Lord Of The Rings Books

Nou, luister eens, mensen, want ik ga jullie iets vertellen over een serie boeken die zo episch is, dat je er spontaan een baard van gaat groeien (zelfs als je een vrouw bent, sorry not sorry). Ik heb het natuurlijk over The Lord of the Rings, oftewel, In de Ban van de Ring voor de Nederlandse lezers onder ons. Even serieus, deze boeken zijn zo legendarisch dat ze de fantasiewereld hebben uitgevonden… Nou ja, bijna. Oké, ze hebben het in ieder geval zó goed gedaan, dat iedereen die na Tolkien kwam eigenlijk gewoon een beetje zit te kopiëren. Geen namen, cough George R.R. Martin cough.

Wat is dat nou, Lord of the Rings?

Goed, waar gaat het eigenlijk over? Stel je voor: er is een ring. Niet zomaar een ring, hè. Eentje met een eigen willetje, die de drager onzichtbaar maakt, maar ook helemaal gek. Deze ring is van Sauron, een soort van opper-bad guy, een oog zonder lichaam die toch intimiderender is dan je ex die je nog steeds stalkt op Instagram. Sauron wil die ring natuurlijk terug, want daarmee kan hij de hele wereld overnemen. Beetje cliché, maar hey, het werkt!

En dan komt Frodo Baggins in beeld, een kleine, onschuldige hobbit (kleine mensachtige wezentjes met harige voeten, denk aan superschattige kabouters op sandalen). Frodo erft de ring van zijn oom Bilbo, en krijgt de – zeg maar gerust ondankbare – taak om de ring naar Mount Doom te brengen, de enige plek waar de ring vernietigd kan worden. Dat is een soort van Mordor’s version van een vulkanische vuilnisbelt.

Dus, Frodo gaat op reis, niet in z'n eentje natuurlijk. Hij verzamelt een team. Een soort van Avengers maar dan zonder de superkrachten en met veel meer gezang en poëzie. Ik bedoel, Gandalf is een soort van tovenaar, maar hij is meer bezig met vuurwerk afsteken dan met laserstralen schieten. Maar goed, elk team heeft zijn helden, toch?

De Fellowship of the Ring: wie is wie?

Laten we eens kijken wie er meegaan op dit wandeltochtje van de dood:

• Frodo Baggins: De ringdrager. Beetje naïef, maar wel een doorzetter. Vergelijk hem met een puppy die je per ongeluk leert om een kernwapen te bedienen.
• Samwise Gamgee: Frodo's beste vriend. De ultieme sidekick, loyaal tot op het bot. Hij is de reden waarom Frodo niet compleet gek wordt. En hij maakt fantastische konijnenstoofpot.
• Merry en Pippin: Twee hobbits die meer interesse hebben in bier en eten dan in wereldoorlogen. Maar ze zijn wel dapper, op hun eigen, stomme manier. Denk aan je neefjes die je meeneemt naar een begrafenis en die de hele tijd zitten te klooien.
• Gandalf the Grey (later the White): De tovenaar. Wijze raadgever, brenger van vuurwerk, en hij kan op adelaars vliegen! Iedereen zou een Gandalf in zijn leven moeten hebben.
• Aragorn: De rechtmatige koning. Hij heeft een baard, een zwaard, en veel last van twijfels. Perfecte combinatie voor een held. Hij is een soort van emo versie van Koning Arthur.
• Legolas: De elf. Goed met pijl en boog, loopt heel gracieus, en is ontzettend knap (volgens de fangirls). Hij heeft een soort van bromance met Gimli.
• Gimli: De dwerg. Klein, stoer, en heel erg luidruchtig. Hij haat elfen (behalve Legolas, na een tijdje). Hij is de belichaming van het gezegde: "grootspraak is goedkoop."
• Boromir: De mens uit Gondor. Heeft goede bedoelingen, maar is zwak. Hij wil de ring gebruiken om zijn land te beschermen, maar dat pakt niet zo goed uit. Hij is een soort van de Sean Bean van Lord of the Rings.

Waarom zou je dit lezen?

Oké, de boeken zijn dik. Zo dik dat je ze kunt gebruiken om inbrekers mee knock-out te slaan. Maar er zijn genoeg redenen om je hieraan te wagen:

• De wereld is fantastisch: Tolkien heeft een complete wereld gecreëerd, met eigen talen, geschiedenis, en geografie. Het is alsof je op vakantie gaat naar een land dat niet bestaat.
• De personages zijn geweldig: Je gaat van ze houden, met ze meeleven, en je zult ze missen als het verhaal voorbij is. Zelfs Gollum, de slijmerige, schizofrene ex-hobbit, heeft je sympathie op momenten.
• Het is een verhaal over goed tegen kwaad: En wie houdt er nou niet van een goed verhaal over goed tegen kwaad? Het is misschien wat simplistisch, maar soms is dat precies wat je nodig hebt.
• Er zijn draken! (Oké, eentje dan): Smaug is niet in The Lord of the Rings, maar in The Hobbit. Maar toch! Draken!
• Het is gewoon iconisch: Je kunt erover meepraten met iedereen die ook maar een beetje interesse heeft in fantasie. Je bent officieel onderdeel van de nerd club. En dat is helemaal oké.

Maar, er zijn ook nadelen...

Laten we eerlijk zijn, The Lord of the Rings is niet voor iedereen.

• Het is langzaam: Tolkien hield van beschrijvingen. Heel veel beschrijvingen. Van bomen, van stenen, van het weer... Soms denk je: “Kom op, Frodo, loop nou eens door!”
• De gedichten: Er zitten liederen en gedichten in de boeken. Veel. En ze zijn niet allemaal even goed. Soms voelt het alsof Tolkien je dwingt om naar een slechte karaoke-avond te luisteren.
• Het kan soms een beetje saai zijn: Er zijn stukken waar er gewoon niets gebeurt. Frodo en Sam lopen door Mordor, en... dat is het. Oké, er zijn Orcs, maar verder is het vooral veel lopen en klagen over vermoeidheid.
• Je krijgt er rare meningen over hobbits van: Serieus, na het lezen van deze boeken ga je denken dat hobbits de meest trouwe, moedige en culinair begaafde wezens in het universum zijn. Terwijl het gewoon kleine, harige mensjes zijn die van eten houden.

Conclusie: Moet je het lezen?

Absoluut! Ja, het is een commitment. Ja, het is soms een beetje taai. Maar de beloning is enorm. Je wordt meegenomen naar een wereld die je nooit meer zult vergeten. En als je het dan toch te saai vindt, dan kun je altijd nog de films kijken. Maar beloof me dat je eerst de boeken probeert. Want de films zijn geweldig, maar ze missen toch een stukje van de magie. En vergeet niet: Not all those who wander are lost. Zelfs als je verdwaald raakt in de ellenlange beschrijvingen van Tolkien.