Steal Like An Artist Austin Kleon

Oké, laten we eerlijk zijn. We kennen het allemaal, toch? Dat moment waarop je denkt: "Man, dat idee had ik ook kunnen hebben!" Of, nog erger: "Wacht even… die persoon lijkt verdacht veel op mijn idee te liften!" Voordat je begint te schreeuwen "PLAGIAAT!" en je innerlijke copyright-advocaat loslaat, laten we eens even diep ademhalen en een blik werpen op het idee achter 'Steal Like An Artist' van Austin Kleon.

Denk er eens over na. Heb je ooit een chef gezien die geen recepten bekijkt? Nee, toch? Ze snuisteren rond, ze passen aan, ze verbeteren (of soms verknallen ze het compleet, dat kan ook). Hetzelfde geldt voor kunst, muziek, schrijven… alles! Het is allemaal gebaseerd op iets dat al bestaat.

Wat de heck is 'Steal Like An Artist' eigenlijk?

In essentie zegt Kleon: Wees niet bang om inspiratie te halen uit het werk van anderen. Sterker nog, het is essentieel. Het is niet de bedoeling dat je een exacte kopie maakt. Nee, nee, nee. Dat is gewoon lui en, nou ja, stelen in de slechte zin van het woord.

Stel je voor: je bent dol op de saus van je oma, maar je hebt er een snufje chili aan toegevoegd. Is dat nu "gestolen"? Nee! Je hebt het getransformeerd, er iets nieuws van gemaakt, iets eigens. Dat is het idee. Je neemt een bestaand ingrediënt en maakt er je eigen heerlijke gerecht van.

'Steal Like An Artist' gaat over het opbouwen van je eigen stem door invloeden te combineren, aan te passen en te remixen. Het is een pleidooi voor creatieve vrijheid, een schop onder de kont voor perfectionisten en een troostende knuffel voor iedereen die denkt dat ze niet origineel genoeg zijn.

Maar wacht even, is dit geen aanmoediging tot plagiaat?

Absoluut niet! Het verschil zit in de intentie en de transformatie. Plagiaat is alsof je een foto kopieert en zegt dat je die zelf hebt gemaakt. 'Steal Like An Artist' is alsof je 100 foto's verzamelt, er elementen uithaalt die je inspireren en ze samenvoegt tot een compleet nieuw kunstwerk. Het is het verschil tussen een dief en een curator.

Denk aan Quentin Tarantino. De man is een meester in het 'lenen' van ideeën uit obscure B-films. Maar hij maakt er iets compleet eigens van, met zijn eigen dialogen, zijn eigen stijl, zijn eigen… bloederigheid. Het is onmiskenbaar Tarantino, ook al zie je de echo's van andere films erin. Dat is wat Kleon bedoelt.

Hoe steelt je dan als een kunstenaar? (Zonder in de gevangenis te belanden)

Hier zijn een paar praktische tips, direct uit het boek (en een beetje gekruid met mijn eigen ervaringen):

1. Volg je helden: Wie bewonder je? Wie inspireert je? Niet alleen hun werk, maar ook hoe ze werken, wat ze lezen, wat ze drinken (oké, misschien dat laatste niet perse). Duik in hun wereld. Lees hun biografieën, bekijk hun interviews, volg ze op social media (maar stalk ze niet!).

   Het is alsof je een muziekgroep volgt, maar in plaats van hun posters op te hangen, probeer je te begrijpen welke bands zij vet vinden.

   

2. Verzamel ideeën: Maak een 'plundertas' met alles wat je inspireert. Een notitieboekje, een Pinterest-bord, een map vol screenshots… wat dan ook. Stop er alles in wat je aandacht trekt.

   Ik heb bijvoorbeeld een map op mijn telefoon met screenshots van coole website-ontwerpen. Als ik vastzit, blader ik erdoor en komt er vanzelf weer wat boven. Het is alsof je een snoepwinkel induikt en je ogen uitkijkt.

3. Kopieer je helden: Ja, echt. Maar niet om ze te vervangen. Gebruik het als een oefening. Kopieer een schilderij, schrijf een scène na, programmeer een website na. Het gaat erom dat je leert hoe ze het hebben gedaan, de technieken te begrijpen.

   Het is alsof je leert koken door een recept te volgen. Je gaat de smaken begrijpen, de verhoudingen, de timing. Daarna kun je ermee gaan experimenteren.

4. Mix en match: Combineer de ideeën van verschillende helden. Laat je inspireren door een schilder, een schrijver en een muzikant en kijk wat er gebeurt.

   Stel je voor: je combineert de humor van Monty Python met de filosofie van Nietzsche en de visuals van Tim Burton. Klinkt bizar? Misschien. Maar het zou wel eens geniaal kunnen zijn!

   

5. Maak het je eigen: Voeg je eigen persoonlijkheid, je eigen ervaringen, je eigen unieke stem toe. Uiteindelijk moet het resultaat iets nieuws zijn, iets dat alleen jij kon maken.

   Het is alsof je die saus van je oma neemt en er je eigen geheime ingrediënt aan toevoegt. Dan is het jouw saus, niet meer alleen die van oma.

6. Deel je werk: Laat de wereld zien wat je hebt gemaakt. Vraag om feedback, wees open voor kritiek. En vooral: wees niet bang om te falen. Falen is een essentieel onderdeel van het leerproces.

   Het is alsof je je zelfgebakken taart meeneemt naar een feestje. Sommige mensen zullen het heerlijk vinden, anderen zullen het vies vinden, maar je hebt het gemaakt en je hebt het gedeeld. Dat is waar het om gaat.

Het belangrijkste: Wees geen eikel!

Ja, dat staat niet letterlijk in het boek, maar het is een cruciale toevoeging. Geef credits waar credits verdiend zijn. Wees open over je invloeden. Het is niet erg om te zeggen: "Ik ben geïnspireerd door [naam van kunstenaar]". Het laat juist zien dat je kennis hebt van je vakgebied en dat je respect hebt voor de mensen die je voorgingen.

En nog belangrijker: steel niet van levende kunstenaars. Dat is gewoon onbeschoft. Zoek inspiratie bij mensen die al dood zijn (sorry, dode kunstenaars), of bij mensen die ver weg wonen en het toch niet merken (grapje!). Nee, serieus, respecteer de auteursrechten en de integriteit van andere kunstenaars.

Conclusie: Ga stelen! (Op de juiste manier)

'Steal Like An Artist' is een heerlijk boekje, vol slimme inzichten en praktische tips. Het is een herinnering dat creativiteit niet uit het niets komt, maar voortbouwt op wat er al is. Dus, stop met piekeren over originaliteit en begin met stelen! (Op de creatieve manier, uiteraard). En wie weet, misschien steelt iemand ooit wel van jou… dan weet je dat je iets goeds hebt gedaan.

Nu ga ik weer, ik moet nog even een paar ideeën 'lenen'. Tot de volgende keer!