Riefenstahl Triumph Of The Will

Hé! Zullen we het eens hebben over Triumph des Willens? Ja, die film. Je weet wel, die van Leni Riefenstahl. Een film... nou ja, laten we zeggen een 'productie'. Eentje die je niet snel vergeet.

Wat is er nou zo speciaal?

Nou, ten eerste: het is propaganda. Dikgedrukte, vette, met een megafoon geschreeuwde propaganda. Voor de Nazi's. Tijdens hun partijdag in Neurenberg in 1934. En het is fascinerend.

Maar wacht, het wordt gekker! Stel je voor: duizenden perfect gesynchroniseerde soldaten. Vlaggen die in de wind wapperen. Een zee van hakenkruizen. En Hitler, die eruitziet alsof hij de Messias zelf is. Het is... overdonderend. Op een ongemakkelijke manier.

Riefenstahl kreeg carte blanche. Onbeperkt budget. En de volledige medewerking van de partij. Dat zie je eraan af. Het is technisch briljant. Maar ethisch... eh, laten we zeggen uitdagend.

De Filmtechnieken: Wow!

Serieus, de camerawerk is indrukwekkend. Denk aan: laag bij de grond gefilmd, oprijzende shots die Hitler groter dan het leven maken. Crane shots die over de menigte glijden. Montage die de actie opzwepen. Het is visueel vernuft. Zelfs als je de inhoud verafschuwt.

En die close-ups! Hitler die in de camera staart met een intensiteit... alsof hij je ziel probeert te stelen. Het is ongemakkelijk hypnotiserend.

Vergeet ook de muziek niet. Wagneriaans en bombastisch. Het past perfect bij de sfeer van grootsheid en macht.

De Vrouwe Achter de Camera: Riefenstahl zelf

Leni Riefenstahl was een fascinerende figuur. Ze was een getalenteerde danseres en actrice voordat ze regisseur werd. Triumph des Willens katapulteerde haar naar de top van de filmwereld... en verstrikt haar in een levenslange controverse.

Ze heeft altijd ontkend dat ze een Nazi was. Ze zei dat ze gewoon een kunstenaar was die haar werk deed. Maar het is moeilijk om de politieke implicaties van haar film te negeren. Haar nalatenschap is complex en beladen.

Na de oorlog werd ze gedenazificeerd. Maar haar carrière herstelde nooit volledig. Ze bleef fotograferen en filmen, onder andere in Afrika. Maar ze zou voor altijd verbonden blijven met Triumph des Willens.

Waarom is dit leuk om over te praten?

Omdat het een bizarre mix is van artistieke genialiteit en moreel verderf. Het is alsof je een prachtig geschilderd portret bekijkt van een monster. Je bewondert de techniek, maar je walgt van het onderwerp.

Het is ook een belangrijke historische document. Het laat zien hoe propaganda werkt. Hoe beelden kunnen worden gebruikt om mensen te manipuleren en te indoctrineren. Het is een waarschuwing.

Bovendien is het gewoon een geweldig gespreksonderwerp. Je kunt er uren over discussiëren. Over de esthetiek. Over de ethiek. Over de rol van de kunstenaar in de samenleving.

Gekke weetjes en grappige details

Wist je dat Riefenstahl speciale schoenen liet maken voor haar cameramannen zodat ze stil konden lopen tijdens de opnames? Serieus! Stille cameramannen waren essentieel voor de "spontaniteit" van de film.

En dat ze duizenden figuranten had? Mensen werden overgeplaatst van andere taken om in de film te verschijnen. Stel je voor dat je je werkdag doorbrengt met het zwaaien met een vlag voor de Führer!

Er gaan ook verhalen dat Riefenstahl een romantische relatie had met Joseph Goebbels, de minister van Propaganda. Dat is nooit bevestigd, maar het voegt wel een extra laag drama toe aan het verhaal.

En dat Hitler zelf de film goedkeurde? Hij had een sterke mening over hoe hij gefilmd wilde worden. Geen wonder dat hij er zo voordelig uitspringt.

Sommige mensen zeggen dat de film zo krachtig is dat het fascisme nog steeds aantrekkelijk kan maken, zelfs vandaag de dag. Anderen denken dat het belangrijk is om te bekijken om de gevaren van totalitarisme te begrijpen. Hoe dan ook, het is een film die je aan het denken zet.

Is het de moeite waard om te kijken?

Als je een geschiedenisfanaat bent, absoluut. Als je geïnteresseerd bent in filmtechniek, zeker. Als je een fascinatie hebt voor duistere geschiedenis, ja. Maar wees gewaarschuwd: het is geen makkelijke film om te bekijken.

Bereid je voor op ongemak, op verbazing, en op veel vragen. Triumph des Willens is een film die je niet onberoerd laat. En dat is misschien wel het meest bizarre van alles.

Dus, pak wat popcorn (misschien niet Duitsland-thema popcorn), zoek de film op (waarschijnlijk niet op Netflix), en bereid je voor op een waanzinnige trip. En vergeet niet: het is maar een film. Of toch niet?

Praat me later over je ervaring! Ik ben benieuwd wat je ervan vond.