Robert Jordan Wheel Of Time Books

Okay, luister eens even goed. Ik ga je vertellen over iets wat episch is. Nee, niet een of ander Netflix-serietje. Ik heb het over de Wheel of Time boekenreeks van Robert Jordan. Ja, ja, ik hoor je al zuchten. "Weer zo'n fantasy ding met elfen en draken?" Nou, bijna. Maar dan keer tien. En met meer politiek, intriges en haarvlechten dan je in je hele leven ooit hebt gezien. Serieus, die haarvlechten krijgen hun eigen personagebogen.

Het Basis Idee: Goed vs. Kwaad (Maar Dan Ingewikkeld)

Het verhaal draait om De Draak, een held die altijd herboren wordt. Klinkt simpel, toch? Mispoes. Deze Draak is niet zomaar een held. Hij kan de wereld redden, of vernietigen. Net hoe hij zich voelt op die dag, zeg maar. De Dark One (De Duistere, voor de Nederlands-sprekenden onder ons), een soort van mega-boeman, zit achter hem aan. Je weet wel, het klassieke "ik wil de wereld overnemen" verhaal. Maar dan met een dikke laag esoterische symboliek er overheen gegoten.

Je volgt dus een groep jongelui uit Emondsveld, een klein dorpje dat je waarschijnlijk op geen enkele wereldkaart kunt vinden. Rand al'Thor, Mat Cauthon, Perrin Aybara – het zijn allemaal potentiele Draken, of in elk geval, belangrijke figuren in dit godvergeten drama. Ze worden opgepikt door Moiraine Damodred, een Aes Sedai (zeg maar de Jedi ridders van deze wereld, maar dan met jurken en een heel sterk gevoel voor roddel).

Waarom zou je je in de Wheel of Time werpen?

Nou, naast het feit dat je kunt opscheppen bij je vrienden dat je een boek van 14 delen hebt uitgelezen (plus een prequel!), zijn er nog legio andere redenen. Denk aan:

• De Magie: De One Power is geen flauwekul. Het is ingewikkeld, gelaagd en gebonden aan strikte regels. Vrouwen en mannen gebruiken het anders, en dat leidt tot... eh... spanningen. We komen daar zo op terug.
• De Wereld: Jordan heeft een enorm gedetailleerde wereld gebouwd. Met eigen culturen, talen, geschiedenissen en politieke systemen. Het is net een soort Game of Thrones, maar dan zonder de seksuele explicietheid. (Althans, niet alleen seksuele explicietheid – er is wel veel getrouwtrek aan haarvlechten, wat blijkbaar ook een ding is).
• De Personages: Ze zijn flawed, ze zijn irritant, ze zijn menselijk. Je gaat van ze houden, je gaat ze haten, je gaat ze willen schudden en roepen "WAAROM DOE JE DIT?!" (Vooral Egwene. Sorry, Egwene fans).

Haarvlechten, Rokken gladstrijken en Andere Mysteriën

Serieus, de hoeveelheid tijd die wordt besteed aan het beschrijven van haarvlechten en rokken die worden gladgestreken is ongelooflijk. Je zou denken dat Jordan een obsessie had. Of misschien gewoon een heel goed gevoel voor detail. Of misschien was het gewoon een makkelijke manier om pagina's te vullen. Wie zal het zeggen? Het is een running gag onder fans, maar eerlijk is eerlijk, het geeft wel een bepaald sfeer aan het verhaal.

Maar goed, terug naar de spanningen tussen de geslachten. Vrouwen die de One Power gebruiken, kunnen mannen ermee "genezen" van waanzin (want ja, de mannelijke helft van de One Power is besmet door de Dark One). Maar die "genezing" is nogal... indringend. Denk aan een lobotomie, maar dan met magie. En mannen zijn natuurlijk, laten we eerlijk zijn, nogal wantrouwend tegenover deze dames. Het is een kat-en-muisspel dat de hele reeks doorgaat.

De Lange Weg: Waarom Doorzetten?

De Wheel of Time is lang. Héél lang. Er zijn momenten waarop je denkt: "Is het al klaar? Kunnen ze niet gewoon een keer met elkaar praten in plaats van elkaar te negeren en rare blikken toe te werpen?" Maar geloof me, het is het waard. De plot twists, de epische veldslagen, de momenten waarop de personages eindelijk hun bullshit opzij zetten en samenwerken... die momenten zijn goud waard.

En dan is er nog het feit dat Robert Jordan helaas overleed voordat hij de reeks kon voltooien. Brandon Sanderson, een andere bekende fantasy schrijver, nam het over en schreef de laatste drie boeken op basis van Jordans aantekeningen. Sanderson deed het geweldig, en hij gaf de reeks een waardig einde. Sommige fans zijn verdeeld over de overgang in schrijfstijl, maar over het algemeen is het een succesvolle afronding.

Dingen om in gedachten te houden:

• Geduld is een schone zaak: De eerste paar boeken zijn traag. Geef niet op! Het wordt echt beter (en epischer).
• Er zijn veel personages: Je hebt een stamboom nodig. Serieus. Of een goede app die alle personages bijhoudt.
• Haarvlechten. Rokken. Haarvlechten. Bereid je voor.
• De serie is voltooid! Geen lange wachttijden meer tussen boeken! Je kunt ze gewoon achter elkaar doorlezen (als je genoeg tijd hebt, tenminste).

Dus, Wat Nu?

Dus, daar heb je het. Een korte (nou ja, relatief korte) samenvatting van de Wheel of Time. Is het perfect? Nee. Is het langdradig? Soms. Is het verslavend? Absoluut. Als je op zoek bent naar een epische fantasy serie om je in te verliezen, dan is dit je ding. Pak een exemplaar, zet een kop thee, en bereid je voor op een reis die je nooit zult vergeten. En onthoud: The Wheel weaves as the Wheel wills.

Oh, en succes met het uitspreken van alle namen. Dat wordt nog wat. Ik zweer dat Jordan gewoon willekeurige letters op een toetsenbord ramde en dacht: "Ja, dit is een perfecte naam voor een personage."

En als je klaar bent met de boeken, kun je de Amazon Prime serie bekijken. Maar wees gewaarschuwd: het is... eh... een interpretatie. Sommige fans vinden het geweldig, anderen vinden het een gruwel. Ik laat het oordeel aan jou over. Zorg gewoon dat je de boeken eerst leest, zodat je tenminste weet waar je het over hebt als je gaat klagen op internet.

Veel leesplezier! En moge de Light je bijstaan. (Je zult het nodig hebben).