The Body Keeps The Scores

Oké, laten we het even hebben over iets waar we allemaal mee te maken hebben, of je het nou door hebt of niet. Iets dat dieper zit dan je favoriete paar sokken, en dat invloed heeft op hoe je reageert op die irritante collega, de file, of zelfs... de smaak van je koffie op maandagochtend. Ik heb het over: hoe je lichaam onthoudt.

Je hoort het goed. Je lichaam, dat ding dat je elke dag meesleept, is eigenlijk een soort wandelende harde schijf. Alleen slaat hij geen foto's of documenten op, maar emoties, spanningen en trauma's. En dat is precies waar 'The Body Keeps the Score' van Bessel van der Kolk over gaat. Beschouw het als de handleiding die je had moeten krijgen bij je geboorte, maar dan een die je in begrijpelijke taal uitlegt waarom je soms zo reageert zoals je reageert.

Denk er maar eens over na. Herinner je die keer dat je keihard op je bek ging voor de hele klas toen je een presentatie gaf? Of die vernederende opmerking van je oom tijdens de kerstdagen? Boom! Je lichaam heeft het opgeslagen. En de volgende keer dat je voor een groep moet spreken, of je ziet je oom weer, dan komt er een golf van ongemakkelijkheid over je heen. Alsof je buik een alarm af laat gaan. Dat is dus precies wat Van der Kolk bedoelt. Je lichaam ‘herinnert’ zich de gebeurtenis, ook al ben je er misschien bewust niet meer mee bezig.

Dus, wat betekent dat nou, dat je lichaam de score bijhoudt? Nou, het betekent dat je re-ageert op situaties op basis van je verleden. Niet alleen op basis van wat er op dat moment gebeurt. Stel je voor, je hebt een baas gehad die je constant bekritiseerde. De volgende keer dat iemand je feedback geeft (zelfs positieve feedback!), kun je je defensief of angstig voelen. Je lichaam herinnert zich het gevoel van de vorige baas en gooit je in een soort van 'alert-modus'.

Het is een beetje alsof je een spookrijder in je brein hebt. Hij rijdt rond met de kaart van je verleden en probeert je te waarschuwen voor gevaren, zelfs als die gevaren er helemaal niet zijn. En dat kan behoorlijk vervelend zijn, want je reageert op een manier die eigenlijk niet past bij de situatie. Net alsof je met je hak in de modder blijft hangen terwijl je probeert een marathon te rennen.

Wat kun je eraan doen?

Gelukkig is er hoop! De boodschap van Van der Kolk is niet dat we allemaal gedoemd zijn om slachtoffer te zijn van ons verleden. Integendeel. Hij laat zien dat er manieren zijn om je lichaam te helpen de score los te laten. En geloof me, het is niet altijd makkelijk, maar het is het absoluut waard.

Body Awareness: Voel je lijf, dude!

De eerste stap is bewustwording. Klinkt zweverig, maar is eigenlijk heel simpel. Ga eens voelen wat er in je lichaam gebeurt. Waar voel je spanning? Zijn je schouders opgetrokken? Zit je ademhaling hoog? Je lichaam praat constant, maar we zijn er vaak te druk mee om te luisteren. Misschien zit je nu wel kromgebogen over je telefoon of laptop. Even rechtzitten en diep ademhalen kan al een wereld van verschil maken.

Je kunt dit op verschillende manieren oefenen. Mindfulness, yoga, meditatie... allemaal prima. Maar het kan ook gewoon betekenen dat je even gaat wandelen in het park en aandacht besteedt aan de geur van de bomen en het gevoel van de wind op je huid. Of dat je een warme douche neemt en je focust op het gevoel van het water op je huid. Het gaat erom dat je weer in contact komt met je lichaam. Het is een beetje alsof je je beste vriend weer tegenkomt na jarenlang geen contact te hebben gehad. Even een knuffel, even luisteren... dat doet wonderen.

Beweging: Dans die trauma's eruit!

Beweging is ook essentieel. Het is niet voor niets dat mensen na een stressvolle dag gaan sporten. Beweging helpt om de spanning die in je lichaam is opgeslagen, los te laten. En dan heb ik het niet alleen over intensief sporten. Een wandeling, tuinieren, dansen... alles wat je lichaam in beweging brengt, is goed. Denk er eens over na, een hond die iets engs heeft meegemaakt, schudt zich daarna uit. Dat is instinctief. Wij mensen zijn het vergeten, maar het werkt echt! Dus, zet je favoriete muziek op en ga uit je dak. Niemand die je ziet (behalve misschien je huisdier die je raar aankijkt), en het kan je helpen om die opgekropte emoties eruit te dansen.

Sociale Connectie: Knuffeltherapie voor Volwassenen

Sociale connectie is ook cruciaal. Wij mensen zijn sociale wezens. We hebben elkaar nodig. En isolatie kan een trauma nog erger maken. Praat met vrienden, familie, of een therapeut. Het is niet erg om hulp te vragen. Sterker nog, het is juist heel dapper. En knuffelen is ook heel goed, serieus. Oxitocine, het "knuffelhormoon", helpt om angst te verminderen en een gevoel van verbinding te creëren. Dus, zoek die lieve mensen op in je leven en geef ze een dikke knuffel. (Als ze dat willen, natuurlijk! Anders wordt het een beetje awkward.)

Professionele hulp: Als je er zelf niet uitkomt

En tot slot, als je merkt dat je er zelf niet uitkomt, schroom dan niet om professionele hulp te zoeken. Een therapeut kan je helpen om je trauma's te verwerken en nieuwe manieren te vinden om met stress en emoties om te gaan. Er zijn verschillende soorten therapieën die effectief kunnen zijn, zoals EMDR, Somatic Experiencing, en Neurofeedback. Het is alsof je een professionele gids inhuurt voor een zware bergtocht. Die gids weet de weg, kent de gevaren en kan je helpen om veilig naar de top te komen.

Dus, onthoud: je lichaam is geen vijand. Het is een supergevoelige antenne die je probeert te beschermen. Door te leren luisteren naar je lichaam en de score die het bijhoudt te begrijpen, kun je jezelf bevrijden van het verleden en een voller en gelukkiger leven leiden. En wie weet, misschien ga je die irritante collega dan zelfs wel aardig vinden. (Oké, misschien ook niet. Maar je zult er in ieder geval minder last van hebben.)

Dus, ga ervoor! Voel je lijf, beweeg, knuffel en zoek hulp als je het nodig hebt. En onthoud: je bent het waard. Je bent het waard om je goed te voelen, om vrij te zijn van het verleden en om voluit te leven in het nu.