Roxane Van Iperen Eigen Planeet Eerst

Zo, steek er nog maar eentje op, want we gaan het hebben over Roxane van Iperen en haar boek Eigen Planeet Eerst. En geloof me, dit is geen droge kost over klimaatverandering. Het is meer alsof je met een glas wijn naar een apocalyptische film kijkt, maar dan met een cynische lach en de hoop dat je eigen moestuin het wél overleeft.

Het begin: een bunker en een burn-out

Roxane, die ken je misschien van haar eerdere bestseller ’t Hooge Nest, een waargebeurd verhaal over twee joodse zussen in de Tweede Wereldoorlog die een cruciale rol speelden in het verzet. Een lekker luchtig onderwerp, zeg maar. Maar na dat succes kreeg ze, om het eufemistisch te zeggen, een lichte burn-out. Alsof je na een marathon nog even een sprintje moet trekken. Dus wat doe je dan? Juist, je koopt een vervallen bunker in de middle of nowhere. Logisch toch?

Serieus, wie koopt er nou een bunker? Oké, er zijn survivalists die zich voorbereiden op de zombie-apocalyps, maar Roxane had meer een 'groene' apocalyps in gedachten. En dat is best wel een verschil. Je wil niet de laatste blik knakworst delen met een zombieliefhebber, laten we eerlijk zijn.

De Bunker als Metafoor

Die bunker, dat is dus eigenlijk de rode draad van het hele boek. Niet alleen een fysieke plek waar ze woont, maar ook een metafoor voor de wereld waarin we leven. Een wereld die steeds meer op een bunker begint te lijken: afgesloten, angstig en vol met mensen die alleen nog maar aan zichzelf denken. En dat "Eigen Planeet Eerst" is dus niet zo letterlijk bedoeld als "IK GA DEZE ZONNEPANELEN NOOIT DELEN!", maar meer als een kritische blik op de huidige mentaliteit.

Waarom is het zo grappig (en toch serieus)?

Eigen Planeet Eerst is geen deprimerend rapport over smeltende ijskappen. Het is een persoonlijk, soms hilarisch, verslag van haar pogingen om een duurzaam leven te leiden in die eerder genoemde bunker. En geloof me, dat gaat niet altijd van een leien dakje. Denk aan:

• Het bouwen van een ecologisch toilet dat meer weg heeft van een geëxperimenteel kunstproject.
• De confrontatie met de lokale bevolking die je aankijkt alsof je net bent geland met een UFO.
• Het besef dat je idealen soms botsen met de realiteit van een doorweekte winter.
• Het proberen uit te leggen aan je kinderen waarom ze geen vlees mogen eten, terwijl ze watertanden bij de gedachte aan een frikandel.

Het is juist die combinatie van idealisme, onhandigheid en zelfspot die het boek zo aantrekkelijk maakt. Roxane is geen heilige, ze is gewoon een mens die probeert het goede te doen, en daar openlijk over faalt. En dat is herkenbaar, toch?

De boodschap (die je niet verwacht)

Oké, even serieus. Want ondanks alle humor, zit er wel degelijk een serieuze boodschap in Eigen Planeet Eerst. Het gaat niet alleen om het redden van de ijsberen (hoewel dat ook belangrijk is), maar vooral om het redden van onszelf. We leven in een tijd waarin we steeds meer geïsoleerd raken, zowel van de natuur als van elkaar. En dat is geen gezonde situatie.

Dus wat moeten we doen?

Volgens Roxane is het tijd om te verbinden. Met de natuur, met je buren, met jezelf. Stop met hamsteren en begin met delen. Stop met oordelen en begin met luisteren. En stop met denken dat één persoon geen verschil kan maken, want dat is de grootste leugen die er is.

Haar tips, in het kort:

• Begin klein: Je hoeft niet meteen je hele leven om te gooien. Begin met een moestuintje op je balkon, of ruil eens kleding met je vrienden.
• Wees realistisch: Perfectie bestaat niet. Het is oké om af en toe een stukje vlees te eten, of een plastic zak te gebruiken. Het gaat om de intentie.
• Zoek de verbinding: Praat met mensen, deel je ervaringen, en leer van elkaar. Samen sta je sterker.
• Heb humor: Lach om je eigen fouten, en relativeer de ernst van de situatie. De wereld vergaat niet als je vergeten bent je herbruikbare tas mee te nemen.

Conclusie: Eigen Planeet Eerst... maar dan anders

Eigen Planeet Eerst is geen handleiding voor een perfect duurzaam leven. Het is een uitnodiging om na te denken over je eigen rol in de wereld, en om in actie te komen. Met een glimlach, een beetje zelfspot, en de hoop dat we het allemaal nog een beetje kunnen redden. En mocht de boel toch in de soep lopen, dan hebben we in ieder geval nog de bunker van Roxane. Alleen wel zelf je eigen blik knakworst meenemen, want ik denk niet dat ze die graag deelt.

Dus, ga dat boek lezen! Het is vermakelijk, leerzaam en inspirerend. En wie weet, misschien plant je na het lezen wel je eigen boontjes. Of koop je een bunker. Maar dan wel met een zonneboiler, hè?

Nog even een paar verrassende feitjes over duurzaamheid (om mee te pronken op feestjes):

• Wist je dat het produceren van één kilo rundvlees net zoveel CO2 uitstoot als een autorit van 80 kilometer? Dus die BBQ's, dat wordt nog wat.
• En dat kleding één van de meest vervuilende industrieën ter wereld is? Denk twee keer na voordat je weer een nieuwe outfit koopt die je maar één keer draagt.
• Dat je door je voedselverspilling te verminderen een enorme impact kunt hebben? Alleen al in Nederland wordt er jaarlijks voor miljarden euro's aan voedsel weggegooid. Zonde!
• En last but not least: dat bomen planten écht helpt? Ze nemen CO2 op en zorgen voor schone lucht. Dus hup, de tuin in! (Of adopteer een boom, dat kan ook.)

Zo, nu weet je alles wat je moet weten over Roxane van Iperen en haar planeet. Ga ermee aan de slag, en wie weet zien we elkaar nog eens in die bunker (als 'ie groot genoeg is voor iedereen).

Proost!