Zo Ben Ik Nou Eenmaal

Hé jij daar! Weet je, er zijn van die uitdrukkingen die je hoort, die je misschien zelf wel eens gebruikt, en waar je eigenlijk nooit echt bij stilstaat. Eén daarvan is "Zo ben ik nou eenmaal." Klinkt bekend? Ik denk het wel!

Maar wat betekent het nou eigenlijk? En is het een excuus, een verklaring, of misschien zelfs iets om te vieren? Laten we er eens induiken, gewoon lekker relaxed, alsof we samen aan de keukentafel zitten met een kop thee.

Wat betekent "Zo ben ik nou eenmaal" écht?

Op het eerste gezicht klinkt het misschien een beetje passief. Alsof je zegt: "Tja, dit is het, deal ermee." Alsof je vastzit aan een bepaald gedrag of een bepaalde eigenschap en er niks aan kunt veranderen. Maar is dat wel zo?

Denk er eens over na. Stel je voor: iemand komt altijd te laat. Hij zegt: "Zo ben ik nou eenmaal, ik ben gewoon geen ochtendmens!" Oké, dat kan. Maar het kan ook een makkelijke manier zijn om verantwoordelijkheid te ontlopen, toch?

Aan de andere kant... Misschien is diezelfde persoon supercreatief en komt hij op de meest briljante ideeën, juist omdat hij niet zo'n strakke structuur in zijn leven heeft. Is dat dan ook "zo ben ik nou eenmaal" en dus iets om te omarmen?

Een vergelijking: De boom en de wind

Zie het zo: je bent als een boom. Je wortels staan voor je opvoeding, je ervaringen, je genen... Allemaal dingen die je hebben gevormd tot wie je nu bent. Je stam is je basiskarakter. Dat verandert niet zo snel. Maar je takken en bladeren? Die zijn flexibeler. Die buigen mee met de wind.

De wind, dat zijn alle invloeden van buitenaf. Nieuwe situaties, nieuwe mensen, nieuwe inzichten. Je kunt proberen om als boom helemaal stil te staan, maar dat kost heel veel energie. Het is veel natuurlijker om mee te bewegen, om je aan te passen, maar wel met je wortels stevig in de grond.

Waarom is "Zo ben ik nou eenmaal" interessant?

Omdat het een inkijkje geeft in zelfinzicht. Als iemand zegt "Zo ben ik nou eenmaal", dan heeft die persoon (hopelijk) nagedacht over wie hij is en wat hem drijft. Het is een manier om zichzelf te definiëren, om grenzen te stellen. Het is een stukje identiteit.

Maar let op! Het kan ook een valkuil zijn. Weet je, het is net als met labels. We houden ervan om dingen te labelen, om ze in hokjes te stoppen. Maar mensen zijn geen producten. We zijn complexer dan dat. Jezelf vastpinnen op één bepaalde eigenschap, dat is zonde van al het potentieel dat je in je hebt!

Denk eens aan de volgende punten:

• Zelfacceptatie: "Zo ben ik nou eenmaal" kan een uiting zijn van zelfacceptatie. Jezelf accepteren met al je goede en minder goede kanten.
• Grenzen stellen: Het kan een manier zijn om je grenzen aan te geven. "Ik ben geen ochtendmens, dus ik ga geen vergaderingen om 8 uur 's ochtends inplannen."
• Verantwoordelijkheid: Het is belangrijk om te kijken of je de uitspraak gebruikt als excuus of als verklaring. Waar ligt de grens tussen accepteren en veranderen?
• Groei: Blijf openstaan voor nieuwe ervaringen en inzichten. Je bent nooit "af". Je kunt altijd leren en groeien.

De keerzijde: Is het een excuus?

Laten we eerlijk zijn: soms gebruiken we "Zo ben ik nou eenmaal" als een handig excuus. "Sorry dat ik zo rommelig ben, zo ben ik nou eenmaal!" Of: "Ja, ik ben nou eenmaal een beetje chaotisch, kan ik niks aan doen!"

Maar is dat wel eerlijk tegenover jezelf en tegenover anderen? Soms is het nodig om je eigen gedrag kritisch onder de loep te nemen. Misschien kun je wel iets veranderen, al is het maar een klein beetje. Het gaat erom dat je bereid bent om aan jezelf te werken.

De vergelijking: De plant en de tuinman

Stel je voor dat je een plant bent. Sommige eigenschappen van de plant zijn vastgelegd in het DNA. De kleur van de bloemen, de vorm van de bladeren... Dat is "zo ben ik nou eenmaal". Maar de plant heeft ook een omgeving nodig om te groeien en te bloeien. Voldoende water, zonlicht, goede aarde...

De tuinman, dat ben jij. Jij bepaalt hoe je je eigen omgeving vormgeeft. Je kunt jezelf water geven (door goed voor jezelf te zorgen), je kunt jezelf in de zon zetten (door nieuwe uitdagingen aan te gaan) en je kunt jezelf in goede aarde zetten (door jezelf te omringen met positieve mensen). Kortom, je hebt invloed op je eigen groei en ontwikkeling.

Conclusie: "Zo ben ik nou eenmaal"... en nu?

De volgende keer dat je "Zo ben ik nou eenmaal" hoort, of de volgende keer dat je het zelf zegt, sta er dan even bij stil. Wat betekent het? Is het een uiting van zelfacceptatie? Een manier om grenzen te stellen? Of een excuus om niet te veranderen?

Het is niet goed of fout. Het is gewoon een constatering. Maar het is wel belangrijk om bewust te zijn van de betekenis ervan. Om te kijken of het je helpt om te groeien en te bloeien, of dat het je juist tegenhoudt.

En weet je, misschien is het wel het allermooiste om te zeggen: "Zo bén ik nou eenmaal... tot nu toe." Want wie weet wat de toekomst brengt? Wie weet welke nieuwe takken er nog aan je boom zullen groeien? Wie weet welke kleuren je bloemen nog zullen krijgen?

Blijf nieuwsgierig, blijf leren, blijf groeien. En omarm alles wat jou uniek maakt. Want dat is uiteindelijk wat het leven zo interessant maakt. Toch?

Dus... hoe ben jij nou eigenlijk eenmaal?