Tot Wanneer Is De Zomer

Weet je wat het is met de zomer? Je denkt dat-ie eeuwig duurt, dat je nog zeeën van tijd hebt om die barbecue te organiseren, eindelijk dat ijsje te halen bij die ene zaak, of gewoon eens níks te doen in de zon. Maar dan, pats, is het ineens herfst. Alsof de tijd op hol slaat en je zomervakantie verandert in een vage herinnering aan zonnebrand en ijsjes die smolten voordat je er een hap van kon nemen.

Dus, de hamvraag: tot wanneer is de zomer eigenlijk? Het officiële antwoord, dat je vindt op sites van meteorologen en in schoolboeken, is natuurlijk tot de herfstequinox. Dat is meestal rond 21, 22 of 23 september. Dat is de dag dat de zon loodrecht boven de evenaar staat en dag en nacht (bijna) even lang zijn. Maar laten we eerlijk zijn, wie baseert zijn leven nou op de herfstequinox? Niemand toch?

Ik bedoel, heb je ooit iemand horen zeggen: "Oeps, het is 22 september, ik mag geen korte broek meer dragen"? Nee! Het is veel ingewikkelder dan dat. Het is een gevoelskwestie. Een combinatie van de temperatuur, de kleur van de bladeren, en de hoeveelheid spinnenwebben die je 's ochtends in je gezicht krijgt als je door de tuin loopt. Die spinnenwebben, die zijn cruciaal.

De officiele definitie: herfstequinox

Laten we toch even stilstaan bij die officiele definitie. De herfstequinox dus. Alsof de natuur een kalender checkt en zegt: "Oké, jongens, het is zover! Licht uit, dekens aan!". In werkelijkheid is het een geleidelijk proces. De zon gaat eerder onder, de nachten worden langer, en je begint 's ochtends te twijfelen of je nou wel of geen jas aan moet doen. Dat is het echte begin van de "tot wanneer is de zomer"-dilemma.

Maar wat betekent dat nu echt?

Het betekent dat je moet stoppen met uitstellen. Die strandwandeling? Nu doen! Die barbecue met vrienden? Plan hem! Die terrasjes waar je nog van wilde genieten? Hup, hup, hup! Want voor je het weet, zit je met een kop thee binnen naar de regen te kijken en denk je: "Had ik maar...". En geloof me, dat gevoel is erger dan een zandkasteel dat wegspoelt.

Wanneer het écht afgelopen is (volgens mijn oma)

Mijn oma had altijd een andere definitie van het einde van de zomer. Voor haar was de zomer pas écht over als de eerste kastanjes van de boom vielen. En dan niet een paar zielige kastanjes, nee, echt een hele lading. Alsof de boom zei: "Zo, genoeg is genoeg, hier heb je je herfst!". En ze had gelijk, er is iets onmiskenbaar herfsts aan de geur van natte kastanjes. Alleen al bij de gedachte ruik ik de herfst!

Ze zei ook altijd: "Als de merels beginnen te vechten om de bessen, dan is het gedaan met de pret." Merels die vechten om bessen, dat is de soundtrack van de herfst. Dat is het geluid van: "Oké, we gaan ons voorbereiden op de winter, de concurrentie is moordend!". Lekker romantisch hé?

Tekenen des tijds (oftewel: hoe je weet dat de zomer echt over is)

Hier zijn een paar tekenen dat de zomer echt op zijn einde loopt, of al overleden is, naast de officiële datum en de kastanjes van mijn oma:

• Je begint ‘s ochtends sokken te dragen. Niet van die kleine enkelsokjes, maar echt sokken. Die je eigenlijk pas in november hoort te dragen.
• Je gaat weer warme chocomel drinken. Met slagroom, natuurlijk. Anders telt het niet.
• Je gaat weer series bingewatchen. Omdat het buiten toch te koud is om iets leuks te doen.
• Je gaat pompoenen kopen. Omdat het "gezellig" is. Eigenlijk wil je ze gewoon uithollen en er een eng gezicht van maken.
• Je denkt: "Volgend jaar ga ik écht meer van de zomer genieten". Ieder jaar weer...

Het acceptatieproces: van zomerliefhebber tot herfstknuffelaar

Het einde van de zomer is een beetje als het einde van een goede relatie. Eerst is er ontkenning ("Nee hoor, het is nog lang niet over!"), dan woede ("Waarom moet het nou zo snel voorbij zijn?!"), dan onderhandeling ("Als ik nou heel hard mijn best doe, komt de zomer dan terug?"), dan verdriet ("Snif, ik mis de zon..."), en uiteindelijk acceptatie ("Oké, de zomer is voorbij, maar de herfst heeft ook wel weer wat...").

En weet je wat? De herfst heeft inderdaad wel weer wat. De kleuren, de geuren, de gezelligheid binnenshuis. En laten we eerlijk zijn, na een lange, hete zomer is het soms best lekker om even tot rust te komen. Om een dikke trui aan te trekken, een kaarsje aan te steken, en een goed boek te lezen.

Maar, en dit is belangrijk, we moeten de zomer niet vergeten. We moeten de herinneringen koesteren aan de zonnige dagen, de lange avonden, en de ijsjes die smolten voordat we er een hap van konden nemen. Want die herinneringen, die houden ons warm tijdens de koude wintermaanden. En ze geven ons de energie om volgend jaar wél die barbecue te organiseren, wél dat ijsje te halen, en wél eens níks te doen in de zon.

Conclusie: geniet van de overgang!

Dus, tot wanneer is de zomer? Officieel tot de herfstequinox, maar in werkelijkheid tot het moment dat jij besluit dat het genoeg is geweest. Tot het moment dat je zegt: "Oké, zomer, het was leuk, maar nu is de herfst aan de beurt". Geniet van de laatste zonnestralen, van de eerste vallende bladeren, en van de overgang van de ene naar de andere seizoen. En vergeet niet: de zomer komt altijd terug!

En oh ja, vergeet niet die spinnenwebben te vermijden. Echt, ze zijn overal!