ja, echt! Klinkt misschien saai, hè? Maar geloof me, dat is het dus níet. Het is een konijnenhol van nostalgie, architectuur, en de vraag: “Waarom hebben wij die ene foto toen niet genomen?”
De Bijenkorf: Meer dan een Warenhuis, een Fotogenieke God
De Bijenkorf, hè. De Bijenkorf. Het is meer dan een winkel, het is een Amsterdams monument. Een kathedraal van consumptie. Een plek waar je met een tas vol spullen en een lege portemonnee naar buiten komt, je afvragend of je het nou echt nodig had, maar je voelt je er toch goed over. Snap je?
En die gevel! Man, man, man. Alsof Gaudí en Mondriaan samen een potje boter-kaas-en-eieren hebben gespeeld en de Bijenkorf eruit is gekomen. Het is zo’n gebouw dat je moet fotograferen. En geloof me, dat doet half Amsterdam (en de rest van de toeristen ook).
Must Read
Waarom foto’s van de Bijenkorf zo leuk zijn:
- Architectuur porno: Serieus, die hoeken, die lijnen, dat licht! Fotografen krijgen er spontaan een orgasme van.
- Het Amsterdamse leven: De Bijenkorf staat midden in het hart van de stad. Dus je vangt niet alleen het gebouw, maar ook de drukte, de trams, de toeristen, de fietsen, de…duiven. (Oké, de duiven misschien iets minder).
- Het veranderende decor: De seizoenen, de feestdagen, de etalages... de Bijenkorf is een levend kunstwerk dat constant verandert. Een oneindige bron van fotogenieke momenten!
- Nostalgie: Oude foto's van de Bijenkorf zijn een tijdmachine. Ze brengen je terug naar een tijd waarin mode anders was, auto's anders waren, en de gulden nog bestond. (Snif!)
Op zoek naar verloren kiekjes: De Grote Bijenkorf Foto-Jacht
Oké, hier wordt het pas echt interessant. Ik ben dus eens gaan googelen, gewoon uit nieuwsgierigheid. “Foto’s van de Bijenkorf Amsterdam.” En holy moly, wat een schat aan beelden! Van professionele fotografen tot vakantiekiekjes, van zwart-wit nostalgie tot Instagram-filters…het internet staat er vol mee.
Je vindt alles:
- Historische prenten: De Bijenkorf in aanbouw, de Bijenkorf tijdens de oorlog, de Bijenkorf met paard en wagen voor de deur. Serieus, paard en wagen!
- Modefoto’s: Etalages door de jaren heen, de nieuwste collecties, bizarre mannequin uitstallingen. (Sommige waren echt eng).
- Architecturale details: Close-ups van de gevel, de ornamenten, de ramen. Alsof je het gebouw van binnen en van buiten leert kennen.
- Selfies, selfies, selfies: Natuurlijk! Wie bezoekt de Bijenkorf en maakt geen selfie? Het is een verplicht nummer.
Maar het leukste is nog wel het speuren naar specifieke foto’s. Zo ben ik op zoek gegaan naar foto’s van:
De Bijenkorf in de Sneeuw
Stel je voor: Amsterdam bedekt onder een dik pak sneeuw. De Bijenkorf, verlicht door kerstverlichting, als een warm baken in de kou. Magisch! Ik heb er een paar gevonden, maar ik wil méér! Het ultieme plaatje: een foto vanuit de lucht, waarop de Bijenkorf straalt als een ijspaleis.
De "Kerstboom"
Jarenlang stond er voor de deur van de Bijenkorf een gigantische kerstboom. Niet zo'n miezerig boompje, maar een reus! De kerstboom zelf was al een attractie en natuurlijk een perfecte foto achtergrond. Wie heeft er nog zo'n foto?
De verborgen trappen
Wist je dat de Bijenkorf vroeger geheime trappen had? Die leiden naar nog geheime kamertjes, verborgen achter de kledingrekken. Die gebruikten ze voor het personeel, zo deden de geruchten. Ik heb nog nooit een foto ervan gevonden.
Wie ze heeft: maak ze openbaar!
Het Bijenkorf Foto-Mysterie: De Onvindbare Plaatjes
En dan zijn er die foto’s die je niet kunt vinden. Die ene foto van je oma, poserend voor de etalage in de jaren 60. Die ene foto van je eerste date, verdwaald tussen de parfumflesjes. Die ene foto van die bizarre kunstinstallatie op het dak van de Bijenkorf (ja, dat is echt gebeurd!).
Waar zijn ze gebleven? Zijn ze verloren gegaan in de tijd? Verborgen in stoffige fotoalbums? Of misschien…verstopt achter een geheime deur in de Bijenkorf zelf?! (Oké, dat is misschien een beetje vergezocht, maar je weet maar nooit).
De Morale van het Verhaal: Knip Die Foto!
Dus, wat is de moraal van dit verhaal? Simpel: maak die foto! Maak foto’s van alles! Van de Bijenkorf, van je oma, van je bitterballen. Want over vijftig jaar zijn dat de herinneringen waar je om zult lachen, waar je over zult filosoferen, en waar je naar zult zoeken op het internet.
En wie weet, misschien staat jouw foto van de Bijenkorf over een paar jaar wel in een museum. Of op een ansichtkaart. Of op een random website, waar iemand zoals ik er enthousiast over zit te vertellen.
Dus pak je camera, ga naar de Dam, en knip! Je zult er geen spijt van krijgen.
Oh, en als je die foto van de Bijenkorf in de sneeuw vindt, laat het me dan even weten, hè?
Een laatste noot
Nog één klein dingetje...Als je de Bijenkorf bezoekt, kijk dan eens goed naar de details. De sculpturen, de glas-in-loodramen, de trappenhuizen. Het is alsof je in een museum rondloopt, maar dan met een kans om een dure handtas te kopen. En vergeet niet om een foto te maken! Je weet nooit wanneer je hem nodig hebt om een vriend te vermaken met een lang verhaal over verloren kiekjes.
